Amerikaanse avonturen van de familie Sol

Mozaiek en quilten

2011-09-24T08:36:00.000-04:00

Inmiddels ben ik ook weer aan het vervolg van mijn klassieke mozaiek-opleiding begonnen en quilt er nog lustig op los. Voor de geintresseerden: van beiden heb ik een link hiernaast staan.

Een jaar later...

2011-04-01T05:31:00.001-04:00

Inmiddels is het alweer een jaartje verder. En zijn we eindelijk allen weer terug op ons plekje en weer gewend aan het Nederlandse bestaan. Waar ik overgens echt weer aan moest wennen.

Wat ik mis zijn natuurlijk de lange perioden van droogte en strakke blauwe luchten....mijn vrienden, de lunches en wandelingen met Cathy...de stores, BBQ 's en koffie drinken op de porch...mijn quilt en hobby winkels...en het rijden in het Amerikaanse landschap.
En wat ben ik weer happy om weer vele groentes en heerlijk brood tot mijn beschikking te hebben. Eerlijk gezegd zijn er weer wat kilo's bijgegeten door al dat gemiste lekkers...

maar vandaag vond ik dit

Met bijgevoegd recept wat je hier:
http://www.zelfmaakrecepten.nl/frikandel-zelf-maken
kan vinden! Ook stroopwafels, bolussen en nog veel meer Nederlandse recepten..en moest gelijk aan mijn oude blogvrienden en vriendinnen denken die ver van huis zijn.

De kinderen gaan ook lekker. Joey heeft inmiddels verkering,speelt weer field- hochey is bezig met zijn Nederlandse rijbewijs en werkt bij de Japaner in de bediening. Heeft al wat HBO's bezocht en denkt eraan om industrieel designer te gaan doen.
Nikkie danst weer. Zowel stijldansen en streetdance. Heeft het niet gemakkelijk gehad met het omschakelen en de school. Vele nieuwe vakken en het hangen tussen twee werelddelen maakten het haar niet makkelijk. Maar sinds pas heeft ze weer een positieve instelling en gaat er stevig tegen aan. Yes!! Ze komt er wel.

Onze laatste "banden" met Amerika zijn verbroken...

2010-06-23T17:16:00.002-04:00

Vanavond hier, vanmiddag daar, is ons droomhuisje van in de States, verkocht aan de nieuwe eigenaren... een jong stel van in de dertig, die er hopen hun gezin te gaan stichten....Blij, maar ook helaas.... want nu is er, behalve onze vrienden dan, niets meer dan herinneringen en foto's van de kleine drie afgelopen jaren.
Lieve mensen en mede-bloggers, hartelijk dank voor al de reacties/ medeleven/steun die we van jullie kregen, of gewoon zagen dat er goed gelezen werd in de kijkers-teller onderaan de bladzijdes.

Nieuwe blog en give- away....

2010-06-04T10:43:00.006-04:00

Eindelijk is het er van gekomen. Kreeg al tips/hints van lezers met nieuwe namen......en dus was de drang hoog.....ook omdat ik onmiddels zo verslingerd aan mijn bloglandvriendinnen ben...en het wel gezellig vind om zo nu en dan weer eens iets van jullie te horen/lezen. Want ja, zeg nu eens eerlijk......weinig berichten meer te melden vanuit Amerika.....behalve dan dat we in onderhandeling zijn ivm ons huis in de States..... en onze vrienden aan de lijn gehad hebben die ons vertelden dat a.s. woensdag daar de grote vakantie van 3 maanden weer gaat beginnen....het weer er weer lekker warm is. Gelukkig hebben we nu dat hier ook, is de gastank van de BBQ weer gevuld en staan de spare-ribs in de maak in de crock-pot.....zodat we binnenkort hiervan kunnen gaan peuzelen....

Maar ik ga verder mijn creatieve frutsels. Nu was ik al volop pogingen aan het doen voor een nieuw blog, maar bij gebrek aan veel tijd heb ik het toch maar zo gelaten. Wil dan ook die maaksels gaan showen op mijn nieuwe blog: Avonturen met quilten

http://miramoza.blogspot.com/ .

Aanklikken dus! Neem een kijkje op mijn nieuwe blog, en laat je een berichtje achter maak je kans op o.a. leuke quiltlapjes die mee zijn gekomen vanuit het verre Amerika.... De trekking is 20 juni a.s en de uitslag zal daarop te lezen zijn.

EN dan is er tijd voor… quilten

2010-05-27T08:49:00.002-04:00

Ahum....deze manier van foto's plaatsen is vreemd voor me.....valt het op.....lees en kijk ook even de vorige 2 berichten...Alleen o deze wijze krijg je een geheel!

En dan is er tijd voor …. quilten

2010-05-27T08:48:00.001-04:00

En dan is er tijd voor .....quilten!!!

2010-05-27T08:20:00.005-04:00

Eindelijk weer een krabbel van ondergetekende. De laatste dozen liggen in de auto, klaar voor de milieustaat als ik nog gauw even het blog van Shirley van Zipje en Zopje doorlees. Wat 4 uur geleden schreef ze dat ze naar Tilburg naar Quilt it & Dotty wilde gaan en ik laat een berichtje achter dat ik best wil meegaan.....,maar kijkende op de klok,eh...half negen in de ochtend.... Shirley toch maar even te bellen.....nu hebben we al verschillende malen inmiddels een quiltbee bezocht en dus kennen we elkaar al aardig....goedemorgen Shirley.....ga je nog...zal ik dan rijden??????...en jawel, tegen half tien rijden we even heen en weer. Eenmaal daar aangekomen beseffen we beiden dat we geen camera bij hebben, volgende keer maar weer. Wat een heerlijk lief knus winkeltje heeft ze daar! Zo van die heerlijke mooie lapjes, patroontjes en garens. Toch zo veel anders dan wat ik in Amerika zag. We krijgen net als de dames van de bee die daar waren koffie, en speciaal voor mij maakt ze een bakje koffie heel verkeerd! Super Dorry het was dan ook helemaal goed....Shirley koopt der vulling en ik kan toch niet met lege handjes weggaan.....Dus lekker leesvoer en wat patroontjes.
Gister ben ik nog in de weer geweest met Sushi te maken( en het was erg leuk en vooral erg lekker. Al was de wasipie saus hier zoveel maal sterker dan in de States!) en een Dear Jane blokje....nog maar een te gaan van de C-rij.... en de week ervoor ben ik wederom met Guute's AQ begonnen. De rij met "de vliegende ganzen" is dan ook aan de beurt. Maar inmiddels alweer vele gansjes verder heb ik het idee dat deze rij wel eens weken in beslag kunnen nemen. Zeggen een grote quilt te gaan maken is een, maar het dan ook doen..., enfin voorlopig ben ik nog wel even bezig. Tot laterrrrrrrrrrr

Kan geen doos meer zien!

2010-05-15T18:09:00.002-04:00

Tjonge jonge! Wat hebben we al veel gedaan met zijn allen. Want heel onze hebben en houden zat ingepakt en wel in een container van 15 meter....en deze zat nokkie nokkie vol. Het begon allemaal a.s. dinsdag, bijna 14 dagen terug. Toen hoorde ik dat die donderdag de container aan zou komen, pfff, binnen 2 dagen dus. Dan snel op zoek naar vloerbedekking en/of zeil.....en dat ook nog gelegd moest worden voor donderdag morgen 8.00 uur. Een haast onmogelijke taak, vooral als je weet dat die woensdag een verpichte vrije dag was voor velen. De eerste winkel kon pas over 4 weken komen legggen. Lichtelijke paniek, help, en nu....nee Miran, niet de moed opgeven. Winkel twee....ook hier geen geluk....2 weken wachttijd....getsie....maar weer snel door naar de 3e winkel....is er niet zo een spreekwoord: 3 keer scheeprecht....met mijn beste beentje voor, vertel ik mijn verhaal deze keer voor ik maar iets bekeken heb, want dit scheelt weer tijd.....zeg ook nog: van mij part komen ze om 6 uur 's morgens....en wat denk je: Hij zal eens even voor me gaan bellen.....en jawel! We krijgen nog nieuwe vloerbedekking en zeil, in twee kamers en om 7 uur staan ze paraat. Joehoe, ik kan wel dansen van blijdschap...voelt zo fijn aan....en het mooiste is....het zeil leggen ze voor niks,was een aanbieding en de vloerbedekking is voor een heel leuk prijsje omdat er aan de zijkant een foutje inzit, maar die kan bij ons weggesneden worden en dus niets ervan te zien. Leuk toch!
En dus zo gezegd zo gedaan. Op de bewuste donderdag ochtend, manlief is al om 5 uur opgestaan, want hij ging die dag naar het hoge Noorden voor zijn baan en zou niet voor 10 uur 's avonds thuis zijn. Ook wij vroeg op en jawel, binnen een uur lag de vloerbedekkking. De mannen verhuizers(6 man) zijn ook op tijd en beginnen met een snelheid het huis en voortuin te vullen. Help....ik vroeg nog zo of er eerst kasten opgezet konden worden, maar blijkbaar kan het vandaag nu net niet. Want om 11 uur is heel die conatainer leeg en willen de heren koffie....en laten doodleuk weten dat er 2 terug gaan, die moeten nog een klus doen in de middag. En dus blijf ik achter met Joey en Olav(een van Joey's vrienden)en nog maar 4 verhuizers....allemaal jonge kereltjes...waarvan er al snel een een hele middag alleen aan Nikkie's bed zit te sleutelen en een ander maar lege dozen gaat opvullen met papier. Een ander probeert nog dozen naar boven te krijgen en de bedden op te zetten samen met mannetje nummer 4. Dit ziet er niet goed uit. Gelukkig zien ook Joey en Olaf dit en samen beginnen zij de heren te instrueren. Ik verdiep me in de woonkamer, waarvan de ramen bedekt zijn met doos. Langzaam maar zeker met gedachten op nul komen er boeken kasten vanuit de verpakkingen. Ook de pinnetjes en planken en boeken vervolgen.....bankstel ziet weer daglicht na 6 weken donkere.....eettafel en stoelen krijgen hun nieuwe plek, maar door al die dozen heb je geen gevoel van woonkamer.....Tot overmaat van ramp stappen schoonzus Anne-Marie en zwager Karel samen met opa Piet de kamer in. Te verbouwereerd van het geen wat ze zien en met handen voor de mond........en ja wat moet je daarop zeggen.....want inmiddels besef je dat binnen een paar uur de heren verhuizer weg zijn....Zonder koffie verdwijnen ze weer.....geen tijd voor hun en mij gevoel. Maar gelukkig komen ze weer snel terug, met avondeten en zonder opa Piet. Om ons wat te steunen en te helpen. Gelukkig gaan de dozen allemaal in huis of tuin achter het gesloten hek. Onze bedje worden mee opgemaakt zodat we in ieder geval toch nog kunnen slapen. Gelukkig komen er op de vrijdag nog 2 man terug...Doodmoe stapt ook manlief binnen in een o zo volgeladen huis. Gelukkig was hij telefonisch al gewaarschuwd en dus was hij voorbereid. En al gauw liggen we in een diepe slaap.....
De volgende dag om half acht staan de 2 mannetjes hier alweer. Ander schoonzusje Jacqueline komt ook vandaag helpen. En ook een vroeger vriendje Mels, die ook weer blij is dat we terug zijn, komt helpen. Vele dozen worden dankzij de handige tip van haar, de dozen buiten onder te verdelen in groepen. Ze worden op en onder zeil geplaatst, zodat de regen die eraan komt er niet bij kan. Als een drill- instructor comandeert ze ons en het werpt zijn vruchten af. Al gauw komt er een woonkamer-gevoel te voorschijn. Fijn hoor....eindelijk weer een rustpuntje...'s Avonds mogen we bij vrienden hier in R'daal eten en ook zij gaan mee terug. Samen maken we de kids hun kamers ook in orde, zodat ook zij weer hun eigen prive plekje hebben na al die weken. Kleding verdwijnt in de kasten terwijl Jack nog een zoldertje timmert in de garage...De zaterdag komen er wederom hulptroepen. De Lintjes met Olav en Anne-Marie en Karel, 5 man/vrouw sterk. En weer zien we vele dozen hun inhoud showen. Er wordt gelachen om de voorraad eten die we in Amerika hadden opgebouwd. Want wat daar heel gewoon is, is voor hier weer overdreven....een voorbeeld. Keukenrol hier zit per 4 verpakt. Daar per 16 en als er dan nog eens per ongeluk i.p.v. wc-papier, weer diezelfde keukenrol wordt meegnomen, snap je dat hier dit jaar dat in ieder geval niet meer gekocht hoeft te worden. Vele spullen komen binnen, maar ook vele spullen gaan naar de kringloop. Nikkie kon in Amerika geen afstand doen van haar speelgoed(was immers haar herinnering aan haar leven hier), terwijl ze het hier geen blik meet gunt en ineens alles weg mag....maar ook wij met onze inloopkasten. Elk hadden we veel meer dan onze kasten hier. En ja, al die kleding past daar niet meer in.....dus ook kleding verwijnt.....al de apperatuur die op 110V staat.....zonde, maar gewoon vergeten weg te geven... Mijn lapkeskamer wordt ingericht. Kasten worden opnieuw, maar nu goed dankzij Lauran in elkaar gezet. En ook die heeft vorm gekregen. Zo kan ik nog wel even doorgaan maar gelukkig hadden we zondag moederdag! Mijn arme handjes konden niet meer. Zo droog en pijnlijk en insmeren helpt maar amper. Kan dan ook geen lapje vasthouden. Een rustdag is hard nodig dus en na een gezellig ontbijtje, kado's en een eigengemaakt tranen-trekkend gedicht gaan we richting Terneuzen. Daar zijn we heerlijk verwend door oma en opa op eigen gemaakte kwarktaart en een aspergediner. Super moedertje! Want gezellig tesamen met de familie zijn na al die tijd is weer heerlijk voor ons.
Maandag gaan manlief weer werken en de kids weer naar school. En ik mag weer verder aan..., jawel de dozen. Maar aangezien het buiten fris en vochtig is, besluit ik onze kleerkast te reorganiseren. Heren verhuizers hebben mannen en vrouwenspul door elkaar gehangen. Dus alles er weer uit en opnieuw. Af en toe een strijkbout erover, spul van hangers en opvouwen. Vele kapstokken worden ineens werkeloos. En mag onze kledingkast ineens weer gevuld worden na 3 jaar werkeloos te zijn geweest. Ook de badkamer wordt gevuld met bekende spulletjes. Dinsdag al niet veel beter...enkele dozen worden geleegd...drink koffie bij oude bekenden, die pas net vernomen waren dat we terug waren. Woensdag legen we(samen met Petty), jawel weer dozen. En donderdag is weer het hele gezin aanwezig. Dozen legen en uitzoeken wat wel, wat niet. Net als vrijdag overgens.Ook de Lintjes komen weer helpen. Vele lege dozen worden afgevoerd naar de milieustraat en vele volle worden ook geleegd....kasten raken vol....opnieuw mag ik herindelen en warempel er komt eindelijk voor het gevoel al een einde in zicht. Zaterdag krijgen we onverwachts bezoek en ondanks dat doen we wat. EN dan morgen hopen we de laatste dozen uit te pakken!!! Kan dan ook geen doos meer zien en hoop eindelijk eens in ons nieuwe huisje wat tot rust te mogen gaan komen. Ik zal nog wel even aan het inrichten(lees kasten vullen)zijn, net als eindelijk eens een sopdoek overal erdoor heen halen. Want op zo een manier verhuizen gaat dat niet anders. A.s. donderdag komen er rolgordijnen boven... En dank zij al deze hulp van iedereen hebben we het wel zo snel voor elkaar. Maar nu ga ik als een speer naar mijn bedje...het is immers al bijna 2 uur(in de nacht)

Dear Jane up-date

2010-05-05T04:50:00.004-04:00

Eindelijk dan, daar ben ik weer. Ben inmiddels naar OEQC bijeenkomst in Veldhoven gegaan en wat heb ik weer genoten. Kwam ook bij toeval gelijk aan met Shirley. Toevallig niet...en behalve vele mooie quilts eens van dicht bij te bewonderen, kwam ik ook nog een mede Dear Jane-ster tegen die mij aansprak. Het was Berbel van http://watiserloos.blogspot.com/. Verder nog een en ander gekocht, tuurlijk, helaas krijg ik de boel niet op het blog, want een berichtje krijg ik er nog wel gesurft op maar foto's opladen....nee dus.....nog even wachten dus tot dit weekeinde. Dan is internet ook hier weer volop aanwezig.
Verder is Jane met me meegereisd naar hier, jawel ze is hier in dit very,very back to basic-huis toch op bezoek gekomen. Warempel kreeg ik dan ook 3 blokken af....en de eerste is van vorige maand nog.
Verder doe ik een poging om een nieuw blog te maken....liefs een met drie rijtjes....zodat ik eindelijk weer een kloppende titel op een nieuw blog ga krijgen. Heb al hulp hier(http://zipjezopje.web-log.nl/zipjezopje/) en daar(http://quiltingjeannet.blogspot.com/) ingeroepen en wacht nu vrolijk af.
Maar ik ga niet zitten frustselen, want donderdag-ochtend vroeg om 7 uur komen ze nog even nieuwe vloerbedekking leggen in 2 kamers en tegen 8 uur zal de container hier aankomen. Joehoe, helemaal happy! Want dan na een week of 6 zonder je eigen spulletjes is dat toch weer erg fijn hoor. En nu afwachten of al onze spulletjes er dan ook in zullen gaan, ahum...Volgende week weet ik er alles over te vertellen dus! Voorlopig ben ik de oude vloerbedekking aan het wegbrengen. See you laterrrrrrrrrrrrrr

Ontmoeting met Shirley van Zipje en Zopje

2010-04-28T14:03:00.004-04:00

Na al meer dan 1 jaar elkaars blog te bezoeken, verschillende e-mails elkaar gestuurd te hebben, en ook zelfs stofje van haar te hebben ontvangen stuurde ze me afgelopen week nog een super lieve mail. Waarin ze dan voorstelde of ik het een en ander zou kunnen gebruiken, denkende aan 2 fietsen voor mijn kinderen, een senseo en waterkoker, glazen, mokken en zelfs een naaimachine werd aangebodene compleet met een daglichtlamp! Met werkelijk tranen in mijn ogen nemen we daar dankbaar gebruik van. Wat zijn er toch engeltjes rondom ons....al mag het naaimachine voorlopig nog bij haar blijven. Vervolgens levert ze het ook nog eens af en dan eindelijk staan we oog in oog met elkaar. Heel bijzonder vind ik het om wederom een blogster te ontmoeten en wat is ze al slank! Super Shirley. Vervolgens moet er natuurlijk een foto getrokken worden. Ja in een zo goed als lege kamer , nee, dan in de tuin, waar behalve een fijn grasveld een joekel van een oude wilde kastanjeboom staat. Onder de boom dan maar...(foto's staan ook op haar blog overgens)en wat staan we er weer vrolijk op.
We kwebbelden er al aardig op los en ik werd uitgenodigd om 's avonds mee te gaan naar een heuse Nederlandse quiltbee in een schuurtje in Heerle. Iets wat ik natuurlijk niet kon afslaan. Gelukkig heb ik nog wel wat werkjes meegenomen uit Amerika en was daar nog niet echt ver mee. En gelijk weer een stok achter de deur om het weer eens op te pakken. Wat een gezellig gedoetje.
En het leuke is, dat het nog elke week ook is!
Verder is ons huis in de states nog steeds in de verkoop.....hoop ik dit weekeinde toch naar Veldhoven te gaan, om eindelijk ook eens zo'n heleboel quilten live te zien.....en misschien ook enkele van julie!
Eigenlijk is het nog amper te bevatten dat we gewoon weer hier wonen...nu ja kamperen dan.

Vervolg .....

2010-04-26T02:41:00.002-04:00

Ja, ik weet het. Ook ik heb jullie blogvrienden en vriendinnen erg gemist! Is het zo dat het bloggen zo een deel van je leven gaat worden .....
Maar de laatste weken hebben we ons weer in het Nederlandse leven gestort. Hoe snel raak je het weer niet gewoon. Al blijft het speciaal dat we bij al onze vrienden en familie gewoon net zo makkelijk weer aansluiten alsof we nooit weg zijn geweest. We vallen ook met onze neusjes in de boter, want wat een on- Nederlands weer hebben we toch. Sinds we er zijn hebben we nog maar amper regen gehad en dan ook nog eens weinig wind. Ook de kids genieten weer met volle teugen. Hebben beiden al verschillende feestjes en logeerpartijtjes achter de rug. En zijn vandaag voor het eerst op de fiets naar school.....op geleende fietsen van de moeders van hun vriend en vriendin! Die offeren hun fiets een dagje op aan die "stakkers van kinderen"....lachen toch! Sinds 2 nachtjes kamperen we al in ons huis. De container is wel al binnen maar horen hopelijk vandaag wanneer de bubs gebracht wordt. Inmiddels weer al wat dingen natuurlijk aangeschaft....een stofzuiger, wasmachine en droger. Vele schoonmaakartikelen en van die benodigdheden, want er moest toch weer gesopt worden. Inmiddels is manlief een plafond in de garage aan het maken, want het huis is toch wel kleiner dan we gedacht hadden... we moeten die kerstbomen toch immers kwijt! Hoe het eruit ziet? Nu een modern alleenstaand huis, vorm geo-driehoek, waar een lekker tuin rondom zit, maar alles rondom is grasveld en er staat een oude wilde kastanjeboom in de achtertuin waarvan er nog volop oude kastanjes en afgebroken takjes in de achtertuin liggen. Onze Sam geniet dan ook met volle teugen hiervan. Eindelijk eens vrij rennen.....en wat denk je, ons meneertje ia zo gewent zijn behoeftes in onze Amerikaanse tuin te doen....ook hier houdt hij het gewoon op. We lopen een uur met hem.....maar hij wacht gewoon weer tot we terug zijn. Ok sporadisch plast hij "buiten de deur", maar dat was meer omdat Prinsje, het hondje van mijn schoonzus en der familie dat voordeed. Ook is opa Piet inmiddels over, want ook die moest voor eind april uit zijn huis zijn. Kortom nog even en we kunnen weer verder leven.
En wat denk je....we hebben ook hier alweer geBBQt. Zaterdag was het hier warempel al dik 22 graden. Aan het quiltgebeuren heb ik zeer sporadisch wat gewerkt, genoot te veel van andere dingen. Maar ben toch echt van plan, als de boel weer aan kant is er mee verder te gaan. Heb toch niet voor niks al die mooie quiltlapjes aangeschaft. En ook hier ben ik al weer verleid. In Terneuzen vond ik dan ook nog een winkeltje met o.a. wat rekjes(4 stuks) met quiltlapjes. Twee stuks. Een witje en een zwart/witje....voor mijn Dear Jane's project.

Onze eerste week....

2010-04-05T15:45:00.002-04:00

Onze laatste autorit in Virginia van Forest naar het vliegveld Dulles verliep niet echt zoals geplant. Als eerste reden we al vrij snel verkeerd... maar ach, een half uur vertraging probeerde manlief tijd in te halen door wat sneller te rijden en jawel hoor.....wiew,wiew,wiew, blauwe zwaailichten achter ons. Nee...zitten blijven en wachten totdat de agent ons raampje nadert. Raampje open en ja, waarom reden we zo hard? Vliegtuig halen...verkeerd gereden, moeten op tijd zijn ivm de hond...ja dat mag niet meneer...nee weten we, maar ja, toch proberen....ok voorkomen volgende maand, want 20 miles te hard gereden, dat mag niet hoor. Maar bel maar naar dit nummer...Enne niet meer speeden hoor! En dus na onze eerste en laatste boete in de States vervolgden we ons laatste ritje naar het vliegveld. Eenmaal aangekomen bleek dat ons hondehok voor deze vliegmaatschappij United niet goedgekeurd werd. En ja, na een half uur zoeken en $135,- minder voor een nieuw hok , nog eens $200,- voor Sam zijn ticket konden we dan toch verder reizen, maar nu zonder Sam, die was samen met onze koffers verdwenen. Deze keer mochten we ook maar 1 koffer mee nemen en konden voor de overige koffers $50,- stuks afrekenen. Kortom een duur dagje....Dan eindelijk konden we aan board.... en dat bleef maar duren.... vertraging door niet werkende tv schermen in het vliegtuig, ja heus, vertrokken we een uur later dan geplant....

en kwamen pas maandag om 8 uur in de ochtend aan in Brussel. Na de koffers wordt Sam weer bij ons gevoegd en ietwat suffig kijkt hij ons aan. Hij heeft het goed en rustig doorstaan wordt ons verteld. Ons geregelde busje met chauffeur stond al klaar en tegen 10 uur stonden we bij opa Piet in Terneuzen voor de deur. Na koffie met heerlijke Zeeuwse bollussen en meerdere familieleden, een paar uur extra slapen(ivm de gemiste nacht) en ons Nederlandse leven kan beginnen! Ook Sam slaapt wat en beseft nog niet echt wat er met hem is gebeurd. In de namiddag even naar Ellen en Jeff, die voor Sam zijn voer voor hier alvast gekocht hadden, want 1 maaltje eten mochten we maar meenemen voor hem. De rest zit voorlopig nog in het schip. 's Avonds zelfgemaakte frietjes, sla en appelmoes en frikandel speciaal(en lekker dat het was!) bij opa en oma waar later nog wat familie(mijn broer met zijn gezin) ons komt verwelkomen en daar staat onze Nederlandse auto al klaar.

Volgende dag moet er een hoop geregeld worden. Voorlopig even inwonen bij mijn schoonzus Anne-Marie, Karel en 3 kinderen en hun kleinere hond in Bergen op Zoom. Dan gaan inschrijven bij de gemeente Roosendaal en de school wordt geregeld, huurcontract van het huis is getekend waar we de 23ste deze maand inkunnen. Na de pasen kunnen de kids gaan beginnen. Nikkie mag naar de brugklas...voorlopig HAVO, en na een IQ test zal blijken wat ze zal gaan vervolgen. Joey wordt geadviseerd om HAVO 4 en 5 te doen vanaf volgend jaar. Dit ivm zijn leeftijd want bij vervolgen van VWO zijn ze bang dat hij het het te snel beu zal worden. Want hij heeft die stof nodig voor de examens. Balen maar ook hij beseft dat het ook hier weer niet anders blijkt te kunnen...Maar ook worden de Grootjes bezocht, waar de shoarma-geur ons al tegemoet komt. Lekker bijkletsen en al gauw voelt het weer aan of we nooit weggeweest zijn. We genieten!

Volgende dag weer terug naar Terneuzen, opa Piet gaan helpen. Die is bezig zijn nieuwe flatje in orde aan het maken. De heren werken daar terwijl de dames zijn huis weer wat poetsen na onze invasie. Sam verkende ondertussen zijn eerste wandelingen in Nederland. We zien dat hij heel voorzichtig zijn nieuwe omgeving ondekt. Het gras is zacht hier, niet van dat stugge gras net als in Spanje en Amerika. Maakt veel kennis met loslopende hondjes hier die toch best wel eng(denkt hij dan) zijn. Veel auto's, fietsen, brommers en wandelaars die ineens allemaal zo dicht rondom je komen en in grote getalen aanwezig zijn, is ook best eng in Sams ogen. Maar langzaam gaat het steeds beter en we lachen heerlijk om zijn reacties. Ook zo dat hij lekker in opa zijn tuintje op dat o zo zachte gras ligt....hmmm lekker snuffen aan al die vreemde geurtjes ...terwijl er dan ineens een vlieg rond zijn oren vliegt....hij spingt op en rent snel in huis....eh eng hoor! Ook staat hij heel vreemd te kijken naar een mevrouw die naast haar volgeladen fiets loopt.....nou da's wel een vreemd beest....je ziet het hem denken...... ojee, batterij is leeg. Lees maar vast, en wordt weer wel vervolgd!

Ingepakt en wegwezen...

2010-03-27T07:59:00.002-04:00

Na 4 dagen pakken en inladen is ons huis leeg en schoongemaakt.....en nee het is nog niet verkocht. Wel is de auto woensdag verkocht en rijden we de laatste paar dagen in een huurauto. Inmiddels staat er in Nederland alweer een auto voor ons klaar, dankzij ons pap, zodat we niet zonder zullen zitten. De kinderen hebben afscheid genomen van hun school, tumbeling en vrienden.....en dat viel weer niet mee. Nog slechts twee dagen blijven er voor ons over hier. Morgenochtend rijden we vol geladen richting in 4 uur richting Wachington Dulles om daar eerst nog 4 uur te mogen wachten i.v.m. Sam. Hij wordt dan samen met de koffers ingeladen en mag dan 8 uur in zo'n dichte bench naast de koffers liggen.......een voordeel is het. Voor hem begint de avond en nacht....Hopelijk kan hij dan een beetje slapen.. zodat ook hij klaar is voor een nieuwe start in Nederland. Ben dan ook zo benieuwd hoedat hij het zal reageren op de toch totaal andere wereld.....liefs van ons allen en tot gauw! Miranda

Afscheid nemen ...

2010-03-22T17:44:00.002-04:00

Afgelopen weekeinde hadden we een afscheidsfeestje georganiseerd door onze Amerikaanse vrienden. Het weer werkte lekker mee gelukkig en dus werd alles buiten gedaan. Van en Amerikaanse BBQ compleet met hotdogs met chili, burgers on the grill, mais in kolven en in taartvorm en veel chips en wel drie taarten met onze naam op. Verder hadden ze allerlei spelletjes klaargezet, waar door de jeugd goed gebruik van werd gemaakt. De temperaturen waren al boven de 20 graden en dus liepen er al velen met een korte broek en t-shirten. Gelukkig hielden we ons allemaal goed!
En vanaf vandaag zijn ze begonnen met inpakken. Met 6 man sterk hopen ze de boel in te pakken deze week. Ze vermoeden donderdag as hiermee klaar te zijn. Zelf vertrekken we zondag as in de namiddag hier samen met onze hond vanaf Washington Dulles en hopen maandag ochtend in Brussel te landen....

En we hebben een huis!

2010-03-18T10:42:00.003-04:00

Pfff, wat een pak van ons hart. Want jullie moeten weten dat er amper huize te huur staan in onze nieuwe woonplaats. Op vele ervan deden we pogingen, maar of het was net verhuurd. Of de huurder wilde in ieder geval nog een maandje langer het huis huren, of was uit de verhuur genomen omdat het verkocht was. En dat gebeurde echt niet een keer. Maar nu hebben we er in ieder geval een! En wel daar waar we wilden. Je kunt je voorstellen dat we blij zijn en vrees dat er voorlopig weinig meer van het bloggen meer terecht zal komen. Maar wie weet. In ieder geval allemaal heel erg bedankt voor jullie medeleven, hulp en steun. Lieve knuffels van ons.

Daar zijn we weer....

2010-03-07T09:39:00.019-05:00

Afgelopen zateravond hebben we manlief weer opgehaald van het vliegveld. Moe maar voldaan kwam hij aan na een lange reis met veel wachttijd en meer dan 24 uur onderweg te zijn geweest. Helaas weten we nog steeds niks want pas begin volgende week horen we weer iets meer. Dat is het nadeel van solliciteren.....het wachten. Maar gelukkig heeft hij wel een goed gevoel erover. Nu maar hopen dat de nieuwe baas er ook zo over denkt! Wij zijn in ieder geval weer blij samen te zijn. Mijn 2e Pond House blok zit in elkaar... met als resultaat een vinger vol putjes en kloofjes....jawel heb ik mijn vingerhoedje gebruikt.....maar op de een op ander manier gebruik ik dan gewoon een andere vinger.....stom he. Dus ben ik maar vast de volgende blokken aan het voorbereiden. Dat valt niet mee trouwens. Want om daarbij passende lapjes te vinden.... de een te afwijkend van kleur, of een te veel zelfde soort motiefje, te licht, te donker, weer een ruitje.....kortom alle lapjes de kast uit getrokken. Maar echt zeker er van ben ik nog niet.

Zondagmiddag gingen we met Sam(onze hond) naar zijn vriendinnetje Lexy. Zij gaf een "hondenfeestje". Alle 15 hondjes vanuit haar straat waren uitgenodigd en onze Sam. De mensen mochten ook mee komen. Wij zouden wat eerder zijn zodat de twee alvast een beetje hun energie kwijt waren. Want dat ze er zin in hadden, dat blijkt wel als je ziet hoe ze vol verwachting keken naar hun naderende soortgenootjes. Er kwamen toch 9 hondjes tesamen. Van model mini tot model groot. De eerste was Oreo, genoemd naar het bekende koekje hier. Koko, een mix tussen een tekkel en een pitbull was nummer twee. Vervolgens kwam Daisy, de kleinste van het stel, die duidelijk ook erg intressant was volgens Sam. Wat een lekker pittig meiske was dat toch. Laat je voorkant ook eens zien miss Daisy. Ze liet zich echt niet ondersneeuwen door al de grote honden. Nu is ze wel wat gewent hoor, want ze heeft nog drie soorgenoten uit haar gezin meegenomen. Haar zus Lily, welke net iets groter was dan haar liep ook al zo lekker op het gemak naar de beestenboel toe. En toen kwam de jongste van de 3 hondenzusjes Angel.

En die zusjes hadden ook nog een broer ......
Ook hij bleek Oreo te heten. En zo hadden we een chocolade en een vanilie versie van de koekjes. De enige heren die begroetten elkaar en zonder probleem werd er gespeeld. En als laatste kwam onze Southern Belle. Zij was enigzins bang. Zette de haren op de rug eens een paar keer recht, maar al gauw had ook zij in de gaten dat er niks was om bang voor te zijn. En al gauw rende ook zij meer en genoot van al die vriendjes en vriendinnetjes.

Ik weet overgens niet wie er het meest genoten heeft. Want zowel wij baasjes als honden genoten van dat speeluurtje. Er werden foto's gemaakt, wel zo een slordige 300 bij elkaar.Maar ook geposeerd ....geheel vrijwillig natuurlijk.Maar ook naar close-up foto's was intresse....Geen bijtende honden of overbezorgde baasjes. Hooguit bijten op een houtje. Gewoon lekker spelen..... of rennen met elkaar.... Er werd gehuppeld..... Vader en moedertje gespeeld...

Net echt een gezinnetjes zo.

Maar ook werd er meerdere malen gezwommen........ door die van ons dan, als enige overgens! En vervolgens uitgeschud...Was denk ik meer afkoelen.... van al dat rennen met zo een winterjas aan krijg je het warm hoor. Want zoals jullie zien was het al heerlijk voorjaarsweer hier. Met temperaturen van rond de 18 graden! Kortom een heerlijke middag. Bedankt Cathy en Michael voor dit voor Lexy(en Sam en al de andere hondjes) te hebben geregeld. Hoop dat ik niet al te veel hondenfoto's gesjowd heb want er is nog iets wat ik jullie wil vertellen.

En dan.....trommel de trommel.....trrrrrrrrrrrrr...... letten jullie even op! Jullie geduim, kaarsjes en gebeden hebben hun vruchten afgeworpen.

Manlief heeft een baan!

Yes! Per 1 april en wel in Bergen op Zoom. Nu moeten we dus al de bliksem op zoek naar een huur huis liefst in Roosendaal, zodat de kinderen dan weer terug in hun oude woonplaats zijn, waar ze de weg immers nog kennen. Dus mocht er iemand nog iets weten.....op korte termijn.....houden wij ons aanbevolen! Via de plugoo kan je gewoon je berichtje intypen. Ook al ben ik off-line, de berichtjes komen binnen hoor!

De 5e van de maand....

2010-03-04T21:50:00.008-05:00

betekent weer het showen van de Dear Jane lapjes. Ik ga lekker vooruit. Moet ook zeggen dat ik deze manier veel relaxter vindt gaan dan een rij per maand! En wat een stimulans om die gekregen zwartjes erin te verwerken. Zo zitten er lapjes in van Shirley(Zipje en Zopje)

Maar ach zeg, dat viel niet mee om die mini lapjes in het middelste vierkant recht te krijgen. Het witte vierkant meet slechts 5 bij 5 cm! Na een paar opnieuw geprobeerde rechte lijnen hield ik het voor gezien... en denk maar dat het nu de charme is van het echte handwerk!

Deze hieronder zijn gemaakt van de zwarte "Betty" lapjes

en deze hierboven was me trouwens niet gelukt zonder die aanwijzingen van "that quilt"

en bij hieronder heb ik wat speciale lijm gebruikt die weer weggewassen wordt. Da's me toch handig zo nu en dan!

en die van hieronder is een bolleke en blommekes van Katrien.

Enne enkel van de witte lapjes waren van Monique!

Maar denk nu niet dat ik zelf geen lapjes meer voor heb. Nee, deze bijvoorbeeld is gemaakt uit 4 verschillende lapjes. Zelfs grijs is erin verwerkt, omdat het middelste lapje ook al grijze strepen vertoonde...En ook hier zijn de kleinste witte lapjes niet groter dan 1/2 bij 1 cm.....en ben dan ook behoorlijk trots op mezelf dat het er zo mooi is uit gekomen!

Deze laatste heet trouwens Jane's tranen...., zie je ook hier en daar het woordje sniff op het lapje staan. Puur toeval, hahaha! Kortom 10 stuks deze maand. En hoeveel ik er nu nog moet maken vraag je je af? Nog 10 rijen, waarvan er 3 rijen buitenkant zijn. Dus 10 keer 13 plus 3 hoeken is 133 stuks. Ben voorlopig dus nog onder de pannen met deze quilt.

Wil je kijken bij andere Dear Jane maaksters? Hieronder komt een lijstje:

http://www.prinsart.web-log.nl/

http://quiltendewilma.web-log.nl/mijn hobbyblog/

http://petraprins.web-log.nl/mijn_weblog/

http://watiserloos.blogspot.com/

http://connysquilts.blogspot.com/

http://christinespoppenhuis.web-log.nl/

http://www.kijkdaaris.web-log.nl/

http://quiltdjoojs.web-log.nl/

http://guusjes.blogspot.com/

En dan is er ook nog zij

http://quiltsandsiggies.web-log.nl/quilts_and_siggies/

Zij maakt hem ook, al doet ze niet mee met de 5e van de maand

En weer sneeuwt het.....

2010-03-02T13:30:00.004-05:00

Vandaag ben ik lekker bezig. Allerlei lapjes passeren de revue. Want zo knip ik alvast weer 2 Dear Jane blokjes en maak er een van. Deel 2 van de Pond house ligt ook geknipt. Ook maar even de vleugeltjes aangenaaid aan de blackbird. En het is nog maar half twee in de middag. Zo de boven weer even stofzuigen en soppen en vanavond kan ik dan beginnen met het appliceren ......en dat terwijl de sneeuw weer naar beneden dwarrelt. Ik geloof niet dat het blijft liggen. Maar een uur later ziet het gras alweer wit. Gelukkig hadden deze morgen nog lekker gespeeld en gewandeld overgens.Want lekker rennen (wel aan een 20 yard touw hoor)achter een speeltje of een sneeuwbal is momenteel erg in bij hem!

Manlief zijn gesprekken verlopen goed tot zover (voor zijn gevoel) en hopelijk mag er iets positiefs uitkomen binnenkort. Wat zou dat heerlijk zijn!

Nieuw boek!

2010-02-28T17:25:00.010-05:00

Afgelopen dagen stonden in het teken van manliefs naderende vertrek naar Nederland. Inmiddels is hij veilig en wel geland, al is wel zijn koffer niet aanwezig. Deze wordt nagestuurd. Nu maar hopen dat hij succes mag boeken deze week met een baan. Duimen!!!!! Het afscheid hielden we erg kort, het is ook zo lastig als het te lang gaat duren! En om mezelf weer op te fleuren ging ik nog even naar het quiltwinkeltje www. TrinityQuilts.com in het oude schoolgebouwtje. Daar had ik nog een volle stempelkaart van, die toch $25,- waard is. En met iets bij te leggen heb ik er dit van gekocht. Een boek vol met leuke maaksels, een wazig hoesje voor een schrift meerdere speldenkussens, kussenhoezen, vele appliceer-wandquiltjes , en een kleedje gemaakt met wol. Is dit geen schatje....weet iemand trouwens of hier cursussen van te volgen zijn in Belgie of Nederland? Hier in de States zie ik die in Carlifornia.....wat net zover vliegen trouwens is als Nederland vanaf hier.Kortom dingen die ik zowel voor mezelf of als cadeautjes kan maken. Verder komt er weinig uit handen. Ben weer wat boeken aan het lezen en ligt er wel een dear Jane lapje binnen handbereik. Deze bevat vele super kleine stukjes van 1/2 bij 1 cm. En om hier niet echt gek van te worden doe ik elke dag een mini stukje, zodat het leuk blijft. Hier ben ik dus al drie dagen aan bezig. Want dat heb ik wel al geleerd!

Aflopen vrijdag nog nasi, loempias' en sate met pindasaus en kroepoek gemaakt. Samen met onze Engelse vrienden genoten we er weer erg van. Als verrassing bracht ze me een bosje tulpen mee...... "om al vast weer wat aan de Nederlandse gewoontes te wennen". Lief he! Het was weer erg lekker! Wel jammer dat je na een halve dag in de keuken gestaan heb, het gewoon in een half uur weggegeten is.....

Deel 1 van The pond house....

2010-02-24T20:27:00.006-05:00

Vandaag is het flutweer. Zware bewolking die al tegen negenen zijn natte sneeuw laat vallen. Uren lang. Bleeee.....ik heb dan ook zo een kou gevoel de hele dag ondanks dat de kachel lekker brandt, ik een hemd draag, en eroverheen een leuk truitje, doe ik al snel nog een extra vestje aan en vervolgens manliefs dikke fleecetrui. Kijk zolang je bezig ben met poetsen, dan gaat het nog wel. Wandelen met de hond ook, als je tenminste door kan lopen.

Maar als ik na het hele huis weer dik in orde te hebben gebracht voor de tweede keer kijkers, en wij wat boodschapjes gedaan hebben in die tijd, begin ik het dan toch echt koud te krijgen terwijl ik zit te prutsen met mijn lapjes. Dus al gauw ligt mijn Wish quiltje over de beentjes. Maar ook de rest heeft er zichtbaar last van. Mijn mede huisgenoten klagen voelen het dus ook en enkele trekken ook meerdere lagen aan en ik laat de kaarsen branden voor wat extra warmte. Vrees dat we het vocht en de wind niet echt meer gewend zijn.......

Maar mijn bloemenstrook van het "pondjes huis" is zo goed als klaar. Maar ik zal ik niet zijn, als er weer niet mijn favoriete zwart/wit erin verwerkt had. Dus vogeltje werd vertekend naar een heuse " black bird" en het met het wit, zijn dus wat bloemetjes gemaakt.

Ook het rode lapje(tweede van links hieronder), van Katrien gekregen, wordt erin verwerkt. Black birdie kreeg een zwart glazen oog en morgen ga ik bij daglicht weer opzoek naar nog een lapje voor de vleugels. En het resultaat dan tot zover ....tata....

Hangt die niet kleurig zo tussen de zwart/witjes?

BBQ in de sneeuw.

2010-02-22T08:31:00.003-05:00

Wat hadden we gister toch een prachtig dagje. De zon scheen, vogels waren druk aan het scharrelen in de tuin en het voorjaar hangt duidelijk in de lucht. De was werd gedaan, want op zondag is er geen kans op kijkers. De rest van de week dus wel en aangezien ze zo een uurtje van tevoren kunnen bellen dat ze er zo zullen zijn, is dit het handigste voor het beddengoed. Want dat hangt zo lekker over de balustrade te drogen... en kan dan vervolgens weer terug op de bedjes.
Na de was gaan we naar de Amerikaanse familie, BBQ-en!? Moet zeggen dat ook wij het erg vreemd aandoet, maar daar aangekomen blijkt dat ze af gelopen nacht varkensvlees en BBQ saus in de slow-cooker heeft laten pruttelen tot een draadjes-achtige substantie. Dit werd dan op witte broodjes geschept te samen met wat koolsalade. En het was me toch lekker! Hmmm, en weet je wat het gekke was. Ik(kenners weten dat ik het koud kleumende typetje ben) zat in mijn hemdje!!!!... al zonnebadend het broodje op te eten rond een uur of drie, met de witte besneeuwde tuin op de achtergrond. Amerikano's zaten al in de korte broek erbij....Wat nu eigenlijk lekkerder was weet ik niet, maar ik genoot ervan! Dat kunnen ze ons niet meer afpakken.
En inmiddels zien we bij dat het afgelopen nacht flink doorgedooit heeft. Al flink wat gras komt er tevoorschijn. Vandaag is er geen zon te zien, maar dikke bewolking, waaruit regen zal gaan vallen......Weer om dus weer te gaan quilten!
Trouwens Yvonneke had het goed gezien. Het was Joey, ietwat onwennig met die peuk in zijn hand en geleend hoedje!

Drukte bij de koffietafel....

2010-02-21T09:13:00.005-05:00

Wat een gezellige dagen heb ik hier gehad. Vele van jullie kwamen op de thee of koffie, maar eentje bleef en sterker nog. Ze is erg gewoon nog. Jullie raden het vast al, ons Dear Janetje. Ze vond de cake ook zo geweldig lekker. Inmiddels heb ik dan ook menig blokje gemaakt(8 stuks dames), de een makkelijk en af en toe een erg moeilijke. Maar dank zij deze site http://thatquilt.blogspot.com/ (welke al vele gemaakte blokjes in beeld laten zien over hoe ze gemaakt zijn) kwam ik op die voor mij onmogelijke blokjes toch verder. Verdraaid handig overgens, maar gebruik deze alleen als ik er niet meer uitkom, wat nu twee keer is voorgekomen. Tuurlijk verwerk ik mijn krijgertjes erin en wordt het voor mij steeds leuker om lapjes voor elk blokje te zoeken. Foto's mogen pas weer later volgen, ja de 5e van de volgende maand. Maar als je goed kijkt zie je wel al wat .... hieronder.

Verder heb ik al weer wat gewerkt aan deel 1 van de pond house. Het hart en stengels zitten vast, nu mag ik stofjes voor de bloemetje, blaadjes en vogeltjes gaan uitzoeken. Joepie!

Joey bracht afgelopen week ook weer een kunstwerkje mee. De opdracht was: maak een nieuwe kaft voor Malteze Falcon, een detective vanuit ergens 18oo. De man rookte veel en hij heeft er dit van gemaakt. Herkennen jullie hem trouwens?

Het weer is overgens heerlijk. Strak blauwe luchten waarin de roofvogels druk op zoek zijn naar eten,

windstil, en temperatuur ruim boven nul. Langzaam verdijnt de sneeuw al hier en daar zodat we weer wat gras gaan zien. En Sam, die geniet met volle teugen van de sneeuw! En dankzij dit lange springtouwachtige riem van 20 meter kan hij toch wat verder van ons rennen, zonder dat hij ontsnapt is...
Vrijdagavond hadden de collega's een potluck party georganiseerd. Erg gezellig met vele lekkere hapjes die iedereen had gemaakt en meegenomen. Van een lekker pittige Chili, vers gebakken maisbrood, een Chinese kool bereid met een soort Noordzeegarnaal(alleen zat er de schel van het beestje nog aan, minder dus volgens ons, maar erg Caciumrijk werd er verteld) met rijst, gevulde champignons, cuiche loraine en een hartige ham/brocolie taart, verse fruit salade, bonensalade en lemoncakes en kleurrijke koekjes na.Kortom erg lekkere hapjes en een erg leuk feestje!

Jack gaat volgende week trouwens een weekje naar Nederland. De eerste gesprekken staan op het programma ......helpen jullie duimen?

Nikkie, Cathy en ik zijn gister nog naar de bioscoop gegaan. We werden getracteerd overgens, en de film Valentine was erg romantisch....een echte meiden film!

Bij den bakker.....

2010-02-17T14:46:00.008-05:00

Vandaag staan er speculaaskoekjes en een bananencake op de lijst om te gaan maken. Gister was ik al voorbereidingen aan het treffen hiervoor. Het deeg voor de koek mocht een nachtje rusten, en ook de spullen voor de cake zijn in huis. Voor het eerst maak ik gebruik van een speculaasmal, een lief huisje. Benieuwd hoe zou het gaan? Elke keer opnieuw het malletje bestuiven met bloem en de balletjes erin rollen dmv de deegroller. Dan het teveel weghalen.....een paar keer flink met het malletje dwarshoudend op het aanrecht slaan en dan komt de helft wel los. Voorzichtig peuter ik het er dan uit en zoals je kunt zien passen er maar 6 op een bakblik. Ze zijn wel groot...de mal komt uit Amerika(dat is het vast!).....zo 2x de grote van een speculaasje uit de winkel......en na een kleine 20 minuten komen de eerste zes eruit. Nog groter dan ze al waren.....En al gauw wordt de eerste geproefd. Hmmm, lekker, maar geen duidelijke speculaassmaak. Volgende keer er meer kruiden in en bruine basterdsuiker(deze keer witte gedaan), da's duidelijk.

Na de lunch is de bananencake aan de beurt. Waarvan het recept hier vermeld staat http://mamamonique.blogspot.com/2010/02/het-recept.html.

Nu had ik Monique gevraagd hoeveel gram bakpoeder erin een zakje zit.....16 gram dus......en besef net dat ik die er vergeet in te doen ben. Maar inmiddels is ook deze klaar......even kijken......wat ruikt het al lekker. Dit is trouwens mijn gebruikte bakblik.

Jammer dat jullie niet kunnen mee genieten hiervan, maar kijk maar eens hoe het eruit ziet!

Het weer is dan zonnig en dan weer zwaar bewolkt. Gelukkig is er geen sneeuw meer bijgevallen. Maar gauw tussen de Dear Jane blokjes(inmiddels alweer 4 erbij) en het bakken nog wat foto's gemaakt van de vogels. Hieronder een koppeltje spechtjes.....

De rode kardinaalsvogel(mannetje) zit te wachten totdat ook hij weer wat zaadjes kan pakken

Net als het sierduifje, allemaal leven deze hier in het wild en hebben geen bandjes rondom hun pootjes trouwens.

en de Blue ray is erg schichtig, vliegt zodra hij maar iets ziet bewegen weg...

Ook de goudvink is vandaag gezien, maar die kreeg ik net niet vastgelegd ... en wat we vanavond gaan eten......een hartige brocolietaart !

Maandag 15 februari 2010

2010-02-15T12:18:00.004-05:00

Vanmorgen hoorden we hier op het nieuws al van de treinramp in Belgie.....inmiddels al 20 doden en nog steeds mensen vast in de trein....Vreselijk is dat toch altijd en hoop dat de mensen die nog vast zitten snel verlost mogen zijn!
De olympische winterspelen zijn afgelopen vrijdag hier begonnen. Op tv wordt er op sommige zenders veel uitgezonden. Eindelijk weten we het ook te vinden, want met die duizend zenders is het niet altijd even duidelijk, .....maar vanaf nu zal er veel gekeken worden. Helaas zagen we Sven Kramer niet winnen, maar via nu.nl en sms-jes blijven we ook op de hoogte.
Hier is het weer van afgelopen week stralende zon

wederom veranderd in sneeuwbuien. Wat dan ook tot donderdag zal aanhouden. Snel maar weer het vogelzaad bijgevuld. Ook de gevederde vriendjes hier hebben het zwaar met al die sneeuw. Dat blijkt wel dat nog geen minuut nadat ik de boel weer gevuld heb er alweer druk aanloop is van al die mooie beestjes.
Verder ga ik vanmiddag wat blokjes maken met ons lieve Janetje, want inmiddels zijn mijn gekregen lapjes gewassen.
En hoorden we dat de kijkers een ouder echtpaar van in de 70 was die op zoek waren naar een luxe slaapkamer/badkamer op de main floor.....ja die slaap- en badkamer die hebben we wel, maar dan boven. En dus op naar de volgende kijkers, al vrees ik dat er nu met de verse sneeuwval voor de komende dagen weer weinig reacties op zullen komen.

Valentijnsdag...

2010-02-14T13:05:00.003-05:00

Het is alweer 14 februari 2010, en wat vliegt de tijd snel voorbij. Heel veel huishoudelijke taken worden er nu dagelijks uitgevoerd en vul momenteel de kiertjes die inmiddels hier zich in de loop der jaren tussen het houtwerk ontstaan is. Want hoe beter het huis eruit ziet, des te sneller we hopen dat het verkocht zal worden. Vorige week diende een kijker zich aan, al hebben we het vermoeden dat er niemand binnen geweest is, maar ondanks dat het telefoontje twee uur van tevoren kwam, zag het er goed uit. Maar het idee maakt me dat ik dus blijf poetsen, stofzuigen en vooral opruimen.....tot groot ongenoegen van de familieleden.
Verder weinig tijd meer over voor het creatieve geprul. Wel nog samen met Sandra, Danielle en Xauo een beetje Nikkie's feestje gevierd. Dat door samen pannekoeken te eten en het Buzz-spel te spelen. En gisteravond hebben we Cathy der verjaardag gevierd. We feesten dus wat af!
Vandaag is het rustdag en doen we rustig aan. Nikkie speelt samen met Samantha, der vriendin en gieberen wat af. Ze ontdekken de I-pod toutch, het verjaardagskado dat ze van ons kreeg. En Joe gaat vanmiddag met zijn Valentijnsafspraak naar de bioscoop en daarna wat eten. Hij heeft er zin in!
De sneeuw ligt hier nog steeds en is inmiddels ver-ijst....ofwel de sneeuw heeft een ijzige toplaag gekregen. In de omgeving zijn er al diverse gebouwen/huizen met platte daken ingestort door het gewicht aan sneeuw. Gelukkig zijn de wegen wel begaanbaar en zijn de kinderen afgelopen vrijdag voor het eerst weer naar school gegaan afgelopen week, wat inhoud dat ze inmiddels teveel sneeuwdagen opgenomen hebben. Niet dat onze kinderen het erg gevonden hebben hoor...

Alvast een beetje feesten...

2010-02-09T12:24:00.007-05:00

Afgelopen dagen ben ik wat aan het borduren geslagen. Dat werkje was ook afgelopen weekeinde meegnomen en heb dan ook weer wat lettertjes erbij gemaakt. Snel gaat het niet, maar het resultaat wordt wel al leuk zo...

Maar ook ben ik begonnen aan deel 1 van The Pond House van Lynette Anderson. Zo leuk weer om aan iets nieuws te beginnen...

De gekregen lapjes van Dear-Jane liggen te wachten op een wasbeurtje, want ik werk altijd met al uitgewassen lapjes. Ook zijn er alweer wat tekeningen gemaakt, zodat zodra de lapjes gedroogd en gestreken zijn ik er weer aan kan beginnen.

Gisteravond zijn we alvast Nikkie's verjaardag gaan vieren samen met de Amerikano's, want behalve Nikkie (10 februari) is ook opa Adam Valentine(14 februari) bijna jarig. En aangezien opa op zijn verjaardag er niet zal zijn, maar ze nog wel van ons vast afscheid wilden nemen, werden we getrakteerd op een etentje bij TGI Fryday's. En lekker dat de spare ribs weer waren, net als hun overheerlijke brownie's en cheesecake!

Van onze vrienden kreeg ze vast een kleurrijk taartje.....

En aangezien ze vandaag weer vrij zijn van school vanwege de vroege ochtendsneeuw......vieren we vast vandaag een beetje feest.

Michael is vanmiddag hier om samen wat spelletjes te spelen, waaronder het nieuwe Buzz-spel wat Nikkie vast van Joey voor haar verjaardag gekregen heeft. En lol dat ze ermee hebben...

Een heerlijk weekeindje gehad.

2010-02-07T19:32:00.012-05:00

Ondanks dat er zoveel sneeuw gevallen is..... vele huishoudens zonder stroom hebben gezeten....gelukkig niet bij onze vrienden......en ook niet bij ons thuis......hebben we een erg fijn en lang weekeinde gehad. Met het hele gezin logeerden we bij James, Michelle en Brandon en hun hond Buckets, zo een twintig minuten bij ons vandaan. Zoals jullie weten werd er sneeuw en ijzel verwacht.....en dat hebben we allemaal gekregen. Maar wat we erbij kregen was soms een erg fijn en fel schijnent zonnetje, die met zijn warmte telkens toch weer een hoop al deed wegsmelten zodat de hoogte nooit geen 75 cm bereikte. Gelukkig hoor, want wij vonden tot aan je knieen in de sneeuw zakken ver zat. Er veel sneeuw weggeruimd zowel door dit soort sneeuwschuivers als door dit soort machientjes........hetzij met een speciale sneeuwverwijder-machine of gewoon met het handje, nu ja en een sneeuwschuiver eraan. Vooral het laatste werd het meeste gedaan, want de sneeuw bleek op dag 1 te plakkerig te zijn en het bleef maar naar beneden komen, einde van die dag een werd het ijzel en vroor het terplekke vast aan de grond. Dag twee sneeuwde het met minivlokjes, vergeleken met de vorige dag, en met die ijzige ondergrond werkte het machientje ook niet echt handig.....de wielen kregen geen grip op het ijs. Maar de oprit is wel 5 keer schoongemaakt! En dat in een weekeindje....

Verder werd er gesleed, hier door Joey, maar ook door de meesten van ons. Ondergetekende die maakte de foto's ....en ondanks dat we een privehelling hadden, miste ik het skiliftje, hihihi. Zoals je kunt zien is het een lekker helling-kje en dus na 1 a twee keer klimmen en glijden was het ook alweer voorbij....en zeg eens eerlijk, in je eentje is er ook niks aan! Hieronder trouwens Jack in actie....

Nikkie vond dit leuker en minder eng.......de angst om iets te breken zit er bij haar toch in...Gaf Joey ook een sneeuwversie van een salto weg....

Men neme een aanloopje en spring, maak je dan zo klein mogelijk en draai ondertussen.....

Om vervolgens op je billen in de sneeuw terecht te komen....

En dat nog een aantal keer te herhalen.

We kregen lekkere Amerikaanse uitgebreide ontbijtjesWaarbij we wentelteefjes, vers fruit , gebakken bacon en ontbijtworstjes en een noten/fruitbroodje (door mij gemaakt) aten.
Verder speelden we spelletjes...... kaarten, de kolonisten van Catan, pool op de Amerikaanse biljarttafel en pingpong. Vooral onze Sam is dol op de laatste..... de balletjes mochten van hem er wel vaker naast geschoten worden, want als het hem te lang duurde ging hij tussen de speler en de tafel staan en probeerde hij ze toch zo te pakken!

En zo samen met Buckets genoot ook hij erg veel van zijn uitje. Samen renden en speelden ze door de sneeuw. Probeerden samen zoveel mogelijk sneeuwballen te vangen.....Knauwden ze aan de vele speeltjes die Buckets rijk is, maar Sam heeft geholpen weer wat plaats hierin te maken. Sommige speeltjes knauwde zo lekker weg..... en dan nadien een heerlijk dutje doen hetzij op zijn eigen bedje ......of lekker samen bij een van de kinderen
Wel alles in de gaten houden hoor!

En dan zondag na het middaguur rijden we via de gelukkig schone wegen weer naar huis. Onderweg zien we dat de parkeerplaatsen van de high-school niet zijn schoongemaakt. Ook ons straatje blijkt schoongemaakt te zijn. Maar de sneeuw en ijs van de weg ligt bij ons dus voor aan de oprit geschoven.....nee niet van de hele straat, maar gewoon alles wordt aan de kant geduwd en iedereen krijgt zijn portie. Ja, en daar kom je met de auto gewoon niet door. Dus stappen we daar uit en lopen we met Sam en de weekeindtassen naar het huis. Jack doet er wel een paar uur over om die weer schoon te krijgen en ondertussen is ook de was weer gewassen en gedroogd.
Het zonnetje scheen vandaag zo fel dat Jack dus ietwat verbrand is in zijn gezicht.... En hoorden we dat de scholen morgen nog gesloten zullen zijn!

Ik las net even bij Natasja van http://ourlifeoverseas.blogspot.com/, zij wonen in Alexandria, in de buurt van Washington......aan hun foto's en haar berichten te zien hebben wij het echt niet zo slecht gehad....

En dan is er sneeuw

2010-02-05T23:25:00.002-05:00

Zoals jullie weten is het weer hier slecht. Het sneeuwde al vanaf afgelopen nacht.Vanmorgen tegen half 11 lag er dan ook al weer een 10 cm ( en we hadden tegen 7 de oprit nog schoongemaakt)voordat we op weg gingen richting onze vrienden. Dikke vlokken, dicht op elkaar en amper zicht... Onze straat uitrijden naar boven was volle snelheid gas.... en dan nog maar amper vooruit komen, maar we hebben het gered. Langzamer dan anders moeten we rijden vandaag want het sneeuwt zo hard en veel dat de sneeuwschuivers het niet bijgewerkt krijgen. Zonder problemen bereiken we hun en al gauw helpen we de oprit schoonmaken. James is nog aan het werk maar overal stoppen winkels en kantoren al voor het middaguur hun deuren. Het komt er echt met bakken uit. Wel een 40 tal centimeters zijn er vanmorgen gevallen en wat verder op de middag is het een uurtje droog.....en dan komt er ijzel aan, waarvan er nu ook al weer een laag van 10 cm ligt! Hoe die ijslag verwijdert zal moeten gaan worden is een zorg voor morgen, maar de mogelijkheid wordt nu groter dat we zonder stroom gaan zitten...., want veel elekticiteitskabels hangen hier nog boven de grond. Het is trouwens geleden van ongeveer 1925 dat het zo erg gesneeuwd heeft hier! Benieuwd hoe de wereld er morgen uit zal zien......Ergens vannacht wordt de volgende grote sneeuwbui verwacht.En foto's maken ging niet echt, het zicht was erg slecht en de sneeuw maakte het niet echt makkelijk. Wij gaan in ieder geval slapen....trusten!

De 5e van de maand: Dear Jane

2010-02-04T18:45:00.007-05:00

Afgelopen maand heb ik eindelijk toch weer lekker gewerkt aan mijn Dear Jane quilt-in-wording, samen met mijn DJ blogvriendinnen, daar had ik al over verteld, maar het showen mag pas vandaag.Maar liefst vijf stuks heb ik er gemaakt.......

Hier boven met een lapje van het schoonzusje Monique....

nee het valt best wel mee,

ik heb immers meer om handen gehad.

Dit is een van Shirley(Zipje en Zopje) der restanten ....

Lijkt toch al weer wat niet? Op naar de andere DJ maaksters.

Al you need is love......

2010-02-03T09:18:00.006-05:00

Niets is belangrijker dan dat! We kunnen immers niet leven zonder af en toe eens een aai over de bol, een arm om je heen, oppeppertjes in de vorm van een telefoontje, een mailtje, een reactie op het blog of gewoon wat medeleven. Daarvoor zijn we jullie allemaal erg dankbaar! Want in dit soort tijden, is het net zo noodzakelijk als lucht...... vandaar dat mijn hartjeskrans bij ons al hangt en ons al de liefde toestraalt...

We kijken weer wat zonniger naar de toekomst,

al werkt het weer momenteel niet echt mee, want er is slecht weer op komst!

Vanaf morgen wordt er een sneeuwbui van een aantal dagen verwacht .......en de voorspellingen wijzen erop dat er 75 cm sneeuw zal komen vallen..... HELP...... We zijn in iedergeval weer uitgenodigd bij onze Amerikaanse vrienden. Zodat we samen de tijd kunnen doden. De foto's hieronder zijn trouwens net gemaakt.

En zoals je op de onderste foto kan zien doet het zonnetje toch echt wel zijn stinkende best. Afgelopen nacht is er weer een cm of twee sneeuw bijgevallen.

Een voordeel zit er aan dit soort weer. En dat is lekker prutsen met lapjes. Vandaar dat ik nu ook eindelijk weer bezig ben met het afmaken met Fay's lapje, met dit als het tot nu toe het resultaat. Geen idee tot wat het zal leiden.....

Het volgende berichtje zal een up-dat worden van de Dear Jane blokjes, maar mochen jullie geen berichtje krijgen zal er waasrchijnlijk een leiding geknapt zijn vanwege de vele sneeuw of zo. Maar proberen zal ik het!

Creatief bezig zijn...

2010-02-01T17:16:00.005-05:00

Wat een stralende dag was het vandaag en gister. De sneeuw smelt al lekker weg, want het lijkt alweer een stuk lager te liggen en zien we water van de schoongemaakte oprit komen.

Terwijl Nikkie en Joey zowel vandaag als morgen alweer sneeuw vrij zijn(morgenochtend vroeg wordt er weer sneeuw verwacht). En er wordt hard gewerkt hier. Nikkie toetert er lekker op los, Joey, Nikkie en Sam spelen in de sneeuw. Manlief struint nog steeds het internet af en doet zo af en toe kleine klusjes tussendoor. En eindelijk kan ik weer aan wat tijd besteden aan mijn quiltwerkjes. Er is weer een klein mini-quiltje klaar. Joehoe! Februari heeft dus ook een van de oude werkjes weggewerkt. Deze wordt voor Michelle. Zij spaart beren en nergens heb ik zo een uitgebreidde berencollectie gezien.

Toen ik haar dit werkje dan ook showde was er er helemaal weg van. Samen met haar hebben we de achtergrondstof gekozen....

Vervolg....

2010-01-27T13:31:00.007-05:00

Donderdag:

Inmiddels zijn we wat verder. Zijn met onze gevoelens allemaal door een rollercoaster gegaan. Van naar in zak in as zitten en oncontroleerbare handelingen doen, omdat je ineens niet meer kan logisch denken zijn we door onze Amerikaanse en Engelse vrienden ons hier erg goed opgevangen. Iedereen probeert ons te helpen waar ze kunnen. Wat inhoud dat ze van maaltijden bereiden tot helpen het huis op orde te krijgen voor de verkoop en ons geestelijke bijstand verlenen. Zelf vrienden van de vrienden willen ons belangeloos helpen, nadat ze van de situatie gehoord hebben. Wat ons errug goed doet overgens, net als jullie reacties overgens. Want behalve onze familie en vrienden in Nederland hebben ook een aantal blogvriendinnen ons persoonlijk benaderd om ook te helpen uitkijken naar een baan. Hartverwarmend, echt waar!!!! Wat er voor zorgt dat we weer wat vertouwen in om een toekomst hebben. Dit wil echter niet zeggen dat we er al zijn, dus blijf vooral helpen met het geen wat men kan.

Ook de kinderen beginnen het te beseffen en Nikkie heeft moeite om nu, ze sinds de laatste 2 maanden eindelijk weer goede vriendinnetjes heeft ze weer te moeten verliezen. Logisch trouwens. Joey heeft nu het gevoel dat hij liever morgen dan over een maand weg wil. Maar ach, gelukkig hoeft dat nu ook weer niet. Zo lang hij nog kan gaat hij nog steeds lekker springen op de trampoline en kan zo even zijn zorgen vergeten.

En onze Sam merkt ook echt wel dat het baasje er ineens hele dagen is. Die geniet dat er nu veel vaker met hem gewandeld of gespeeld wordt.

Maar nu moeten jullie niet denken dat ik niet meer aan mijn lapjes denk hoor. Echt wel! Want midden in onze persoonlijke "aardbeving" ontving ik van Betty, een van de orgainsatoren van de Dear Jane's meets on the blog, enkele zwart wit lapjes tesamen met een echt Nederlands kaartje, als stimulatie. Meiden ik ga ondank wat er toch trouw aan proberen meedoen hoor! Want ik heb de smaak te pakken. Helaas door dit hele gebeuren zijn de siggy's en pakjes pas gister op de post gegaan. Maar het is in ieder geval nu echt onderweg.

En ook kreeg ik nog een van Willeke de la Chambre helemaal uit Sneek. Het leuke is dat ik ooit lang geleden daar een weekeindje geweest ben zij was ooit in Zeeuws Vlaanderen op verschillende plekken vakantie heeft gehouden.

Vrijdag:

Vanmorgen kwam de makelaar foto's nemen van zowat elke kamer, hier de naai-ateliertje, zo ongeveer en het huis in het geheel en ze was ervan onder de indruk .....want het zag er strak en schoon uit, de betonnen vloer in mij hakkamer is vervangen door een pracht van een tegelvloertje. Kamers zien er ruimtelijk en uitnodigend uit ...... , zowel voor jong als voor oud. Nu nog wachten op een bord in de tuin en de kopers!(Inmiddels staat het eral.)

Inmiddels weet ik ook dat ik niet allergies ben voor Sam en dus nemen we hem mee naar Nederland. Maandag komt er een verhuisboer kijken ......om te kijken hoeveel containers er nodig zullen zijn. Dan wachten op de offerte....

Jack zit zo ongeveer van 's morgens vroeg tot 's avonds laat het internet af te struinen op zoek naar werk, liefs in midden of zuid Nederland of in het Nederlands sprekende gedeelte van Belgie. En dat begint zijn vruchten af te werpen. De eerste gesprekken zijn al gevoerd......en hopen dat er maar snel een baan uit mag rollen. Verder is hij vandaag om zijn laatste persoonlijke spullen gegaan, en mocht gelukkig onofficieel afscheid nemen van zijn team. Wat erg fijn was, maar ook erg emotioneel. Niemand van het team begrijpt er iets van .......net als wij overgens......

En dan komt er de zoektocht naar een huis aan de beurt..... Kortom voorlopig zijn mijn dagen nog goed gevuld met het op en top netjes maken van het huis en hoop ik dat de kijkers zich gauw laten zien.

Na de middag kwam de post en wederom een pakketje en wel weer van Katrien. Ik kan je vertellen dat dat precies op de juiste tijd binnenkwam. .... dan ook helemaal blij maak ik het open. Oooooo, lekkere Belgische Chocolaai, een o zo schattig speldenkussentje, ben der meteen helemaal verliefd op! En prachtige zwart/wit lapkes voor mij Dear Jane-tje. Allemaal lapjes die ik nog niet heb! Geweldig, ik krijg er meteen de kriebels van! En een notitieblokjes met vlindertjes..

En uit een andere envelopje kwam er nog een siggy. Zo een lievertje met dat muisje! Deze mevrouw was kompleet verrast dat ze een Nederlandse brief terug kreeg , hahahaha.

Zaterdag:

Nikkie is gaan logeren bij vriendinnetje Samantha. Ze wordt daar ook zo goed opgevangen en helpen haar ook door ze af te leiden.

Nadat we gisteravond een gezellig avondje hadden bij onze Amerikaans vrienden werden we overvallen door de hevige sneeuwval! Zo erg dat we terugkeerden en daar verplicht overnacht hebben. Vanmorgenvroeg ligt er al een halve laars en een uur later een bijna volledige. Lijkt eruit te zien dat we ingesneeuwd zitten....voorlopig! In ieder geval hebben we al veel sneeuw proberen weg te ruimen, maar het is een begin zonder einde..... De gevoels temperatuur was overdag -20 C, in het echt was het -9, maar met de wind die uit de besneeuwde Appalachen komende en de bijna constante sneeuwval, bleef het koud. Gelukkig zaten we allemaal lekker warm binnen later op de middag, en konden we allemaal ontspannen spelletjes spelen.

Einde avontuur.....

2010-01-26T11:20:00.003-05:00

Lieve lezers,

Aan onze avonturen in Amerika komt nu abrupt een einde, we worden genoodzaakt om zo snel mogelijk wederom terug naar Nederland te komen, daar hij alleen voor deze functie binnen mocht komen. Want ondanks dat hij hier verschillende banen aangeboden heeft gekregen mochten we deze aanbiedingen niet aannemen. En zijn we nu dus op zoek naar een baan en huis.... Mocht er iemand iets weten : Jack is een plant-, productie- of kwaliteits- manager. En kan dus al vrij snel beginnen.

Het zou heel fijn zijn mochten jullie allemaal meekijken naar vacatures. Lieve lezers, erg bedankt voor alle reacties van afgelopen jaren, want zonder jullie had ik dit nooit gered om de verhalen steeds maar weer aan elkaar te breien.

Tuurlijk kom ik zodra ik wat tijd vind bij jullie medebloggers langs en wie weet dat ik eens terug in Nederland of Belgie, jullie eens in levende lijven zal ontmoeten.

De schietpartij in Appomatix

2010-01-26T05:17:00.002-05:00

Zoals velen waarschijnlijk al gehoord hebben is hier vorige week in Appomatix, wat slecht een half uur hier vandaan ligt, een schietpartij geweest waarbij 8 doden zijn gevallen. Waarom ....., vanwege waanideeen van de schutter, die dacht dat zijn zus zijn stuk land wilde gaan afnemen. Want door een fout in afwerking, bleek dat de erfenis van zijn opa( die al jaren hem verteld had dat dat voor hem zou zijn) op zowel zijn zus als die van hem te staan. Zuslief met der man en kind hadden het net terug recht gezet en wilden hem dat vertellen. Maar om de een of andere reden dacht hij dat het tegenovergestelde gebeurt was, met als gevolg...... De pakketdienst had zeer veel pakketjes met minutie de laatste tijd daar afgegeven, maar ivm het jachtseizoen werd hier geen aandacht aan besteed. Met als gevolg 8 doden, waaronder blijkt nu :de dochter, schoonzoon en kleindochter van een van de dames die dagelijks werkt in een van de quiltwinkels.
Zij waren slachtoffer van dit drama .......onbekende van de dader of zijn familie, maar gewoon op het verkeerde tijdstip op de verkeerde plek ..... A.s donderdag worden ze begraven en wordt er door de quiltwinkel een inzamelingsactie gehouden om wat financiele steun en gewone steun, maar ook worden er om lapjes gevraagd, 5 inch groot, waarop je zelf een tekst of iets anders wat je zelf wil maken die tesamen met $1,-, die hun ten nagedachtenis aan de moeder/oma te geven. Mocht er iemand op willen reageren laat waar weten, dan stuur ik de gegevens wel door.

2010-01-23T11:52:00.005-05:00

Afgelopen donderdag ging ik samen met Cathy in de koude ijzige regen weer eens sinds lang geleden lunchen. Maar daarvoor gingen we shoppen bij The Old Way, een winkel vol "oude" meubelen waarin quilten, poppen, kraaien en schapen, kaarsen en meer van dat geneuzel gedecoreerd wordt. De quilten hier bestaan uit veelal in thee gekleurde lapjes, die met alleen vierkanten en driehoekjes een basispatroon vormen. Kortom lekker struinen in een geurende schemerige winkel. Normaal wil je zoveel dingen uit zo een winkel, maar bij het zien van de prijzen, zeg ik meestal, nou dat kan ik zelf stukken goedkoper.......al maak ik het nooit(herkenbaar). En ineens zag ik haar zitten, een rood raggebolletje ......, liefde op het eerste gezicht. Wat een lievertje en had nu zo iets van, die wil ik! En ja hoor, prijs was redelijk $20,- en dus mocht ze mee! Eenmaal thuis had ze zich al een lekkere stoel aangemeten. Al is die mij iets te wit, dus wie weet maak ik daar nog eens een leuk passend hoesje voor.

Maar al gauw hoorden we via de telefoon dat de kinderen twee uur eerder uit zouden zijn, dus als een speer gingen we lunchen. De fish and chips waren weer als vanouds, en eenmaal weer thuis zagen we pas hoe koud het weer was. De regen ijzelde gelukkig hier niet op de weg, maar de bomen kregen wel hun ijsjasjes aan. En de kinderen waren dus ook vrijdag vrij, al was er hier gaan ijs meer te bekennen.... Samen met hun vrienden speelden ze de hele middag spelletjes, de boffers. Ik deed ondertussen de was, stijk en nog veel meer!

Oja, wegens persoonlijke redenen op het thuisfront, heb ik mezelf helaas even van de siggylijst gehaald. Alles wat nog binnenkomt de komende week en de benaderende mensen ontvangen er nog een van mij. De rest zal even moeten blijven liggen.......

En nog een kerstkadootje....

2010-01-21T11:28:00.010-05:00

Nu raden jullie nooit wie er al een paar dagen bij mij op "bezoek" is ....., Jane. Je weet wel , zij van Dear Jane, de zwart/ wit quilt in wording. En na onze laatste aanvaring, vorig voorjaar, waarin ze mij het niet echt makkelijk maakte was onze vriendschap op een erg laag peil komen staan. Want de laatste drie blokjes waren toen een gedoemd te mislukken. Al had ik nog eens een blokje zo om de paar maanden gemaakt bleef het bij een beleefd bezoekje. Nu vond ik dat ik destijds, ondanks mijn geringe quiltervaring toch al best een aardig eindje op gang kwam, want ik maakte toch 1/4 van de quilt zonder enige problemen. Maar na al wat lapjes van Monique, mijn schoonzusje en Shirley, van Zipje en Zopje gekregen te hebben bleef het nog moeilijk om er aan te beginnen. Maar toen ik op laatst op een van de bloggen las dat er een groepje gevormd zou worden met allemaal DJ maaksters, besloot ik me aan te sluiten. Als extra stimulans......, maar nog zat ik te vast in de hartjes en huisjes quilt. Tot ik ook van Betty een briefje kreeg, waarin ze schreef me wat zwart/wit lapjes te schenken. Wel alle bommen en granaten..., nummer drie al. En toen dus eindelijk het quiltje af was(op het labeltje na), enkele dagen terug,

besloot ik mezelf een denkbeeldige schop onder mijn achterste te geven. Hup Miranda, ga nu eens weer kijken bij die Jane. Het wonder gebeurde en wat denk je....

Na wat gepuzzel besloot ik aan andere blokjes te beginnen, dan die waarop ik gestruikeld was. Voor de kenners, in de B-rij, een miniatuur kruisje als begin.

Het was wat freubelen met die mini stukjes. Maar waarempel het lukte! En al gauw volgde nummer 2,3,4 en vijf. Als je het resultaat wil zien, kom dan maar 5 februari kijken voor het resultaat.

Natuurlijk besloot ik mijn nieuwste aanwinst even te gaan showen bij Fay. Nam wat pakjes ministroopwafeltjes mee voor haar, waar ze dol op is overgens, en de quilt. Helemaal blij is ze als ze me ziet. We kletsen lekker bij, showt de quilt, waar weer iedereen naar moet komen kijken en prijst me weer de hemel in. Weer valt ze op dat mijn quilt zo heel anders is dan degene waar ze hier zo van schijnen te houden. En of die ook mag komen hangen in de store....Tuurlijk, maar eerst mijn label nog. Ik kijk nog wat rond en ineens staat Fay voor me. O ja, ik heb nog een kerstkadootje voor je. Feestelijk ingepakt met een grote gouden strik op de bovenkant. Ze had het me voor de kerst willen geven, maar ik was al sneller verdwenen dan ze had gedacht.. En wat denk je, geeft ze me deze prachtige boeken. Wat een pracht geschenk!

Met de mededeling: Ik zou niet graag zien dat je terug in je mozaiek verdwijnt, dus wil je dus wat bezig houden met de lapjes en draadjes, hahaha, antwoord ik der: alsof ik nog niet genoeg geplant en op poten heb staan! Dan zij weer: Zo zie ik het het liefst.

En zo krijg ik mijn tweede kerstkado de tweede helft van januari.

Nadat we een kleine week voorjaarstemperaturen gehad hebben van boven de 15 graden, zo goed als windstil trouwens, wordt er volop met Sam in de tuin gespeeld en geoefend. Want luisteren buiten is nu niet echt meneers beste ding. Vandaar dat we met een nieuwe 15 meter lang nylon riem nu ook goed buiten kunnen oefenen. Maar daar is ook zo veel verleiding voor hem. Links, 2 huizen verder, wonen er 3 honden. En rechts 3 huizen verder 2. Deze links behoren achter hun elektrische hekje te blijven. Een ondergronds systeem , waardoor honden een schok krijgen als ze die grens overtreden. De hondjes rechts mogen overal lopen, al gaan ze vaak richting huis zodra Sam en ik naderen. Helaas zien we hier dat mensen hun huisdieren amper trainen en ermee wandelen. Dus als er eens bij ons in de tuin met een balletje gegooid kan worden moeten we zorgen dat de twee hondjes van links niet buiten zijn. En de labrador van rechts, degen die ons laatst lastig viel, wil eigenlijk ook heel graag meespelen. Hij laat het dan ook luid blaffend met een harde diepe blaf horen. Zielig niet.....

De natuur is ook duidelijk al aan het voorjaar aan het denken. De magnoliaboom staat al in knop. Maar nog steeds is niet alle sneeuw verdwenen....

En de Red Robins zijn al druk op zoek in grote groepen naar allerlei ongedierte dat in de bodum van het grasveld leven. Hieronder het mannetje

En hier het vrouwtje.

Maar vanaf vandaag is de winter weer volop terug. Koude regen, ijzel en vorst vormen vandaag het beeld. Waterkoud brrrrrr, kacheltje aan, blogje bijwerken, weer eens een lunch met Cathy sinds lang gelee. Kinderen komen vanwege de weersverwachting twee uur eerder thuis. En dus tijd om weer eens iets te gaan doen met mijn lapjes. Groetjes !

Mijn KERST pakket is eindelijk gearriveerd!

2010-01-19T14:21:00.008-05:00

Niets vermoeden loop ik naar de post. Weer niks. Gister ook niet en dat is toch enigzins vreemd. Wel fijn dat er dan natuurlijk ook geen rekeningen binnen komen, maar toch. heerlijk genietend van het voorjaarszonnetje loop ik terug en zie ineens een pakje staan voor de garagedeur. Een pakketje? Het zal toch niet......en even later zie ik de kerststikkers. Yes, eindelijk het is er..... Een voordeel heb ik wel op de andere dames. Ik hoef echt geen minuut langer te wachten. Dus schaar derbij en openknippen. Want het pakketje zit vol met plakband. En zie dat mijn Kerstdametje Katrien, de verzinner van het gebeuren, is.

Nu had Katrien dit mij toevallig vorige week vermeld, nadat ik der een briefje had gestuurd, dat ik nog niet de moed had opgegeven. Ik had het idee dat zij dat wel had. Want ik had al bij de buren navraag gedaan en op het postkantoor het ook nog eens nagevraagd te hebben .... konden ze me wel helpen als ik het trackings/verzendnummer wist. Ja dat wist ik niet....., maar Katrien vertelde dat zij mijn Kerstvrouwke was. Ze was dus zelf degene was die het op de post had gedaan voor de Sinterklaas, maar had het briefje met het bewuste nummer weggegooid....Ja niks aan te doen, maar had haar al verteld dat ik vorig jaar tot en met maart nog kerstkaarten kreeg, dus vandaar dat ik nog hoop had. EN dat wachten werd vandaag beloond! Kijk maar eens...

Wauw, wat een berg kadootjes! En ondanks het geen kerst meer is, er geen boom der meer staat, krijg ik toch het kerstgevoel. Alleen al van het zien van dat mooie kerstlaarsje op de envelope. Na de foto gemaakt te hebben mag ik gaan uitpakken. OOOoooooo.............

Eerst de K van die schattige Kerstsokjes! Wat een dotjes....en daar zit ook nog een en ander in verstopt.

Dan de E van ........juist ja, Engeltjes! Maar ook van Eigenmaaksel, al staat die ook een eindje verder pas op de foto.De R van Rendier en een Rinkelaartje voor in de boom, maar ook van het Rolmaatje en het Roze dingetje.....van hieronder......

De R van Rood Rozenlapje, de S van Self gemaakt Speldenkussen en van Sterrentjesknoopjes, maar ook van Schattige Servetten en Superhandig hulpje(roze)

En de T dan, van Thee met Tsjokkelaai , en het Tornmesje(dat superhandig roze gevalletje van twee foto's hoger, waar bij ook nog eens een handig pincet bij ingebouwd is)

en van .....o ja van Troep(hihihi)Nou heb ik teveel gezegd?

Maar het is het wachten zeker waard geweest. Zulke lieve, leuke en toepasselijke kado's! Katrien heel erg bedankt hoor voor de verwennerij!

Stoute Sam en een give-away...

2010-01-16T08:44:00.006-05:00

Wat heb ik zoal gedaan afgelopen dagen. Veel quiltwerk, want het quiltwerk aan mijn Houses and hearts quilt is klaar! Vandaag nog net de rand erom maken. Al moet ik me nog wel bedenken van welk kleurtje en welk stofje het gaat worden. Gisteravond zijn we nog gaan eten bij TG Fridays, nog een beetje verlaat feestje en terwijl we wegwaren heeft de hond ons, eh vooral mij een streek geleverd. Wat bleek ....... had hij mijn quiltklosje te pakken gehad! En die lagen midden op de eettafel......? Hoe het er dan uit ziet ................. viel gelukkig reuze mee, al zal het een gepuzzel worden om het juiste draadje er vanaf te halen. Hij had er nl een hap uitgenomen. Stukje klos en stukje garen ...... lagen afgeknauwd op zijn kussen.

Maar ook wat wasknijpers die ook op die hoge eettafel lagen waren kompleet aan gruzelementen gebeten en een waxinelichtje, daar vonden we alleen nog wat verbeten metaaldeeltjes van terug. Maar waar hij die laatste nu vandaan heeft gehaald, geen idee! Want in elk houdertje zitten ze gewoon nog. En dat terwijl we de laatste twee dagen weer flinke wandelingen gemaakt hebben, want het weer was weer zo lekker 's middags. Al boven de 15 graden. En geen zuchtje wind overgens. Je zou dan toch verwachtten dat hij moe zou zijn zo 's avonds!

Vanochtend, voor jullie vanmiddag zie ik bij het openen van mijn favoriete blogjes, dat er een weggevertje is van prachtige stofjes. En wel bij http://www.quiltingjeannet.blogspot.com/. Je kan jezelf gewoon inschrijven dmv een berichtje achter te laten. En wie weet ben jij of ik wel een van de gelukkige.

Verder had zag ik gister bij het openen van de post (op de computer) een briefje van Betty, een van mijn mede Dear Jane maaksters, dat ze nog wel wat zwart/wit lapjes aan me wilde schenken. Is dat niet lief! Gewoon als stimulans .... Dat heb ik echt wel nodigop dit moment trouwens, want ondanks dat ik al Shirleys( van Zipje en Zopje) restlapjes en Monique's verjaardagskado(ook lapjes) gewassen heb, de patroondeeltjes al getekend heb op freezerpapier, wilt het niet lukken.

Moet dan ook echt dit weekeinde van mezelf eraan beginnen. Ik moet toch immers wat te showen hebben 5 februari!

Ons meisje heeft computerclass....

2010-01-15T17:52:00.003-05:00

En daar heeft ze oa. dit geleerd. Moet natuurlijk op mams blog, wat zelf schrijft ze amper (niet dus) meer. Vandaar.

Ik herken haar fleurige style er al echt in. Felle kleurtjes dus!

Daar zijn ze weer : siggy's

2010-01-13T10:15:00.008-05:00

Ik heb er weer een. Deze keer van een 75 jarige dame van hier uit Virginia. Ze is nog dagelijks met quilten bezig. Leuk toch! De laatste twee dagen weer wat gewerkt aan mijn voorraad siggy's. Ik heb me bedacht elke maand een andere thema te maken. En wat is er deze maand nu niet beter geschikt om in de hoodrol te staan? Juist een sneeuwpop. Natuurlijk zijn ze net allemaal weer net iets anders, maar dat maakt het voor mij net des te leuker. En wat denk wat gebeurt er als je deze dan af hebt. Juist, het wordt weer warmer. Want eindelijk lijkt het erop dat de temp vandaag boven het vriespunt gaat uitkomen, en aangezien er een lekker zonnetje schijnt kan ik weer eens lekker een eindje met Sam gaan wandelen vanmiddag. Want mijn gezondheid gaat per dag beter. Al ben ik nog regelmatig mijn stem kwijt.

Verder was mijn creatieve brein bezig met Sinterklaas. Sinterklaas? Ja, ik zat me te bedenken dat ik alleen maar hele kleine quiltjes waarop een sint en een pietje staat de revue zien passeren. En nu had ik me bedacht om eens een grote te gaan ontwerpen(zonder computerprogramma's overgens) en dus ja, ook te gaan maken. Want zeg nou zelf, het is toch erg leuk om je huis wat in de sinterklaasstemming te krijgen. Waarom hebben we voor kerst wel allerlei keus uit prachtige patronen en voor sinterklaas, wat toch ook zo een drie weken op een jaar is, niet? En dus ga ik hier eens een poging aan wagen. Ben dan ook al ijverig aan het tekenen geweest. Hier en daar wil ik al iets veranderen, en dan nog de opvulling. Welke technieken? Mijn favorieten natuurlijk. Kortom van alles een beetje...... Foto's volgen later!

Mijn allereerste quilt ....

2010-01-12T08:35:00.005-05:00

Die heb ik ooit uit sagrijnigheid weggegooid. Want wonende in het zuiden des lands, zo een twintig jaar gelee, was je vooral van je zelfkunnen afhankelijk. Quiltwinkeltjes waren toen alleen in de grote steden boven de rivieren te zien. Wel had ik ooit quiltlapjes gescoord en begon met een patroon vanuit een oude Ariadne(toen nieuw natuurlijk) ........de lone star (foto van internet). Kijk wat ik toen nog niet wist, maar nu wel, is dat dit niet bepaald de makkelijkste was. Maar ik overtuigd dat ik toch een handig meidje was, zou dat wel eens even doen. Ahum ......., na eerst een malletje te hebben gemaakt met .....inderdaad karton, stom natuurlijk, want zo nauwkeurig werkte dat niet echt. Die tekende ik dan op het stofje met een gewoon potlood natuurlijk. Ijverig knipte ik van die dropvormpjes in allerlei zalm en groenkleurige lapjes. En weg was ze ......naaide maanden voor mijn gevoel alle lijntjes op elkaar. Eindelijk had ik dan 8 grote punten gemaakt en kwam de dag dat ik ze allemaal aan elkaar naaide. Yes, zo blij als een jonge hond legde ik hem op de grond. Mijn smile was al net zo snel verdwenen, want wat bleek, ik had een lone star, waarin een stormachtige zee landschap verwerkt zat. Jeetje, al dat werk voor zo een ........ja ik had er geen woorden voor. Wat wel? Nou razernij, al mijn spaarzame centjes .......... ik was zo teleurgesteld in me zelf en dat patroon dat ik hem uit frustratie niet meer kon zien. En zo verdween die de prullebak ik, mij achterlatende met een gevoel van opluchting, want daar was ik vanaf. Kon ik het ook niet meer zien. Wel heb ik nog een lapje van een, wat zeg ik twee van die lapjes bewaard..... Die kan ik je dus wel sjowen, lachen niet.

Maar zo een twee jaar geleden ben ik hier in Amerika dan toch weer gezwicht voor de quilt. Nam nu ook netjes les en al gauw werd duidelijk wat ik zo allemaal destijds had fout gedaan. Leerde vele dingen bij en volgde enkele korte cursussen waarin ik de basisdingen, het machine quilten in traditioneel en de free motion manier, maar ook het handquilten. Van deze was periode was deze mijn mijn eerste top, welke ik trouwens ook eens zal gaan quilten binnenkort. Maar mijn echt helemaal affo-tje was dit kleintje .....

Dit stukje kwam na aanleiding van het lezen van Katrien's blog, waarin ze vroeg of iedereen vandaag zijn/haar eerste maaksel wilde showen.

Verder hebben we een feestje vandaag, want 17 jaar geleden stapten we in het huwelijksbootje. Vanmorgen werden we verrast door de kids, die van hun zakgeld voor ons dit hadden gekocht. Even op het kaartje klikken, want de teks is erg leuk.Helemaal dankzij Nikkie , die dit allemaal verzorgd had.

Over een huisjes en hartjes quilt

2010-01-11T13:12:00.011-05:00

Terwijl de winter voortduurt blijven dit jaar de herten nog steeds onze tuin bezoeken. Waarschijnlijk doordat het een heel stuk rustiger is geworden met de bouw van huizen een eindje verder, altans dat vermoed ik dan. Wat me nu opvalt is dat hun kleur van hun jasjes een heel stuk verdonkerdert is, zodat ze minder opvallen tussen het struikgewas. En ondanks dat het gras bevroren is eten ze stug door en kijken zo nu en dan eens op als onze Sam weer eens blaft of er een deur piept. En als ze dan werkelijk gevaar denken te ruiken, gaan die staartjes omhoog en spurten ze of over het gras via de buren uit het zicht of ze verdwijnen tussen het struikgewas.. Want de laatste weken is de temperatuur op een dag na nog niet boven het vriespunt uitgekomen, ondanks dat het zonnetje behoorlijk zijn best doet. Een dag was het overdag -10 C. Er zat zelfs een erg gure wind bij, maar gelukkig ben ik weinig naar buiten gehoeven, dan een klein wandelingetje met Sam. Wel was het beest (waarschijnlijk uit protest)weer eens ontsnapt vanmorgen. Zoals wel vaker zit hij voor bij de voordeur buiten. Vogeltjes kijken zullen we maar zeggen. Maar vanmorgen was kijken niet meer voldoende. Zijn instinkt vertelde waarschijnlijk dat hij zijn erg dikke nylon riem gewoon mocht doorbijten, waardoor ik meneertje ineens voor in de tuin zie snuffelen. Getver, net terwijl ik een telefoontje van Geovanna had uit Nederland. Dus ophangen , jas en sjaal aan en hup, gewapend met hondecrack(term voor het lekkerste hondesnoepje) en bal op zoek naar Sam. Na de nodige tuinen weer te hebben doorgestruint hangt hij rond bij mensen die twee hondjes hebben, Ja , mini's....de eigenaren niet thuis, wel de garage op een klein stukje open, waar die van hun net veilig onder weg kunnen kruipen en die van ons ......, nee echt niet!

Maar zo slim dat hij is, rent die weg zodra hij mij ziet. De mini's erg enthousiast dat er iemand komt keffen en springen tegen me op. Ik zwier eens met meneer zijn bal en jawel, dat is interesant! JOehoe vrouwtje ik wil ook mee spelen en vervolgens komt hij op ons afgestormt. Een van de mini's, net blij met de onverwachtste aandacht, pikt het niet en jaagt Sam weer weg. Ja he mevrouwtje da's de bedoeling niet.... en ondertussen huppelt mini twee maar rondom me. Maar Sam niet al te bang uitgevallen probeert opnieuw een poging en jahoor deze keer heb ik hem, alleen wil hij nu inees niet meer....Na een gevecht om een ander van zijn riemen aan te lussen, de honden van me weg te slaan(niet letterlijk hoor) en terug richting huis te lopen duren gelukkig niet zo lang. Alhoewel Sam echt nog wel wil spelen is het feest toch afgelopen voor hem. Jammer Sam voor jou, maar ik ben toch weer erg blij dat hij veilig en wel weer binnen is.

De laatste dagen staan in het teken van borduren. Allerlei steken passeren de revue. Niet een,

niet twee.....
of een stuk of drie ... maar veertig stuks hartjes werden na eerst te zijn geappliceerd(vastgenaaid met mini steekjes) voorzien van een mooi siersteekje, geborduurd met DMC garen.

En mijn eerste top van dit jaar is klaar. Nu nog er een laagje katoenen quiltvulling onderen en daaronder weer een lap van iets meer dan een ruime meter katoen voor de onderkant. Om vervolgens de boel te gaan quilten.

Maar eerst eens gauw eens Lieve Jane-tje opzoeken en siggies bij gaan maken, want ondanks dat ik 2 quiltpatronen in het bezit heb,

Piece en plenty een verschillende mandjesquilt en

Pond House van Lynette Anderson waar ik nu heel graag aan zou willen beginnen, moet ik van mezelf eerst eens wat oudjes afmaken. Nee, niet de Dear Jane, zij mag tussendoor. Het wordt zo onoverzichtelijk zal ik ik maar zeggen .......een puinzooi van al die zakjes met lapjes en beetjes. Maar ik mag wel zeggen dat ik een quilt met verschillende technieken erin verwerkt het fijnste vind om die te maken .....en met het handje heeft mijn voorkeur.....daar wordt ik zo lekker rustig van .....en heb veel tijd om te genieten van al dat moois wat vanonder mijn handjes verschijnt.

Nieuwe gratis sneeuwpop patronen

2010-01-06T19:30:00.007-05:00

Wat gebeurt er als je veel op de computer zit? Juist zo vindt je nog eens wat.

Voor de quilters onder ons:

Bunny Hill, die vorig jaar de bekende gevulde mandjes patroontjes weggaf, geeft dit jaar sneeuwpopjes patroontjes weg.

http://bunnyhilldesigns.com/dynamic/?page=Free%20Patterns

Wat hebben ze daar toch mooie quiltpatroontjes.

Maar dat is niet alles, ik ben druk in de weer geweest met de rand om de blokken te plaatsen te plaatsen en 40 hartjes te maken. Om ze vervolgens op de rand van de huisjes en mandjes, eh plantjes, ik bedoel bloemenvaasjes Quilt-in wording(kan je het nog volgen) te appliceren met een onzichtbaar steekje.

Wat een werk! Want al deed ik de laatste dagen niets aan het naaiwerk, wel zocht ik de stofjes weer op in de bruin/beige/blauwe/witte tinten om daar vervolgens kleine lapjes van te knippen. Tekende ik vele hartjes op het steam-a-seam papier en die werden dan weer uitgeknipt. Vervolgens streek ik ze op de stofjes, nadat ik aan een kant het papier verwijdert had van het steam a seam spul. Dan knipte ik ze mooi op maat volgens het hartje met een extra rand voor de zoom en knipte daar(in dat randje) met een klein scherp mesje sneetjes in en vouwde vervolgens die zoomjes om het hartvormpjes. Vervolgens probeerde ik die dan op de verkeerder kant van het hartje vast te plakken op de achterkant van het hartje en onder het papiertje, en vervolgens streek ik de inmiddels weer bijna losgelaten papiertjes terug vast aan de kleeflaag. En als ze dan allemaal klaar waren, na enkele dagen, heb ik de kleurtjes zo gerangschikt. Dan het papiertje definitief verwijdert en ze licht vastgeplakt en vervolgens ze vast te strijken. Om vanochtend dan eindelijk de eerste hartjes vast te mogen maken. Momenteel ben ik al bijna op de helft( dat hoop ik dan nog te bereiken alvoor ik ga slapen).

Pff, hier zitten al vele uurtjes in. Alles met het handje te hebben genaaid met van die ministeekjes. En als ze dan klaar zijn mag ik er ook nog een mooi geborduurd randje om doen. Om het net iets meer mee te geven.

Dear Jane update

2010-01-05T12:48:00.007-05:00

Was ik zo van plan de 5e van de maand mee te gaan doen aan de Dear Jane update samen met wat andere dames nl: Betty (http://www.prinsart.web-log.nl/) of gerda (http://www.kijkdaaris.web-log.nl/) en Ria van http://treasurequilts.blogspot.com/ , maar de afgelopen vakantie (waarin ik mijn meegenomen quilten showde ) en vanaf thuiskomst heb ik al last van mijn asma. Kortom wederom geen lucht en zelfs niet eens puf om maar iets te doen dan hangen voor de bak of aan de computer . Dan maar een totaal plaatje van de 69 blokjes die ik inmiddels vorig jaar gemaakt heb. Dus nog 225 - 69 = 156 blokjes te gaan.

Vanochtend mocht ik dan eindelijk weer bij de dokter langs. Wederom aan de pretnison en inmiddels mijn derde puf erbij. Ook Nikkie ging mee, want ook die snotterde al sinds de kerst. Ze was gister ook al niet naar school gegaan. Bij haar werden holteontstekkingen geconstateerd en mag voorlopig dus nog niet naar school. Nu zitten we in ieder geval samen ziek te zijn..... wel zo gezellig. Hopelijk knappen we nu beiden weer snel op zodat ik gauw weer eens wat kan showen.

En terwijl ik de foto's van de camera afhaal, zie ik dat ik nog twee stichery's gemaakt had in de vakantie.

En kreeg ik gisteren nog een siggy bij vanuit Nederland. Ook zijn eindelijk de siggy's van mij verstuurd naar de drie personen waarvan ik voor de vakantie een siggy had ontvangen.

En van het KERSTpakketje van de ruil heb ik nog steeds niets gezien. Hopelijk is het niet kwijt geraakt, maar door de kerstdrukte wat verlaat.

Wel kreeg ik gister nog een leuk telefoontje. Bij een van de quiltwinkels ben ik uitgeloot en krijg mag voor $50,- spulletjes gaan uitzoeken.

En het weer? Nu erg koud. De hele week is de temperatuur ook overdag nog niet boven nul geweest ...... koud he!

Happy New Year!

2009-12-31T15:27:00.003-05:00

Zo, voor Nedeland nog maar een paar uurtjes te gaan, hier nog iets langer. Want dan is het toch weer al echt 2010. En dus wil ik iedereen vanuit Virginia een heel gezond, gelukkig, creatief nieuwjaar wensen. En wat het nieuwe jaar ons zal brengen ......., zal verder weer te lezen zijn op ons blog.

Eerst ga ik nog maar de nodige oliebollen gaan bakken. Om ze vervolgens mee te nemen. Want vanavond gaan we richting onze Amerikaanse vrienden, waar we hopen de jaarwisseling door te gaan brengen.

Kaarsjes branden...

2009-12-29T14:27:00.005-05:00

Zat ik deze morgen nog een beetje in een dipje, omdat we de gezelligheid zo misten van onze familieleden en vrienden .......,

Dan ben ik zo weer met beide voetjes op de grond beland door het lezen van Supergoof blog( zie hiernaast). Haar zoon Dick(die iets ouder is dan Joey) ligt al even verplicht in coma....., gevelt door een vreselijk virus ...... en of we allemaal een kaarje willen branden .... om hem en zijn familie te steunen.....

want dat zal voorlopig nog wel even zo blijven. Want zonder deze geneeswijze zou hij het niet overleven... Heftig niet!

Dat maakt ons gemis van die gezelligheid ineens iets heel kleins.

En we zijn weer terug in de Virginia

2009-12-28T14:10:00.006-05:00

Ondanks de extra strenge maatregelingen op de vliegvelden en in het vliegtuig zijn we na een goede vlucht weer op tijd geland.

Wat hebben we er erg van genoten om weer thuis te zijn tijdens de kerstdagen. Ook voor mijn mannetje, ondanks dat het erg kort was! Het zien van hoe we in beide families weer zo pasten alsof we nooit weg geweest waren, maar niet anders was het bij onze logeeradressen van onze vrienden, waar we ons net zo thuis voelden als hier. Bedankt allemaal voor deze mooie tijd en het heerlijke eten wat we overal voorgeschoteld kregen. Helaas was ik het fototoestel vergeten en dus alleen maar foto's gemaakt op de twee kerstdagen bij ons beider families.

Wat een feest met alle neefjes en nichtjes van de Solletjes kant. De bovenste is al met aanhang trouwens.

Maar ook mijn kant van onzefamilie is kompleet deze tweede kerstdag.

Eenmaal weer richting huiswaards vliegende over Virginia, genoten we van het zien van de nog steeds besneeuwde landschap, waarin de kerstversiering scheen over de kristaliserende sneeuw......zo mooi en vredig. In de verte leken de auto's van de mensen die richting huis reden na een lange werkdag wel op een niet ophoudende trein, die langzaam voortrok door de sneeuw.

Eenmaal geland, koffers mee en weer in de auto, zien we dat het net rond het vriespunt zit. En rijden we het laatste stuk van de reis die om 6.00 uur Nederlandse tijd begon (met opstaan voor het taxibusje) en eindigden om 8.00PM(Nederlandse tijd 2.00 uur in de nacht). Eenmaal thuis laden we het meegenomen lekkers uit de koffers, drinken nog wat en duiken snel ons bedje in, waarna we heel snel vertrokken waren in een diepe slaap.
Maar om 5.30 gaat de telefoon, brandalarm op het werk. Dus Jack eruit, en ook ik. Want de koffers moeten geleegd en onze hond wordt opgehaald. Was wordt weggewerkt, het huis gepoetst, boodschapjes gehaald en pas tegen half negen in de avond kan ik manlief weer ophalen. Want er bleken problemen te zijn, Nee die brand was alleen alarm. Er was geen vlammetje ontstaan, maar toch....
Joey is 's avonds afgezet bij zijn lock-inn feestje van tumbeling. Om een nachtje verbijven in de gymzaal met zijn team, waar ze spelletjes spelen, eten en snoepen en lekker samen een gezellig feestje hebben.
Nikkie is zwaar verkouden uit Nederland gekomen en mag lekker op der computer spelen, tv kijken en relaxen.
Sam heeft het erg goed gehad op zijn logeeradres. En sinds zijn thuiskomen slaapt hij lijkt het ook weer bij, want veel speel zin heeft hij nog niet.

En het weer, hier een stralend zonnetje! Maar de temperatuur zal deze week niet boven de 4 graden uitkomen. 's Nachts een nachtvorst van -10, en tegen donderdag ijzel en vrijdag wordt een lekkere sneeuwstrom verwacht. Dus vandaag of morgen nog maar eens naar de winkel, om een lekkere voorraad in te gaan slaan. En of we naar ons oudejaars feestje kunnen zal nog te bezien zijn. Hopelijk zal ik nog aan wat handwerken toekomen vandaag..... want ik mis iedereen nu weer wel.

Na onze vastgehouden post te hebben opgehaald, blijkt dat het verwachtte KERST pakketje er nog niet bij te zitten. Mijn pakketje is inmiddels aangekomen en uitgepakt bij Lida van http://lidakunkeler.web-log.nl/lapjeskat/2009/12/kerstruil.html.

En Lida, de R is voor bv: Rode Restjesstofverzamelblikje....

Een gelukkig kerstfeest

2009-12-25T06:10:00.004-05:00

Lieve lezers, heel erg bedankt voor het helpen duimen. Want het heeft geholpen! Inmiddels is hij sinds 8 uur deze morgen geland op Zaventem Airport. Waar wij, zwager Bas en ik hem opwachten. Spannend was het wel , want om 6 uur was het hier weer aan het sneeuwen en het bleef liggen......maar bij nader onderzoek bleek het gelukkig niet glad en na een uurtje te zijn verdwenen. Dus maken we ons op voor kerstdiner en brunch bij onze families. Maar vooral om te genieten van elkaars gezelschap ......... momenteel slaapt Jack nog even bij ...... wij treffen voorbereidingen voor het eten van vanavond. Hopelijk hebben jullie ook allemaal net zulke fijne kerstdagen als ons.

who wished for a White Christmas ???!!!!

2009-12-23T11:50:00.012-05:00

Ik ben dus "home alone" in de USA (Jack, niet Miran) Het plan was om Zaterdag te vertrekken naar NL.
Ging dus ff niet door.
Zondag een hele dag in de rij gestaan in Charlotte om vervolgens mijn vlucht te missen door de drukte.
Enfin, de bedoeling is nu om morgen (donderdag) te vertrekken naar NL.
Hopelijk blijft de sneeuw ff weg.
Ik heb gisteren wel lekker Chinees gegeten bij Cathy (bedankt Cathy).
Was gezellig. koffie na met Amaretto!!
Met Sam gaat het ook lekker, hij geniet lekker in de Sneeuw met Lexy.

Hier nog wat foto's van de Sneeuw.

Helaas.....

2009-12-21T08:19:00.004-05:00

Nadat gister manlief me belde, om te vertellen dat hij niet eens van onze oprit kwam, waar hij uren gewerkt had om 50 cm sneeuw te verwijderen., Vertelde hij dat hij dus niet eens weg kon geraken. Gelukkig belden er vrienden om hem een goede reis te wensen, die vervolgens aanboden om hem met een truck hem naar het autoverhuurbedrijf te brengen. Yes......bleek deze niet eens open te zijn!!!!! Maar gelukkig bedachten ze dat in Roanoke op het vliegveld misschien nog auto's verhuurd werden. Wat een geluk, dus werd er naar Roanoke met James gereden en kwamen ze ook weer samen terug, dit maal achter elkaar. Bij hun bleef hij slapen, want die wonen dicht bij de grote weg , de 460, zodat hij zonder al te veel moeite toch zou kunnen gaan rijden de volgende ochtend. Dus al voor dag en dauw vertrokken met een minimale reistijd van 4 uur voor de boeg, richting Charlotte. Zonder al te veel oponthoud is hij 4 uur van tevoren aanwezig!!!! Maar de moed zakt hem in de schoenen als blijkt dat er zeer veel mensen daar zich verzameld hebben en de sfeer is om te snijden. Van vriendelijkheid is geen sprake meer en niemand laat iemand passeren...... Waar een rij begint is ook niet duidelijk want ze staan als haringen op een tonnetje, dan maar ergens aansluiten in de hoop in een goede rij te staan .....
met als gevolg dat hij 5 uur later ziet dat zijn vliegtuig met een uur vertraging vertrokken is......En na nog eens 3 uur in die zelfde rij te blijven staan, is hij eindelijk aan de beurt!!!! Natuurlijk is alles vol, maar toch probeert hij nu over een aantal dagen toch via Washington te komen, om op eerste kerstdag aan te komen, en vervolgens 3e kerstdag weer terug met ons te vliegen. Wat een pech! Dus weer een auto huren en weer ruim 5 uur terug naar Roanoke, waar Paul hem weer ophaalt. Nu maar hopen dat de sneeuw zal gaan verdwijnen binnen die tijd, want gister zou er op de meter sneeuw die daar al lag nog eens 50 cm bij komen. Maar ook wij zitten hier ruim in de 30 cm sneeuw! De snelweg ligt wel open, maar in de stad is het hier ook nog glibberig en ze verwachtten nog meer sneeuw tegen de avond. Waardoor verschillende afspraakjes al niet doorgaan......

Let it snow! of is het meer I'm dreaming of a white Christmas?

2009-12-19T05:14:00.002-05:00

Afgelopen woensdag was het dan zover.... Jack bracht de kids en mij naar het vliegveld in Roanoke. Nou Joey eigenlijk. Want die heeft nu van begin deze maand zijn officiele rijbewijs binnen. Tegen drieen vliegen we richting Washington Dulles en tegen zessen vliegen we daar richting Brussel, waar we donderdag ochtend een uur later dan geplant om acht uur landen. Eenmaal in de auto begint het langzaam te sneeuwen en zien we voordat we het Zeeuws Vlaamse induiken de wereld veranderen in een kerstkaartjes landschap......wie had dit nu gedacht!
Mijn gedachten gaan naar mijn mannetje.....want inmiddels ligt ook in Virginia een dik pak sneeuw, zo dik dat de vlucht waarmee hij morgen naar Nederlands zou komen afgelast is......en hij pas a.s. donderdag de eerstvolgende vlucht zou hebben......Help, want direct na de kerst gaan we weer terug. Zou het niet veel leuker geweest zijn andersom? Nu maar hopen dat hij nog iets anders kan regelen....

Een kerstconcert en een nog voor de kerst afgekregen quilt.

2009-12-12T09:09:00.004-05:00

Afgelopen donderdagavond was het weer zo ver. Het kerstconcert van Nikkie met haar mede bandleden. Dit jaar waren er alweer een heel stuk minder deelnemers van Nikkie's leerjaar(zo waren er vorig jaar 60 tompetisten, nu nog 17), maar toch nog steeds een band van net geen 100 man/vrouw. De tweede keer dat ze met zijn allen weer samen speelden, want normaal hebben ze les per instrument. Nog wel veel kinderen toch, alleen dit jaar was de uitvoering in de gymzaal van Nikkie's school. Helaas kregen we Nikkie niet gefotografeerd, ze zat goed verstopt in de grote massa. Helaas was de geluidskwaliteit niet echt geweldig, en zagen de mensen van de voorste rij alles en de rest....niks dus, behalve dan het beeld van de mensen voor hun. Maar op zich was het lekker druk en klonk het alweer heel erg in de maat. Natuurlijk werden er weer peptalks gehouden en werd er gevraagd voor vrijwilligers, wat ook hier steeds moeilijker lijkt te zijn, en dat er toch nog zoveel werkelozen in de omgeving zouden zijn. Helaas heb ik na 4 vergeefse pogingen een filmpje proberen te downloaden de moed maar opgegeven.

En ben ik na toch nog drie dagen bezig hieraan te zijn geweest op tijd met de quilt. Hij is namelijk af. Manlief helpt even met hem te showen, al zit het ochtendzonnetje hier stevig te stralen toch was het -11 graden C buiten om half acht 's ochtends. Ook het biesje zit er met het handje aangenaaid en heb ik er een bijpassend label op de achterkant van het flanelletje bij geborduurt.

Gister zijn beide kinderen met een vriendje/vriendinnetje mee gaan logeren voor een nachtje. En dus konden Jack en ik weer eens op stap, want ex-collega/vriend Jeroen was er weer. Samen met Paul ontmoette ik hen bij de Neighburs en tegen achten zijn we richting Jeroen zijn hotel gegaan en hebben daar een hapje gegeten en waren we pas weer tegen half twaalf thuis. Toch leuk weer om iemand uit Nederland te zien en nog fijner om weer eens lekker te kletsen in je eigen taal. Wel merkten we rondom ons dat mensen geen idee hadden waar we nu eigenlijk vandaan kwamen, maar stuk voor stuk spraken ze ons er toch op aan.

Siggy's aanvulling `

2009-12-08T14:00:00.005-05:00

Ineens heb ik eens 4 nieuwe siggy's bij de post zitten.

Twee ervan zijn afkomstig uit Belgie van een moeder(in de zeventig) en haar dochter.

Een uit de westkust van de USA van ook al een oudere dame van dik in de zeventig en ......

mijn eerste door een man gemaakte siggy van Gert http://gertvr.livejournal.com/ Leuk , en wie weet krijgen we hierdoor nog meer mannen erbij, die dit ook wel eens willen gaan proberen.

Het is nu echt weer winter...

2009-12-06T08:10:00.010-05:00

Jeetje, wat een koude temperaturen zijn het hier weer ineens. Want gisteren heeft het bijna de hele dag geregend en gesneeuwd!

Ja heus, regendruppels die steeds dikker werden en vervolgens grote sneeuwvlokken in grote getalen naar beneden dwarrelden. Heelijk om er zo naar te kijken vanuit de gezellige warme kersterige kamer. Helaas voor de kids bleef het echt niet liggen.......Maar de eerste sneeuw hebben we maar weer gehad. Verder zat er ook een windje bij dat het verdraaid guur deed aanvoelen.

Maar ook de herten komen in steeds grotere getalen de tuinen inwandelen. Gister zaten er al 12 stuks, waarvan je hier een gedeeltje ziet. Ons aller Sammetje zag tevens ook een buurhondje die hij even gedag wilde zeggen en met een run verdwenen vervolgens de herten weer richting het struikgewas.

Maar vanmorgenvroeg schijnt de zon weer volle bak, en dat terwijl het gras veranderd is in een spijkerbedachtig geheel. De rijm heeft hier flink zijn best gedaan. Maar puur op het gras. Het ziet er niet uit als in Nederland als het gerijmd heeft. Niks geen mooie plaatjes van spinnewebbetjes of zo. Alleen het witte tapijtje, eh gras. En nu het weer kouder wordt heb ik de vogels hun voederbakjes maar weer lekker gevuld. Inmiddels zijn het er 4, want op het sinterklaasavondje had ik er weer een bij gekregen. Dat was overgens een super gezellig avondje, waarin zowel de kinderen als de volwassenen als de hond

heerlijk van genoten hebben.

Maar het echte sinterklaasgevoel kwam weer bij het uitpakken van de dozen vanonder de boom. Want behalve de chocoladdeletters op een rij ingepakt in een tochwel enigzins vreemde en zo een bekende verpakking...,

kregen we uit het pakketje allemaal ingepakt in sinterklaaspapier(hier uniek en niet te vinden overgens) kado met een bijbehorend rijmpje. En het waren ook duidelijk precies de goede hebbedingetjes voor allemaal.

Nikkie haar het geliefde boek VOLLE MAAN, nee niet die van Dolfje Weerwolfje, maar de vertaling van deel 1 van de populaire vampierenserie Twilight. Helemaal raak dus. Vervolgens Joey... die kreeg een 5 dubbel CD met beste Nederlandse hits!

Gelijk mochten ze beluisterd worden natuurlijk en ook hier hebben we allemaal al lekker van genoten en weer een ouderwets zitten meegalmen... Dan is Jack aan de beurt....

een gedichtje dat hij vrije dagen opneemt om met zijn visite te gaan golven. Blijkbaar waren er veel Tees gesneuveld in de loop der tijd, want hij kreeg een aanvulling op zijn minimale voorraadje. Maar ook aan mij gedicht wat over mijn creativiteit ging....

zo leuk geschreven trouwens, werd ik bedacht met verschillende kleuren lintjes.......Leuk lintjes van de Lintjes!

Verder nog een overheerlijk pepernotencakeje en meer bekend snoepgoed en daar hebben we gister samen met de kids hun beider schoolkameraadjes van gesnoept. Zo hebben we weer een heerlijke Sinterklaas gehad! Heel erg bedankt lievertjes ...

Er is er een jarig.......

2009-12-04T09:22:00.008-05:00

Vandaag is namelijk manlief jarig....van harte gefeliciteerd Jack. Helaas geen vrije dag van de baas, maar keihard werken. Gelukkig heb ik voor vanavond een etentje geregeld met zijn tienen en gaan we nadien hier een soort van dobbelspel vieren . Voor ons hier de pakjesavond dus.....want morgen konden ze niet allemaal. Vandaar.

Maar gister bracht de post mij een briefje met dat er een pakket op te halen was op het postkantoor. Nu had ik van mijn zwager begrepen dat er "vierrussen" onderweg naar hier waren. Na al elke dag een hint te hebben gekregen en na verwoedde pogingen om dit te ontcijferen, eh .... Doe Maar cd, vier verklede familieleden, banketstaaf of taaipop van 80 cm, chocoladeletters... zijn het volgens de berichtern 4 Chocolade S-en. Yes, hier iedereen door het dolle en ik blij om eindelijk iets in die schoen te doen, want Sinterklaas snoep is zeldzaam hier of niet te betalen via de online shops....En wat blijkt dan, dat we het tot na de kerst onder de boom mogen leggen.........

en wat doe je dan........? Wat zou jij doen?

Hebben jullie daar in het verre Nederland ook al nachtvorst. Hier heeft het lekker gevroren.....20F hadden ze het over....dik onder nul C is mijn versie en wat zie ik als ik 's morgens de gordijnen opentrek.

En mijn laatste huisje daar zitten de bloembakken aan en zeg nou eerlijk, met die vorst kan ik beter even wachten om wat erin te planten.

Wel heb ik alvast de bloempotten blokken in vorm geknipt, zodat als ik er even een gaatje voor vind deze kan vastnaaien.....ja met het handje.....om er vervolgens nog een mooie geborduurde rand op te maken.....

Wordt het al wat? En wat het meet? Rond de 70-75 cm. Later komt er nog een rand omheen, maar daarover later......... En oja, ik heb een aanvraag om mijn sneeuwpoppenquilt te verkopen, wel leuk niet, en dat terwijl ik er nog steeds aan bezig ben. En ook eigenlijk geen idee van vraagprijs hiervoor heb en of ik hem wel weg wil doen........

Even nog een up-date. De post kwam net langs. En wat denk je....nog twee pakketjes afleveren.

He, eentje van Shirley van Zipje en Zopje, en een van de Lintjes. De familie die afgelopen zomer hier gelogeerd hebben. Joehoe.....die van Shirley maak ik vast open. Hahaha, wat lief......, een kaartje en wat zwart wit restjes/quilt lapjes van haar laatste quilt die ze voor zoon Tim gemaakt had en een naaldje....hmmm, wat is dat nu voor een dingetje....en ineens herinner ik het me. Ja voor de hapertjes weg te werken! Super meid! Heel erg bedankt, wat een verrassing! Je snapt dat de zwart witjes richting ons aller bekende Lieve Jane gaan. Wel weer even een stimulans om er wat van te gaan maken. Maar met het pakket van de familie wacht ik nog even tot de kids en Jack thuis komen....wel zo leuk omdat het aan ons allemaal geadresseerd is. Dus....wordt vervolgt!

Siggy's

2009-12-02T17:13:00.005-05:00

Afgelopen week kwamen er weer 3 stuks binnen. Kijk maar even mee...

En heb ik ook de bloemetjes buiten gezet in de bloembakken. Het laatste huis is bijna af. Alleen de bloembakken nog hier voor de ramen en mag dan ook deze vullen met ja zegt u het maar..

Zie het licht brandt i-in de bo-men....

2009-12-01T21:44:00.009-05:00

Afgelopen zondag ergens in de namiddag moest het er weer van komen. Wat bedoel ik....nu de kerstbomen mochten weer opgezet worden! En ik was hier in de omgeving echt niet de eerste. De overburen hadden de boel al weer versierd met vele kerststukjes voor elk raam.....de meeste buren hun kerstverlichting brand alweer volle bak en de achterbuurman uit de nieuwe straat heeft nu nog meer versiering aangebracht en ......ja, je raad het al ......ook de kerstmuziek is hier 's avonds zelfs te horen......

leuk om dat zo elke avond aan te horen als je de hond uitlaat. Maar je zult er maar naast wonen met je kleine kindertjes. Die zingen prompt alle liedjes tot laat in de avond mee... Maar we dwalen weer af, waar was ik ....o ja, kerstbomen. De heren hadden de neppertjes weer in elkaar gestoken (waar overgens de lichtjes standaart al in zitten en je die dmv een stekker in de volgende lichtjesreeks weer aansluit) en ik ben weer lekker te keer gegaan om me uit te leven op die bomen. Dat terwijl de kids hun huiswerk deden en manlief nog wat op het internet rondcirkelde. Dit keer staat er een grote boom in 't rood in de eetkamer en een smaller formaatje met witte/zilveren in de woonkamer.

Verder is ook de hal aangekleed of ja versierd dan. En nee, niet op zijn Amerikaans maar gewoon op zijn Hollands.

Hier en daar wat eigengemaakt spul...
En wat er zoal in de rode boom hangt vraag je .......

Onze rode voordeur en het kompas van de kerstman zodat hij weet welke kant hij moet opgaan

wat engeltjes natuurlijk

En een bruine schaats, een mini formaat van ons pap zijn oude schaatsen ......

En in de witte boom hangen er vele vogeltjes waaronder Hedwig, de sneeuwuil van Harry Potter

Maar ook een kolibrietje met de overbekende vogelhuisjes

En ook hier een engeltje, ooit nog eens zo'n 20 jaar geleden bij de Hema geloof ik gekocht.

Maar ook de sokken die ik vorig jaar gemaakt heb hangen weer en het sneeuwpopje staat ook weer, die heeft er een nieuw familielid bijgekregen. Mijn krans staat nu trouwens nog op de foto maar inmiddels hangt die aan de spiegel. En die rendieren die heb ik dit jaar aangeschaft.

En mijn zelf gemaakte beren-kerststal uit 2004 staat tussen de guilande..

Op mijn dienblad mocht dit gezelschap dit jaar staan

En al een beetje in de kerststemming aan het komen? Ben benieuwd naar jullie bomen, maar vrees dat ik nog tot na het weekeinde bij de meeste moet wachten om daar al vast een glimpje van te mogen op pikken.

Trouwens, voor de oplettende kijkers... die zwarte bal in die witte boom.....is ook verdwenen.

En onze Sam gedraagt zich voorbeeldig ......op een poging na van het stelen van een van de vogeltjes(die wel gered is dankzij een snelle reactie van Nikkie)terwijl ik de boom aan het optuigen was.

Wish-quilt is aan het logeren....

2009-11-30T16:55:00.004-05:00

Weet je nog dat mijn Wishquilt af was.....Nu had Fay van mijn quilt- winkel hier in Forest gevraagd of als die af was ze hem mocht zien. Na vele malen tevregeefs te zijn langs geweest met het dekentje,(bleek dat der zoon een tumor van de grote van een vuist uit zijn hersenen te zijn geholpen) was ze er eindelijk weer. Alles ging goed met zoonlief en de artsen uit Washington DC hadden nog nooit zo een grote tumor uit een levend persoon gehaald. Jullie snappen dat daar een klein wondertje verricht is. Maar ook zij was er helemaal weg van en had gevraagd of ze hem in de winkel mocht hangen. Ja hoor, dat is toch een hele eer denk ik dan. En inmiddels hangt het.

Samen met nog een pracht van een kerstquilt. Die trouwens gebaseerd is op een leuk Amerikaans kerstliedje, welke ik nog nooit gehoord had in Nederland... uit het boek van 12 days of Christmas van ART-TO HEART.

Liedje horen....klik hier

http://www.youtube.com/watch?v=M4j1paMC5SM&feature=related en dan hoor je de versie van John Denver met de muppets!

Enne voor de dames van de Antieke Quilt van Guute, we kunnen weer verder.....

Vakantieweekje

2009-11-27T09:04:00.007-05:00

Daar de kinderen al de hele week vakantie hebben gebeurt er niet zoveel op het creative vlak. Okee, er is een boeketje met blommekes gemaakt. De voorlaatste van de reeks. Alleen nog een huis te bouwen en dan kan het spul aan elkaar gemaakt worden.

Maar niet alleen wij hebben ons al lekker vermaakt, ook de hondjes hebben heerlijk gerend en gespeeld. Nee niet zomaar een keertje, maar wel een paar keer deze week.

De foto's spreken voor zich niet....

En het weer was fris, af en toe wat zon. Maar ook veel zware bewolking en af en toe wat regen. Kortom herfstweer...

Gisteren was en vandaag is manlief ook vrij. Waarom dan.... omdat het gisteren Thanksgiving was. Dus mochten we weer aan de kalkoen geloven. Deze keer eens bij ons overgens, samen met de Engelse vrienden. Al werd het deze keer niet een gevulde.... zoals vorig jaar....

maar een winecan turkey met gebakken aardappeltjes en een spinazie salade met gedroogde cranberries en pican-nootjes.Een winecan? Was datte vraag je? Nou hier kennen ze het bierblikjes principe......

Het spoor nu helemaal bijster? Nu ze hebben hier een metalen houdertje waarin een blikje past waarop je een kip of een kalkoen kan plaatsen, maar op dit filmpje http://www.youtube.com/watch?v=xS6R2IzDI10 plaatsten ze het gewoon over een blikje. En dat blikje dat kan dus van alles zijn. Ook met fris schijnt het lekker te zijn Deze keer was het een leeg bierblikje waarin ik voor de helft witte wijn, Chardonne, gevuld had. Het beesie lekker ingesmeerd met kruiden voor een vogelachtige en dan mooi op het houdertje zetten. De BBQ (oven kan ook)aan en het beest ruim 2,5 uur laten staan op een temperatuur van 350 grade F of 175 C. Het laatste uur de aardappeltjes erbij en we hebben weer heerlijk gesmuld! Wat het resultaat is een erg smeuig en smakelijk vlees, waar alles tot op het bot opgepeuzeld werd. En dat korstje.....zo lekker knapperig! We hadden het overgens toen opa hier was met bier en een kip geprobeerd. Ook al zo geslaagd, alleen dan een half blikje bier en een kip en 105 minuten .

Nachtvorst en toch nog bloemen en vakantie

2009-11-22T09:27:00.006-05:00

Allereerst even show-time van mijn siggy's. Enkele dan. Want deze mogen weer op de post. En aangezien er een aanvraag was van een kerstmotiefje aan de randen....zijn ze dit geworden.

Mocht er nog iemand van de siggy-club intresse hebben in varianten van dit vogeltje...
dan hoor ik het vast wel.

Afgelopen nacht was het weer eens heerlijk koud. Vanmorgen om 7 uur was het -4 C. Met als gevolg dat ik weer eens lekker geslapen heb voor de verandering. En hebben we weer een stak zonnetje schijnen. Hopelijk warmt het vandaag weer lekker op. Want gister was het ook weer lekker aangenaam. Niet meer boven de twintig graden hoor maar nog net warm genoeg om tegen het middaguur lekker een bakje koffie te drinken op het balkon. Joe's vriend Brandon
wordt opgepikt en komt gamen. En nog samen met Mike, die deze zomer hier was, en zijn vrienden uit Nederland spelen ze on-line een spel. Wat hebben de heren genoten. Maar ook Nikkie hoor! Die zit met der laptop met Amy te kletsen. Hier genieten ze duidelijk erg van.

's Avonds kwamen Brandons moeder en oma hem ophalen, maar eerst heb ik ze getrakteerd op een Mexicaanse/Zwitserse kaasfondue/raclette. Hoe dat is? Nu, hier hebben ze blikjes tomatenblokjes met wat pit van de mecicaanse pepers erin. En daardoor meng je dan een blok smeltkaas van hier. Daarin dop je dan stokbrood, komkommers, mini tomaatjes en ananas in of doe een schepje over je gekookte aardappeltjes. Samen met een lekkere salade .......en gesmult dat we weer hebben. Ze waren erg blij met te zien hoe wij zo iets nu eten, want hier zie je dat ze mais-chips erin doppen en als snack eten. En waren het er over eens dat ze het beslist ook eens zo gingen eten met hun mannen.

Nu met al die mooie stoffen en patronen in mijn bezit, kan het quilten niet snel genoeg gaan. Dat snap je zeker wel. En dus met nog drie blokken van ongeveer 20cm te gaan voor dit quiltje, het eindpunt in zicht dus ...zet ik mijn beste beentje, nu handje dan, voor. Maar stiekemweg neemt zoiets behoorlijk wat tijd in . Ik denk een hele dag en avond tesamen dekensteekjes en verstop steekjes naaien, voordat er eentje klaar is. En met het resultaat ben ik erg tevreden. Het resultaat begint erop te lijken. Nu nog een bloempot en het grootste huis te gaan ........

En inmiddels ben ik aan de laatste bloempot begonnen....

Een takkewerk ...................hahaha!

Long time no see....

2009-11-19T15:15:00.002-05:00

Nu ja zeg, ben ik weer al...... erg niet drie keer per dag.....Het moet niet erger worden ....en dat na weer een poosje niks.Maar het is ook zoiets leuks om even mee te delen....ik ben der helemaal blij mee....waarmee, nou dit!

Want afgelopen weekeind zat ik weer te kijken naar die nieuwe serie van de french General op het internet en lees bij verschillende dames dat ook zij gezicht zijn voor deze prachtige stoffen die zo superzacht zijn...

En na weer op zoek te zijn na de lapjes zie ik dat al vele websites niets meer hebben....alles weg..., en dan vind ik deze site http://www.quilttaffy.blogspot.com/. En daar hebben ze hem nog wel. Eerst zat ik te denken aan 3 honeyrollen, maar voor een klein beetje meer heb ik 20 lappen van een halve yard...of terwijl 45cm....en ja de keuze is gemaakt. Mijn kerstkado is binnen. Wat worden er al mooie dingen mee gemaakt. Kijk maar even mee... bij haar http://quiltingjeannet.blogspot.com/ zie ik dit schattige hart

en bij haar http://kijkdaaris.web-log.nl/kijk_daar_is/

en bij Bep van http://atelierbep.blogspot.com/ ligt er een mooie log cabin top

Heb ik iets teveel gezegd? Zelfs onze Sam is er al enthousiast over.....

Nu wel opletten dat hij geen stukje meeneemt om er eens heerlijk zijn tandjes op los te laten...Alleen een ding, ik zou toch zweren dat het grijs met rood zou zijn, maar het blijkt een beige achtige kleur te zijn. Ik ben der helemaal verliefd op en bedenk ineens dat dit wel de kleuren van mijn Wish-quiltje zijn. Hmmm, eens kijken......en wat vindt jij?

Ik ga naar de dokter en krijg mee....

2009-11-19T11:57:00.002-05:00

Weer een leuk staaltje van hoe het er aan toe gaat bij de Amerikaanse huisarts. Jullie weten dat ik afgelopen weekeind weer lekker benauwd was en niet vooruit te branden was. Dus dinsdag kon ik terecht bij de dokter....en tevens mijn Mexicaanse griepprik ophalen, ja verplicht wegens het risicogroepje waarbij ik behoor. Nu had ik het mede door mijn benauwdheid niet een allergie test mag doen, daar ik bang ben dat de hond de reden zou kunnen zijn. En dat ik wat slecht slaap de laatste tijd. Verder nog iets.....hm ja zeg ik terwijl ik de tranen voel opkomen, heimwee....!Overgangsverschijnselen ,weinig nachtrust genoten.... en je kent dat wel, je gevoelens kunnen je dan wel eens heel snel veranderen. En dus zit ik ineens in tranen bij de dokter.
Nou dan krijg ik een verhaal dat het heel normaal is, dat er veel stress is bij dit soort grote veranderingen van omgeving en bla bla bla. Geeft hij me een aantal papieren, die ik vervolgens maar eens moet lezen. Hij ging ondertussen even weg en als hij terug kwam zouden we verder praten. Dus na eens flink mijn neus weer gesnoten te hebben en ogen geveegd heb, stort ik me op de papieren. Met als kop Depressie. Nou een lijst met verschijnselen die hier allemaal bij horen en al lezende denk ik dat ik minder dan de helft van die verschijnselen heb. Herken niet al te veel. En na de boel al lang en breed gelezen te hebben en me voor zit te bereiden over wat ik zoal wil vertellen komt hij terug met twee pakjes pillen in zijn hand. En de mededeling dat hij me over twee weken terug wil zien. Totaal verbijsterd neem ik het maar aan en die zegt mij niks. Totaal verbauwereerd in stilzwijgen zie ik de dokter alweer verdwijnen en als ik bijna buiten ben bedenk ik me dat ik die griepprik waarvoor ik toch echt wel kwam niet gekregen had, dus weer terug.....nou verteld een zuster me....er is alleen een spray....dat mag ook van mij, maar ze checkt het wel even met de dokter. Nee, is het antwoord. Hij wilt echt dat je de spuit krijgt. Ook best dan....maar eh....,zegt ze: we weten niet wanneer ze binnen zullen komen...., maar over twee weken moet u toch terug zijn! En dat was het. Verbaasd loop ik weer naar buiten en zoek naar een bijsluiter. Niks te vinden wel een site waarop het te vinden is. Grrr bedenk ik me ook als ik weer thuis ben....en ook nog geen allergietest gehad. Verdorrie toch....en dit omdat ik gewoon lekker vermoeid ben en niet lekker in mijn vel zit. Maar eenmaal thuis zoek ik op internet. Hmmm behoren tot de zelfde groep als prozak. Ja heeee ho eens, die benaming ken ik van de psygiatrie waar in er een schoonbroer werk en mijn zus heeft daar gewerkt. Dus bellen we zusje maar eens op en doe mijn verhaal. Die is zwaar verbaasd dat een huisarts dit zo mag geven. EN welke onderzoeken heeft hij gedaan.......Hu, onderzoeken ......niks en vertel mijn verhaal. Nu, zegt zusje weer, hier worden dit soort medicijnen pas verstekt na uitgebreid onderzoek bij een psygiater. Ja je moet het zelf weten hoor, maar er zijn heel veel bijverschijnselen bij, kan verslavend werken en het werkt de eerste weken niet. Je verandert in een zombie die weinig doet en je gevoelswereld plat legt. ....Ik weet voldoende. Net wat ik al dacht. Niet dus, maar vervolgt ze er zijn op internet testen te vinden. Google maar eens onder depressie en dan zie je ze vanzelf. We babbelen nog wat verder en besluit toch nog maar eens een onderzoekje te doen. En wat denk je. De uitslag was inderdaad dat ik geen depressie had. ....is het erg of niet. Nu denken wij zelf mee bij de dokter, maar de Amerikanen blijkbaar niet....het enige wat ik nodig heb is iemand om eens lekker tegen te kunnen kletsen en klagen. Want na al deze gesprekken voel ik me een heel stuk beter En voel me gesterkt door de wetenschap dat die dokter toch echt mis is......enne of ik van dokter zal veranderen......volgens de Amerikanen is het de beste uit de omtrek. Een erg goede arts.

De huizenmarkt

2009-11-19T08:12:00.007-05:00

Net als wat we al gedacht hadden, we krijgen weer nieuwe buren. Aziaten......, ze zijn al druk bezig in het huis, nee niet met verhuizen. Wat hier overgens heel normaal is, daar de huizen helemaal geverft gelakt en gepoetst achter gelaten wordt. Maar verwacht ze wel voor de kerst zal ik maar zeggen. En dus zijn bijna alle huizen in de straat weer bewoont. Bijna ja, want weet je nog het grote huis waarvan er verteld was tegen ons dat ze in de grote vakantie in wilde.....juist ze zijn nog steeds bezig erin. En volgens mevr. eigenaar zijn ze(waarschijnlijk maar 1 maan) nog bezig met verven, en dan mogen de vloeren nog gedaan worden.......en oja, hun huidige huis was nog niet verkocht.....vandaar dat alles op langzaam gezet is.

Gisteren zat er hier een snijdende koude wind, zeer ongebruikelijk hier overgens. Zo een waarvan de tranen over je wangen rollen ja. Met een gevoelstemperatuur van 3 graden....brrrrrrrr. Dus ja, wat doe je dan. Eerst kaarsjes aan, want dat maakt het wat hagelijker. En dan maar huizen bijbouwen nu de markt weer lekker lijkt te gaan. Want sinds enkele maanden ben ik leerling bouwkundige. Maar jeetje dat valt niet mee. Er gaat wel eens wat mis namelijk. Denk je alles mooi voorbereid te hebben door alles vast te maken alvorens het echte werk, en als je dan klaar ben zie je ineens iets of wat scheef zitten. Dan vervolgens eens beter meten doormiddel van een heus hulpmiddel. Maar nog blijf ik er scheve ramen of schoorstenen zien zitten. Ahum...ja da's de leerweg, maar het heeft ook zijn charmes denk ik dan maar. Alles is immers handwerk. Hier geen liftjes of kruiwagens of van die handige mannetjes. En of ik er ooit huurders voor zal vinden? Maar ik laat jullie wel mijn bouwwerkjes zien van de huizen van de laatste paar dagen (en overuren draaien tijdens de slapeloze uren des nachts).

Je kunt in ieder geval zien dat er huizen staan. Misschien moet ik nog maar is voor tuinder gaan spelen en de boel wat oppimpen...

Verder kreeg ik nog een verzoekje voor het sjowen van mijn maaksels van de siggy's. Nou ze zijn nog niet zo ver als de huizen hoor. Ze moeten nog een leuk randje krijgen maar hier zijn ze dan.

Maar ik kreeg er ook weer eentje binnen, is het niet een schattige poesje...

Inmiddels zijn ze allemaal uniek geworden en zien er stuk voor stuk anders uit. Kun je trouwens zien dat het rode vogeltjes zijn? Moet dus eigenlijk een beetje de red Carnalsbird voorstellen.

DE vogel van deze staat Virginia dus. En met de feestdagen voor de deur vond ik het ook wel wat feestelijks geven. Foto is trouwens uit het argief van een adverteerder....

Aangezien de heren het af en toe erg lastig vinden om niet met Sam te spelen gaan ze hem zo nu en dan gezelschap houden op zijn bedje. En zo zitten de 3 mannen dan op een rij...

Een Award

2009-11-16T16:59:00.005-05:00

Vandaag zit er bij mijn post van mijn blog een award. Gekregen van Leni van http://eeuwigeliefde.blogspot.com/. Bedankt voor dit vriendelijk gebaar.

1. Plaats de award en het berichtje op je Blog

2. Een bedankje en link naar degene die je de award heeft gegeven

3. Vertel ons 7 dingen over jezelf die wij niet van je weten

4. Kies 7 andere bloggers die volgens jou deze award ook verdienen

5. Plaats een link naar deze 7 bloggers

6. Laat deze 7 mensen weten dat je ze deze award hebt gegeven

Nu dan zeven dingen die jullie niet van mij weten...

1 Ik kan in no time als ik in een creative bui ben er een enorme puinzooi van kan maken, maar opruimen en dat duurt altijd veel langer....

2 Mijn heimweegevoel bij tijd en wijlen nog steeds niet de baas ben....

3 Helemaal bij wordt van onverwachte briefjes en pakketjes uit Nederland....

4 We een weekje met de kerst naar Nederland komen....

5 Het hier alweer 3 dagen zomerweer is, ja heus, met temperaturen oven de 20 graden C. Ik heb wel al een pakketje jullie kant op gestuurd....

6 Terwijl op de radio alweer niet anders dan kerstmuziek gedraaid wordt. En dat in de korte broek..... een hele aparte gewaarwording

7 En dus hier Barbara Streisand en Andrea Bocelli gedraaid wordt terwijl ik siggy's zit te maken.

Ik geef de award door aan:

1. Ria van http://treasurequilts.blogspot.com/

Zij is pas nieuw in blogland en quilt ook!

2. Petra van http://staceyconnor.blogspot.com/

Een Nederlandse die woont ook in Amerika en kan zo lekker gezellie schrijven

3. Shirley van http://zipjezopje.web-log.nl/zipjezopje/

Een medequiltster die heel snel gaat en veel maakt uit Roosendaal, een oude woonplaats van ons.

4. Katrien van http://scrappatch.web-log.nl/

Zij organiseert de KERST-ruil waar ik aan meedoe.

5. Francien van http://francien-bulldogmeis.blogspot.com/

Ook een duizend en een hobby dame.

6. Riet van http://rietsphotoblog.blogspot.com/

Bij haar kan ik van die mooie Nederlandse foto's vinden waar ik hier zo heerlijk van kan genieten

7. Cindy van http://cindycountryhome.blogspot.com/

Zij is net zo dol als mij op de kleur rood en maakt daarmee de leukste maaksels

Zo kunnen jullie weer even overal op bezoek gaan mocht je nieuwsgierig zijn.

Verder hebben we afgelopen weekeind hier echt mooi weer gehad. Met temperaturen boven de 20 graden. Het gras wordt nog steeds gemaaid. De auto werd weer schoon gemaakt en de kids hun bekkies genezen voorspoedig. Morgen gaan ze weer naar school, nadat ze pas vandaag voor het eerst een fatsoendelijke maaltijd gegeten hebben. Afgelopen dagen leefden ze op yoghurtjes, appelmoes en slim fast drinkmaaltijden. Maar ook Sam wordt per dag weer actiever. Plus zien we niks meer als hij loopt. Wel doen we nog steeds rustig aan met hem hoor.

Zelf heb ik weer last van mijn allergien en wederom werken de medicijnen niet zoals ze horen. Dus breng ik alweer wat dagen puffend door en probeer zo nu en dan iets te ondernemen. Kan morgen weer bij de dokter terecht en krijg dan tevens de Mexicaanse griepprik(risicopatientje).

Vandaag is de laatste hand aan mijn pakket voor de Kerst ruil eindelijk geklaard. Al mijn siggies liggen wederom klaar om samen met het pakketje morgenochtend opgestuurd te worden. Nu maar hopen dat ook de mijne op tijd voor mijn vertrek naar Nederland aankomt. Want 23 december zouden we er een blogje aan moeten besteden......we wachten af. Het was wel erg leuk hoor om bij elke letter van het woord kerst een kadootje te mogen verzinnen. Nu maar hopen dat de voor mij onbekende dame er van kan genieten. Inmiddels heb ik met der kennis gemaakt op der blog.

En nu even verder over die siggy's.

Aangezien ik elke keer niet de kans kreeg om een voorraadje siggy's te maken heb ik vanmiddag al een aardig stapeltje beschildert. Zo schattig..... maar ik moet er alleen nog de stofjes aan naaien en de tekst op schrijven. Opdat de volgende aanvragers tenminste niet zolang moeten wachten op een reactie. Want er zijn best al redelijk wat dames die gewoon er een opsturen. En ja, dan had ik weer niks klaar liggen. Vandaar dat nu met de kerstdrukte in aantocht ik maar een voorraadje gemaakt heb.

Siggies en quilt gebeuren

2009-11-13T18:39:00.009-05:00

O wat erg.....doe ik mee met siggies ruilen en vergeet ik ze weer te laten zien.

Deze keer twee Duitse en een uit Dokkum.... worden tesamen

Gisteren was ik aan het snuffelen bij een quiltwinkel, toen er enkele dames binnen kwamen. Vol beladen met tassen waaruit zelfgemaakte spulletjes kwamen. Die hadden ze gekocht op een fair. Waar is die dan, vroeg ik nieuwsgierig. Na een lange uitleg begreep ik dat er een dame ongeveer 3 jaar geleden overleden was, en die zoveel handwerkmaaksels en handwerkartikelen verzameld had, dat ze met een groep al 3 jaar enkele malen per jaar spulletjes uit de voorraad maakten en die dan 4 dagen lang probeerden te verkopen. Nu werd ik wel eens nieuwsgierig hierna en besloot ook eens daar eens een kijkje te nemen. Ergens in een oudere zeer luxe wijk kom ik in de kelder van een kast van een huis. De gehele basement staat vol met spulletjes en crafts. En tot mijn grote verbazing zie ik ineens ergens diep in een mand die onder een tafel verstopt staat 2 stapeltjes met lapjes, Fat quarters denk ik. En wat denk je.....

Ja heus, op een ervan zie ik Amsterdam staan. Oooch, lapjes van de Haan en Wagenmaker. Op die site van hun ben ik al regelmatig op bezoek geweest. Nederlandse quiltlapjes uit de oude tijd ...... en die zijn niet echt goedkoop. Hier liggen ze voor $20.- En die andere is maar $5,-. Dat moet voorbestemt zijn! En behalve deze lapjes neem ik ook nog deze leuke theedoek mee.

Ook nog helemaal in mijn zwart wit kleurtjes.

Eenmaal thuis gaan de lapjesstapeltjes open en jeetje, blijken er in die Amsterdamse serie drie keer zoveel verschillende motiefjes te zitten. 3x 5 fatquarters erin. Jippie! Ik ben er helemaal blij mee en denk dat er ooit een mandjesquilt van zal maken.

Gisteren avond bezocht ik de blog van Zipje en Zopje. Shirley had wat foto's gemaakt van der rommelhok of was het der quiltkamer. Nu moet ik bekenen dat het bij mij op dit moment er niet veel beter uit zie. Mijn strijk is gelukkig weggewerkt, maar lapjes liggen er overal. Het kastje is gewoon te klein!

En wat denk je, hieraan heb ik blijkbaar nog niet genoeg, want ook de eetkamertafel ligt aardig gevuld.

En het weer is vandaag eindelijk weer wat opgeknapt. Na vele overstrominkjes en ondergelopen kelders in de regio is het weer droog. We zien zelfs een pracht van een regenboog.

Joey en Nikkie

2009-11-13T16:07:00.008-05:00

Vanmorgen, vrijdagochtend de 13e november, staan er twee afspraken bij de kaakchirurg. Beide kids worden ontdaan van 4 tanden en ja in 1 keer. Joey zijn wisdom teaths of terwijl zijn verstandskiezen zijn verwijderd en dat terwijl ze nog maar amper aan het ontwikkelen waren. Dit werd aangeraden om zo zijn inmiddels rechte tanden zo te behouden. En bij ons meiske, mochten er vier gezonde tanden uit. Degene na de hoektanden. Omdat ze te weinig plaats in der mond had voor haar tanden netjes op een rijtje te hebben. En dus zit ik met twee zielige vogeltjes..... die voorlopig weinig te zeggen hebben.

Verder had Joey 7 november een tumblewedstrijd met zijn springteam in Lincolton, NC. Wij zijn met zijn twee met Brandon en zijn ouders meegereden. Vrijdagmiddag direct uit school vertrokken we al om om 8 uur in Hickery, een plaats hiervoor, ons diner nuttigden. Daarna nog een kwartiertje rijden en wachtte ons hotelkamertje al op ons. De andere ochtend vroeg half zeven liep de wekker al af, na voor Joey een onrustig nachtje met buikgriep. Na een mini ontbijtje van een witte boterham met honing gingen de kids warmdraaien om 7.45uur.

Een half uurtje later begonnen de wedstrijden en aangezien hij zowel 's ochtends als 's middags wedstrijden had, waar hij weer drie(1 zilver en twee goud) medailles scoorde, konden we pas in het begin van de avond vertrekken.

Verder hebben onze kids dit jaar voor het eerst Art class. Nikkie's teken klas is na 9 weken weer afgelopen. Hier wisselen ze vier keer per jaar van vak. Wel hebben ze dus elke dag hetzelfde rooster, waarvan de rest wel hetzelfde blijft. Joey heeft na vier weken scheikunde geruilt voor art. (Zijn scheikunde lerares deed niets uitleggen en dus om elke dag 2 a 3 uur hem te helpen, vergde teveel van ons). Nu blijkt dat hij, na al zijn achterstallig werk van de eerste vier weken ook nog gemaakt te hebben, ze erg goed bevonden zijn. Blijkbaar heeft hij zo goed en hard gewerkt dat hij is geselecteerd ( slechts 200 kids mogen hieraan deel nemen, in de zomervakantie) ART programma ergens op een College in Virginia op kosten van de staat. Wel moet hij het hele jaar nog wel even 80% of hoger scoren op alle vakken. Maar voor hem wel een lekker gevoel, want zelf dacht hij dat er vele beterder waren als hem...... Hier wat van zijn werken.

En ook die van Nikkie zijn erg geslaagd.

Wisten jullie overgens dat ze heeft leren marmeren op papier? En dat dit een Hollandse uitvinding is.....

En als afsluiter mag ze ook nog even toeteren op der saxefoon, waarvan ze wel het vermoeden heeft dat het wordt opgenomen.

Daar is ze weer!

2009-11-12T08:09:00.014-05:00

Het heeft weer even geduurd maar nu krijgen jullie tenminste weer eens flink wat te zien. Neem er maar even de tijd voor en wie weet gauw een bakje koffie/thee/frisje.

Ondertussen heb ik genoten van fijne blogvakantie. En dat allemaal omdat opa Piet hier was.

Want het was wel zo leuk dat hij der was. Weer eens een koffiemaatje overdag. En niet te vergeten lekker kletsen en relaxen.

We genoten van de prachtige afwisselende luchten ....

Reden wat rond in de omgeving en zo ook langs The Great Otter river, waar het altijd je het gevoel krijgt van het wijdse Amerika.

Ook dit jaar genoten weer van Halloween, ook opa, ditmaal gevierd tussen de Amerikanen. Waar op deze avond wel een honderd vijftig kindertjes langskwamen, om te vragen voor hun Trick or Treat....

Helaas werkte het weer op de meeste dagen niet echt lekker mee.

Zo kreeg hij de dag na aankomst gelijk regen en wind, die de meeste bladeren gelijk van de bomen rukten. Bij tijd en wijlen klaarde het weer wat op, met zelfs een lekker zonnetje zodat we dan koffie buiten dronken of een eindje rond reden. En het gewoon weer het prachtigste weer werd. Aan de foto's zie je niet dat het weer zo slecht feitelijk was....Okee dan, voor hier wel te verstaan....

Hierboven zie je de Peaks of Otter, die deel zijn van de Blue Rich Parkway

We reden met hem door de Blue Rich parkway, maar door de mist en aanhoudende regen viel er helaas weinig in de verte te zien. Maar ondanks dat hebben we toch mooie plaatjes geschoten.

Ook in de tuin viel er ook dagelijks nog veel te bezien...

Vele vogeltjes vlogen aan en af...

Konijnen en grounddogs vonden ook hun weg naar onze tuin...

En de hertenfamilies komen soms wel met zijn zevenen!
Speelde en liep opa dagelijks met onze Sam

We komen duidelijk niks te kort.

Echt lekker najaarsweertje, zoals we gewend waren, was het niet. Behalve zijn laatste twee dagen ........toen mocht hij nog net meegenieten van de twee laatste mooie herfstdagen, waar de temperatuur steeg boven de twintig graden. Zonder een zuchtje wind. En bloeit de laatste zonnebloem, afkomstig van een vogelzaadje.

Arme Sam....

2009-11-03T08:03:00.002-05:00

Even weer een snel berichtje tussendoor, nu opa nog beneden is. Afgelopen donderdag was Sam terwijl we met hem aan de wandel waren, een ander hondje Jack genaamd uit de straat tegen gekomen. De beide heertjes leken elkaar duidelijk leuk te vinden en speelden beiden wat met elkaar aan de riem terwijl wij met het vrouwtje kletsten. Na een kwartiertje ging Jack richting huis en wij zouden verder naar boven lopen, wilde het niet zijn dat onze Sam duidelijk hele andere plannen had. Hij wilde niet verder.....hij wilde met Jackie mee! En ondanks dat we zo een metalen riem hebben met van die pinnen aan zijn nekkant(en nee die maken geen wondjes), trok meneer zichzelf met al de kracht die hij in zich had los uit die riem! NEEEEEEE, daar gingen we weer. Sam helemaal door het dolle door zijn verkregen vrijheid vliegt van rechts naar links door de straat met een rotvaart. Springt over rotsblokjes, snuffelt konijnenpoepjes op, want die vindt hij duidelijk erg lekker(vreemde smaak heeft hij niet). Kijk normaal trek ik hem daarvan weg, maar nu neemt hij het ervan. En na wat verwoedde pogingen die nergens toe leiden, vraagt Jack's vrouwtje of we mee met hen willen lopen om te kijken of hij zal volgen. En het werkt....wel laat hij zich natuurlijk niet pakken, maar hij volgt op afstand.......en loopt ook mee bij hun hun tuin in......achter een hek. Pffff, al zover zijn we . Nu hem hier nog te pakken nemen, maar eerst wil hij ook in die tuin uitgebreid snuffelen en op een gegeven moment laat hij zich wederom aanlijnen. Hehe......na Jack en zijn vrouwtje bedankt te hebben gaan we met een vermoeid hondje maar weer richting huis. En ondertussen merken we ineens op dat hij wat mank loopt. Onderzoeken mogen we niet..... hij laat het duidelijk niet toe. Verder die donderdag, vrijdag zaterdag en zondag maar rustig aan gedaan en dus na weinig of geen verbetering te zien ga ik maandag maar weer naar de Vet(de dierenarts). Ook zij mag er niet aankomen en dus zal hij een licht roesje krijgen om zijn pootje te onderzoeken. Ik mag weg om hem twee uur later op te halen. En wat denk je ......heeft de stakker een gebroken vinger en een verrektte ernaast. Is dat niet zielig......en nee, hier geen gipsen pootjes.......gewoon rusten.....niet spelen, trap lopen, klimmen, achter balletjes rennen, pootjes geven of spelen met Lexie! EN dat voorlopig drie weken lang. Wel heeft hij pijnstillers gehad.......en nee hij wil ze tot nu toe niet eten, zelfs niet in een stukje kaas of worst......en ligt nu nog steeds te soezen.....
Joey en Nikkie zijn vrij vandaag en sinds gisteren schijnt eindelijk weer de zon na een dag of vijf regen gehad te hebben. De bomen hebben inmiddels al de helft van hun bladeren verloren. Paddestoelen schieten de grond uit en het ziet er weer naar uit dat het gras gemaaid moet worden.....want met een temperatuur die weer twintig graden is, juist groeit het weer als kool.
Afgelopen week heeft opa veel gelezen, genberkoekjes gebakken, uitgerust en met Sam gewandeld. En ondanks de regen was het niet koud en dus toch nog veel op het overdekte balkon gezeten om te kijken naar de kleurrijke omgeving en te genieten van de stilte........

Het feest kan beginnen, want opa is binnen...

2009-10-24T09:34:00.004-04:00

Al tegen half vijf vertrekken we richting Roanoke. Brengen Sam bij Cathy, Michael en Lexy. Vervolgens reden we door een adem benemend landschap. Wat ziet het er toch mooi uit....de bergen in warme kleuren .... bomen die oranje zijn, verschillende rood tinten, geel , lime groen. Helaas lukte het foto's nemen niet echt, want we wilden op tijd zijn voor opa die iets voor half zeven verwacht werd. Daar aangekomen ging ik even kijken voor goed schoensel en de rest haalden een broodje voor ons bij Subway. Mij terug opgepikt en gauw naar het vliegveld. Daar horen we dat die, het vliegtuig natuurlijk, vertraging heeft van een uurtje. Dus weer terug naar de Mall om daar dan maar wat rond te kijken. Eindelijk na ruim een twee en een half uur vertraging kwam opa dan toch eindelijk in Roanoke aan. Wat bleek ...... er waren mankementen met de motoren en hoe lang het zou duren wisten zij en dus ook wij niet. Dus reden wij heen en weer tussen de Mall en het vliegveld zo ongeveer elk uur. Wat we gedaan hebben.... boekjes in Barnes en Nobles gelezen te hebben, schoenen voor mij te hebben gekocht nog wat rondgeneusd EN niet vergeten brood en sushi opgehaald te hebben bij The Fresh Market, die aan de andere kant van Roanoke ligt overgens, konden we dan toch opa meenemen. Echt moe was hij nog niet en op de weg terug werd Sam opgehaald. Gelukkig hadden we die bij Lexy achtergelaten. Want om hem vanaf half vijf in zijn kooi achter te laten, zo net voor etenstijd leek ons geen goed plan. Blij dat we het zo gedaan hadden. En iets na tienen waren we thuis. Eerst kreeg opa of was het Sam nader onderzoek van elkaar. Dronken we nog wat en opa wilde nog een broodje eten. Nadat we de koffers ontdaan te hebben van de nodige ballast

(lees Hollands eten, sinterklaassnoep, Hollandse lapjes, cd's, filmpjes, boeken, oogpotloden, vulpen en gelpennen, tijdschriften voor ons en een pluchen kameel voor Sam), fototjes te hebben gemaakt hiervan kletsten we nog wat en begrepen dat we de groetjes van iedereen hadden gehad.

Bij deze al die groetjes terug en heel erg bedankt voor al deze leuke kadootjes. Wat zijn we toch weer verwend! Tegen twaalven kropen we allemaal in onze bedjes en sliepen we deze ochtend lekker een uit. Want zelfs Sam liet zich niet voor achten horen! Maar het was dan ook nog donker en inmiddels regent het volle bak. Wel zijn de temperaturen niet echt koud, maar zelfs warm te noemen. Ben ik blij dat ik al wat foto's genomen heb, zodat mocht het weer het compleet laten afweten hij dan toch foto's kan kijken.

Fijn weekeind allemaal.

Een drukte van belang...

2009-10-23T08:54:00.007-04:00

Deze ochtend is de zonsopkomst weer heel erg mooi. Een flinke rode bewolking hangt laag over dit gebied. Helaas vertrekt het mooie weer, want tegen vanavond is wordt er regen verwacht en frissere temperaturen. En per dag zie ik ons uitzicht verfraaien.

Kijk maar eens even mee van een foto van maandag en een van vandaag.

Opa Piet komt vanavond weer aan op het vliegveld in Roanoke. Dus moet er een bedje klaar staan en het huis weer wat beter opruimen. Want eignlijk inhoud dat ik de eetkamer moet leeg ruimen. Die staat al een poosje vol met lapjes, siggies en patroontjes.

( Van die siggies heb ik er trouwens weer twee gekregen deze week. Mijn eerste uit Amerika is binnen en wel uit North Carolina.

En mijn tweede komt uit Breda. Ik besef nu pas dat deze mevrouw mijn blog waarschijnlijk niet lees.....ze schreef me in het Engels toe! Zal zij schrikken als ze gewoon een Nederlands briefje krijgt uit dat verre Amerika.)

Eigenlijk zo dat ik er elk moment van de dag zo kan beginnen. Want dankzij ons tafeltje in de keuken hoef ik die grote tafel niet constant af te ruimen. En wat heb ik zoal gemaakt deze week. Best veel eigenlijk.....wat Dear Janetjes,

een bloempot gevuld en wel en nog een huiske.

Ik moet zeggen dat ik dat bouwen ook wel erg leuk vind en de steekjes worden ook steeds kleiner, want alles gebeurde met het handje.....Wel mag ik, als ik alle huiskes gebouwd heb de tuintjes en bloembakken gaan vullen, met mooie geborduurde bloemetjes......en of het wat gaat worden vraag je? Nou dat valt te bezien, maar wat ideetjes heb ik al wel. Voor dit project heb ik dus nog 3 huizen te bouwen en 3 potjes te vullen.

Indian Summer foto's

2009-10-21T13:11:00.009-04:00

Hohoho, niet zo snel.... Mag ik even tussendoor wat vertellen: Terwijl het vrouwtje foto's heeft gemaakt van de omgeving snurk ik wel lekker in mijn kooitje. We zijn net al een lekker eind wezen wandelen. Daar word ik altijd zo moe van.....

Trusten! Sam

Vandaag is het weer prachtig! Gewoon weer korte broeken weer, let wel zolang de zon schijnt! En zelfs in de schaduw meet de temperatuur 22 graden. Da's weer even lekker. De deur staat open, zodat onze Sam zowel binnen als buiten kan zijn. Want schreef ik niet dat ik afgelopen maandag foto's zou maken......nu de kleuren waren nog niet zo mooi als vandaag. Dus vandaar opnieuw een stukje rijden en voila ..... hier zijn ze dan

Herken je die boom en die bladeren van voorgaand schrijvens? Wat een kleurverschil niet met de zon erop. En wat dacht je van de zonsopkomst zo tegen half zeven......

En dat terwijl ik vorige week de heren in de donker al richting het werk bracht.

Verder zijn die huizen, waaraan ze begonnen te bouwen een paar maanden geleden al zo goed als af. De eerste bewoners wonen er zelfs al! Maar ook de tuinen van de achterste rij is aan gelegd met gras en enkele struiken.

Dan rij ik verder en zie oa dit

O ja, deze foto is getrokken door manlief terwijl we afgelopen weekeinde boer zoekt vrouw zaten te kijken. Zijn onze ouders ook weer blij. Vooral opa Piet, kan die ons herkennen bij aankomst!

Grapje....

Siggies....

2009-10-19T09:23:00.004-04:00

Kijk dat gebeurt er nu als je iets nieuws doet. Inmiddels heb ik totaal al drie siggies binnen en vergeet het gewoon te laten zien aan jullie. En ze zijn zo leuk!

Vanaf vandaag, deze ochtend schijnt eindelijk weer de zon, na een week vol regen, mist en zware bewolking. Vannacht bereikte hier de nachtvorst ons gebied. Dat houdt in dat de bomen nu hier in de omgeving ook aan het verkleuren zijn geslagen. Gisternacht werd het net geen 0 graden, maar je ziet de omgeving nu steeds mooier verkleuren. Dus zal ik straks een stukje gaan rijden om wat mooie plaatjes voor jullie en mezelf te gaan schieten. De foto's hieronder zijn gister gemaakt tegen de zwaar bewolkte lucht. Zo zie je dat de kleuren dan lang niet zo mooi zijn.

En ook de blaadjes op de grond......zijn niet zo mooi rood als dat ze in werkelijkheid zijn. Opa nu mag gaan komen ...........nog een paar nachtjes slapen en dan mag ook hij deze prachtige wereld komen aanschauwen. En hoe de weersverwachtingen zijn voor de rest van de week....... zon! Met hopelijk donderdag weer 20 graden. Zitten wij er eens even goed voor.

Joey mag nu alleen gaan rijden !

2009-10-17T12:00:00.002-04:00

Och jeekes, onze Joey mag vanaf nu alleen in de auto rijden. Hij is namelijk geslaagd voor zijn rijbewijs. Nu heeft hij deze nog niet, wel een briefje waarop staat dat hij geslaagd is .......hier sturen ze een brief wanneer we naar de Court house moeten komen binnen nu en 180 dagen. Want de rechter overhandigd deze en geeft ons instrukties dat we zijn rijbewijs bij geen goed rijgedrag ook zo weer kunnen afpakken totdat hij 21 jaar is.
Dus vanaf vandaag kan hij zo maar met de auto weg..........HELP!

Rood, wit en blauw

2009-10-16T20:04:00.007-04:00

Weet je wat ik zo leuk vind? Dat ik zoveel reacties krijg de laatste tijd. Daar worden wij bloggers en blogsters altijd heel vrolijk van namelijk. Heel erg bedankt hoor!

En de laatste quilt met de sneeuwpoppetjes, daar kreeg ik veel vragen over. Nu het is van Crab.apple Hill en heet #408 Winter Wonderland. Kosten hier in de states $25,- en is te bestellen bij http://www.trinityquilts.com/index.php. Zij versturen wereldwijd. Ik heb er overgens een beetje andere rand aangezet, want ik vind de orginele iets te flets naar mijn zin. Ik heb hier overgens nog niks aan de rand gedaan. Niet dat ik geen tijd heb, maar omdat ik nog zit te twijfelen om er nog witte sterren op te appliceren. Wat denken jullie?

Verder heb ik deze week nog visite van liefste Jane gehad....ze maakte het me weer lastig maar inmiddels ben ik dankzij hulp van http://thatquilt.blogspot.com/ weer wat verder.

Zoals je ziet maak ik eerst twee blokjes die ik vervolgens op elkaar gaat naaien om zo een een lapje te maken.

Afgelopen dagen ben ik druk aan het helpen op school. Stiekem gaat er aardig veel tijd in zitten. De kids zijn momenteel maskers aan het maken van gewoon papier en behulp van een fijn mesje werden de ontwerpen uitgesneden. Terwijl ze nu in afwachting zijn van het masker te gaan spuiten met verf krijgen ze les in de kleurendriehoek en mogen ze gaan expirimenteren met aquarelverf, die ze ook via school mogen gebruiken. Ik mocht vast gaan winkelen om verschillende spuitbussen verf. De goedkoopste en vond bij de Wallmarkt 6 bussen in verschillende kleuren van $1.20 per stuk! Deze zijn in vrij donkere kleuren, en de duurdere van $3,10 was er in vele verschillende tinten gaat de juf hopelijk nog bij halen. Maar eerst moest ze nog overleg gaan plegen hoeveel ze kon besteden. En vandaag bleek dat de juf ziek was, terwijl ik de klas binnenkwam. Grrr, hadden ze niet even kunnen afbellen. De kinderen hadden een waarnemende juf, die ze een video over Monet liet zien, maar echt orderlijk was het niet, gezien de potloden door het lokaal vlogen.

's Morgens was ik ook al op school geweest, maar dan om Nikkie's bril op te halen. Persoonlijk werd ze naar beneden geroepen om de bril in ontvangst te nemen en ze was zichtbaar hier erg blij mee. Wat wordt ze toch al groot. Vooral nu met dat brilletje op is ze al een echt dametje aan het worden. Nog een kleine 10 cm en dan is ze net zo groot als mij.

Afgelopen dagen was het SALE bij mijn quiltshopje en voor het eerst leek het mij dat de verkoop een heel stuk rustiger is dan voorgaande jaren. Het kan natuurlijk ook met al die zieke mensen te maken hebben, maar het gaf mij wat tijd om even met de dames te kletsen en uitgebreid te neuzen. Helaas vind ik hier weinig of niets van de MODA stoffen. En ook grijs hebben ze amper in hun assortiment. Nog even nagevraagd of ze iets van deze stoffen binnen gaan krijgen. Niet

dus. Maar ik moest maar on-line zoeken vertelden ze me. Daar had ik ze al enkele maanden terug ontdekt. Jammer....ik had ze zo graag eerst eens in het echt willen zien, want ze lijken mij erg mooi. 36 verschillende printen zitten er in deze serie. Niet dat ik ze allemaal hoef te hebben, maar .......hmmm.....een stuk of 15 lijk mij al mooi.

Maar gelukkig heb ik wel wat kunnen scoren. Enkele klosjes garen en wat bruine, een creme-kleurige en een witte en iets lichtblauwigs. Daar ben ik dit quiltje mee aan het maken.

Een lekker priegelwerkje wat wel aan mij besteed is. Inmiddels heb ik 1 blokje ervan klaar en aan de tweede ben ik bezig.

En het weer was ronduit droevig de laatste drie dagen. Regen en mist en zwaar bewolkt was het

beeld buiten. Dus dan nog maar wat beelden van afgelopen weekeinde met wat vogeltjes die ik wel al met de nieuwe

camera geschoten heb. Een havik op zoek naar een prooi en een leuk kuifke dat bij tijd en wijlen op ons balkon komt zoeken naar eten.

Het koudfront is in aangekomen....

2009-10-13T10:34:00.007-04:00

Al een klein weekje ben ik druk bezig om deze Winterwonderland quilt ook klaar te krijgen. En ik moet zeggen met die grote lappen lijkt het sneller te gaan. Nu alleen nog de buitenrand voorzien van quiltwerk. En dan nog een bies erlangs maken......wel met een ander stofje dan de achterkant, want die vind ik niet lekker kleuren met de voorkant. Maar een lekker flanellen onderkantje zal voor de koude winterdagen echt niet verkeerd zijn.

Na toch nog een weekeindje met mooi weer te hebben gehad, staan we nietsvermoedend maandagochtend op en het is me toch koud. Gauw de kachel aan, want die kou werkt niet lekker op mijn spieren . Al gauw is het weer aangenaam in huis en buiten is het al echt vestenweer zo op de vroege morgen. Zo zie ik nu ook de bomen in de omgeving langzaam gaan verkleuren. Zo ook deze in onze tuin. En kijk ook even bij Petra in NC op haar blog. Zij hebben de foto's geplaats van hun weekeindje .

Deze zonder zon en die hier onder met zon.

Afgelopen weekeinde zijn we nog naar de bioscoop gegaan met de kids om "the proposel". Een erg leuke romantische comedie die zich voor een deel afspeelt in het mooie Alaska. Verder zijn

Sam en de kids een zondag middag bij Lexy en Michael gaan spelen terwijl Jack en ik richting

En Delly Belle houdt het hele boeltje weer in de gaten, vanuit der eigen bakkie trouwens.

Roanoke zijn gegaan om boodschapjes en een bezoekje te brengen aan de Craft show. Helaas mochten we geen foto's binnen nemen, want onverwachts troffen we op twee plaatsen Nederlanders aan die daar met een standje stonden. De eerste was een Friese meneer die uit N. Carolina kwam en hier al sinds de tachtiger jaren woonde. Tevens was hij met een Amerikaanse getrouwd die de kettingen met zelfgemaakte glaskralen en half edelstenen verkochten. De tweede was Vikky, een Nederlandse uit de Zaanstreek afkomstig, maar nu woonde in Fredericksburg. Zij verkocht en brandde zelf de gesuikerde amandelen met kaneel. Verder was er van alles op handenarbeid te zien. Ook een even geinformeerd naar de kosten van zoiets en ik denk niet dat dit iets voor mij is. Mensen zijn vijf dagen weg van huis om drie dagen show te draaien. Plus je moet je eigen stand en lampen bij je hebben. Deze mensen hebben allemaal een joekel van een camper en zijn zo een 30x weg van huis per jaar. Maar wie weet ooit als we gepensioneerd zijn of zo. Want ook de kosten van zo een plekje huren is behoorlijk. En als je het er niet uit haalt....draai je alleen maar verlies. Op de terugweg pikken we het spul weer op. Het blijkt dat de dames getekend hebben en krijgen wij de tekeningen te zien die, maar wij moeten zeggen wat we er nog meer in zien. Dan blijkt dat onze kids, die het eerder hadden gedaan, veel van de zelfde soort antwoorden gaven als wij. Zouden we het dan toch via de genen doorgeven?

Ontmoeting met blogvriendin Petra uit NC

2009-10-09T21:27:00.007-04:00

Behoorlijk onverwacht las ik (tussen de racties op mijn blog) gisteravond een berichtje dat Petra uit NC een weekeindje deze kant op zouden komen om te toeren door de bergen van de Blue Ridge Parkway . Die kans liet ik me niet ontgaan en nodigde ze uit om gezellig op de koffie te vragen. Waarop ze vanmorgen reageerde met geen idee wanneer ze in de buurt waren, maar ook hun leek dat een leuk plan. En dus tegen half vijf kregen we al een telefoontje, dat ze tegen zeven er zouden zijn als dat goed was. Ze hadden net hun hotel in Roanoke bezocht en of het uitkwam.... Yes, gezellie.....dan maar Joey iets eerder van tumbeling ophalen en Jack van zijn werk. Eten van de Buop de terugweg meepikken en bij thuiskomst bleken ze net binnen te zijn. Nou da's best wel even vreemd om elkaar in eens in levende lijve te zien. Zo waren ze groter dan ik dacht. Ook hun hondjes waren erbij, van die echte lievertjes.

Maar al gauw waren we aan de klets en wandelden we met de doggies de straat op naar boven. Het leek alsof we elkaar al jaren kenden. Tuurlijk doen we dat ook en delen we de laatste twee jaar lief en leed via onze blogjes. En hebben we gezamelijk onze gezamelijke ervaring van het in Amerika te wonen. Ook moest onze Sam toch wel even wennen aan in eens niet een maar twee vreemde hondjes in de tuin. En dat die ook nog eens komen ruiken en snuffelen en likken. Want eerlijk is eerlijk, Amerikanen laten hun honden niet zo makkelijk in de buurt van andere honden komen....daar waren Petra, Ron en wij het helemaal over eens. De avond vloog voorbij en al gauw was het weer tijd voor hun om richting Roanoke te gaan. In ieder geval zullen onze boefjes heerlijk slapen van al dat gespeel. En een vervolg gaat er zeker komen Petra en Ron.......niet op zijn Amerikaans, maar gewoon op zijn Nederlands.

Hopelijk hebben de weermannen de voorspelling fout, want morgen zal het een stuk kouder gaan worden en gaan regenen.....en dat terwijl we nu nog met dik 20 graden zitten .

Verder heb ik qua quiltgebeuren de vierde rand ook afgemaakt van het Antiekske en zijn alle randen eraan vast gemaakt. Die klus is weer geklaard en nu mag ik weer verder aan de kerstmannetjes. Daar zit inmiddels ook een rand omheen. En ligt deze (na er een flannelen rode met witte sterrentjesonderkant en een katoenen vulling als tussenlaag en de kerstmannentop) klaar om te beginnen doorquilten. Heb ik nog 2 maanden om ook deze voor de kerst af te maken. Want de eerste wordt al lekker in gebruik genomen.

Ook zijn Nik en ik langs vanmiddag naar school naar de oogarts gegaan, want ze klaagde de laatste tijd dat ze in sommige vakken niks meer van het bord kon lezen. Ook hadden we een briefje van de schoolarts gekregen dat ze gezakt was voor de ogentest. En jawel hoor, na een wederom een test bleek ze inderdaad een lichte vermindering had op het in de verte kijken. Dus een brilletje uitgezocht die ze in geval van nood mag opzetten. Volgende week mogen we die ophalen. Tot die tijd moet ze het nog even met deze ogen doen.

Nieuwe camara en meer....

2009-10-08T09:34:00.006-04:00

Donderdagochtend 7.30 uur ziet onze lucht er zo uit ..... Een half uur eerder waren de wolken prachtig licht roze.......adembenemend.

Is dit nou geen lief hondje? Foto's gemaakt met onze nieuwe camera.

Ook zo een leuk verhaal. In de enkele fotowinkels hier, zijn we gaan informeren naar wat camera's tesamen met hun prijzen. Hier bleken ze erg weinig in voorraad te hebben. Dus wij op zoek op internet. Wat blijkt nu.....voor de prijs waar we in de winkel enkel een camera zouden hebben met een lens, krijgen we op internet extra batterijen, een tas, een telelens, een snel geheugenkaartje van 16 .....nu ja GB? En een schoonmaaksetje met doekjes, vloeistof en blaasdingetje. En ook nog eens geen belasting......als dat niet leuk winkelen is. Zelfs de gebruikaanwijzing is in het Nederlands te vinden op het net. Leuk toch!

Afgelopen dagen hebben we een druk programma gehad. Zo zijn we maandag avond naar Joey's en mede cheerleaders en de meiden van zijn school die nu ook eens mochten American football spelen gaan kijken......wat wel leuk in elkaar gezet was overgens. Al met al werden we toch twee uur bezig gehouden. Foto's nee helaas..... zoiets hoeft niet op het blog mam! Overgens de nieuwe camara was nog niet binnen en met Joey's camera kregen we ook geen mooie foto's.

De dag erna rijden we samen met de Engelse vrienden naar Roanoke om naar het theater te gaan. Ik had namelijk in een of ander gratis blaadje ontdekt dat Cirque Dreams kwamen, een groep internationale acrobaten van topniveau met een eigen muziek en kledinglijn. Nu klonk mij dat als Cirque du Solei- achtig aan, en ik moet zeggen dat het erg mooi was. Maar qua kleding en muziek was en drukte op het toneel het meer "normaal". Geen vreemd uitziende figuren of onverstaanbare teksten. Wel een zangeres met een pracht van een stem en een saxofoniste! En wel meerdere dingen die er gebeurden, maar alles kon je gelijk volgen. Nikkie zag zichzelf daar al gelijk staan toeteren. En Joey zag zichzelf ook wel enkele scene's doen (wat een positief zelfbeeld hebben we hier toch weer). Maar wat zijn wij dan toch stijf vergeleken met al die slangemensen die zich klakkeloos in allerlei posities zetten zonder dat het ze moeite lijkt te kosten. Ook hier werd er gevraagd (en in je tas gekeken) geen foto's of films te maken, vanweg de concentratie die de acrobaten nodig hadden. En wonder boven wonder hebben we geen enkele flits zien gaan.

Camera's mochten overgens niet de zaal in.

Woensdag hadden ze bij Joe op school een dag waarop ze verkleed mochten komen in iets vanuit de 20ste eeuw. Dit soort akties doen ze hier vaker op school(gekke haren, petten, nurd-day' s). Nu waren de laatste tijd amper mensen geweest die hier gehoor aan hadden gegeven en dus werd er vermeld dat als de kids weer niks deden dit soort dagen gewoon afgeschaft zouden worden. Maar blijkbaar vinden ze dit beiden wel erg leuk. Dus Joey een blik geworpen in de verkleedkoffers(vol met carnevalskleding) en vond zichzelf een fleurig power flower pak(ooit door ondergetekende gedragen). Compleet met groene zonnebril en zwarte nette schoenen van vaders ging meneer naar school. Hij voelde zich er duidelijk happy in, want zoiets zie je aan zijn uitstraling niet. Kijk maar. En wat bleek.....hij werd uit de klas gehaald samen met nog enkele leuk verklede kids op de foto gezet. Goed voor een vermelding & foto voor in het jaarboek. Zijn kleding werd unaniem tot beste gekozen. Er werd hem gevraagd waar hij deze geweldige kleding wel niet gehaald had......Holland natuurlijk! In een carnalvalswinkel in Roosendaal.

Ik ben druk bezig geweest met het verstel werk van de randen, want ik moet bekennen dat ik iets bredere randen gekozen heb dan in het patroon. En dus kloppen de berekeningen niet meer en was ik het dus zelf aan het uit puzzelen. Bleek toch dat ik van elke rand minimaal 2 cm nog afgehaald heb, duidelijk te ruim aangenaaid.

Inmiddels ben ik druk bezig met het derde randje......nog maar een paar van die afgeknotte diamanten aan dit randje en mag ik gaan starten aan de laatste rand.

monday monday.....

2009-10-05T09:00:00.003-04:00

Zaterdag ochtend begint al vroeg de telefoon te rinkelen. De eerste felicitaties worden door Joey in ontvangst genomen. Ook de nodige kaarten en pakketjes komen binnen(door Sam gebracht) en zo elk uur gaat de telefoon wel een keer. Erg leuk en bedankt daarvoor!

Tegen drieeen komt de visite. En met de kids gaan ze met zijn nieuwe PSP3 spelen. De volwassenen kaarten wat en tegen zeven gaan we met zijn tienen naar de Mexicaan eten. Ook daar wordt hij toegezongen met een sombrero op zijn koppie en krijgt hij een gratis toetje! Wij betalen de rekening ($110)- en de gasten betalen de fooi. Waar kan je nu voor 8 euries de man in Nederland nu toch uit eten gaan. En zondag onze Sam aan de beurt met zijn eerste dierendag. Behalve een extra botje werd er weinig aan gedaan hoor.

De dag ervoor had hij lekker met Lexy gespeeld en dus is hij de dag nadien altijd wat van slag. Geen eetlust en veel slapen .......maar zo een lekker botje.....dat gaat er dan wel in. De kinderen maakte hun huiswerk. Nikkie toeterde lekker al flink wat nummers weg op der saxefoon en wat klinkt dat al lekker. Ik kan amper geloven dat ze nog geen half jaar speelt. Binnenkort zullen we weer eens een stukje opnemen, want eindelijk is er een nieuw fototoestel besteld. Nu wachten tot die binnen is. Joey zoekt zijn powerpuffkleding bij elkaar. Niet al te vrouwelijk, slecht een beetje.....gewoon een pruik met lange haren en daarin 2 staartjes met rode strikjes. Zijn zwarte sporthempje, een zwarte legging en een sportbroek die omgetovert is tot rokje......moet voldoende zijn. Want vanavond zal het optreden zijn.

En ik ben ondanks de feestjes toch nog lekker vooruit gegaan met mijn antiekske. Twee zijden zijn er al af met deze vorm. Een rand heb ik er ook al langs gemaakt, maar vrees dat ik ergens een meetfout gemaakt heb......mijn lap begint te golven.....dat duidt op ergens te veel/te weinig stof. Getsie, kan ik het allemaal weer uit gaan halen en opnieuw gaan meten.....

Verder heb ik er trouwens sinds een week een baantje bij. Vrijwilligster op Nikkie's school bij de art klas. Nu ik dat zo eens een weekje gevolgd heb kan ik wel zeggen dat het er hier heel anders aan toe gaat. In de klas dient geluisterd te worden.....wie dat niet doet die zijn/haar naam wordt op het bord gezet en verliest een punt. Ook voor brutaal zijn kunnen ze dus puntenaftrek krijgen.......maar terug verdienen kan ook. Twee lessen doen wat er gevraagd wordt en je heb je punt weer terug.......en volgens dde juf werkt het perfect. Wel mogen ze als ze werken muziek luisteren en fluisterend kletsen. En werken ze voor mijn gevoel(als ik terug denk aan mijn tekenklas) op een veel hoger niveau als in Nederland. Want 1 les missen betekend echter hier alles in halen. En de kids doen maandelijks mee met wedstrijden die door de staat georganiseerd worden. Nee, ze hoeven nergens heen, maar de boel wordt opgestuurd. En daarmee kunnen ze dan allerlei lesmaterialen winnen. Handig toch!

Herfst doet zijn intrede.....

2009-10-01T08:49:00.004-04:00

Wat gaat de tijd toch snel......hebben jullie dat nu ook? Kom n.l. tot de conclusie dat het alweer 1 oktober is vandaag. Dat betekend dat onze zoon over 2 dagen alweer 17 jaar gaat worden! Ik kan het me haast niet voorstellen....., maar over zoonlief gesproken.......die is begonnen met trainen op school voor de powerpuff. Wat dat is....nu een keer per jaar worden de rollen omgedraaid in tijdens een American football game. En dus gaan de cheerleaders speen en de heren worden...eh ja cheerleaders. Dat leek mijn springgrage jongen we wat. En dat ze huppeltrutjes mogen spelen ....daar zit ie niet mee. Al een hele week wordt er 's avonds geoefend en als ik hem op zijn woorden moet geloven wordt het erg leuk. Want heel breeduit wordt het niet verteld. Wel vertelde hij dat hij gevraagd is of hij niet wil mee doen met de cheerleaders.....daar wilt tie nog even over nadenken.....maar geëerd voelt hij zich wel. En mag hij vanaf volgende week een weekje lessen met een leraar, om vervolgens na goed te behalen resultaat zijn echte rijbewijs te krijgen.....EEEEEEEEEEKKKKKKKKS.

En ons meisje die heeft nu ze het weer wat gewent is aan der beugel het erg druk met toeteren op der saxofoon. Elke dag probeert ze te oefenen, want ze liep een beetje achter door de pijn in het bekkie en der holteontstekingen, want zeg nou eerlijk...... als je geen lucht heb, kan je toch niet blazen. Maar per dag vliegt ze vooruit en klinken de stukken die ze speelt beter en beter. Nu mogen we nog 4 gezonde kiezen gaan trekken i.v.m. het ruimtegebrekkige mondje. De eerste afspraak staat begin november geplant. Ook voor Joey overgens, want die zijn verstandskiezen(die nog niet eens erdoor zijn) moeten worden verwijderd. En mag ik met ons meisje naar de oogarts. Ze was niet geslaagd tijdens de oogtest op school. Het gaat weer geld kosten.....

Bij Jack op het bedrijf zijn inmiddels al 28 man aangenomen.....altans, zijn ze er mee bezig.

En een ander goed bericht is dat opa Piet weer gaat komen tegen he einde van de maand. Hij wil de Indian Summer nu toch eens echt meemaken. En gelijk heeft hij......de natuur is hier dan op zijn mooist. Ik zag trouwens vanmorgen sinds lang geleden(meer dan een jaar) een Blue Ray. En de herfst is ook hier duidelijk aangekomen. Vanochtend was het om 7 uur 43 F, ongeveer 4 a 5 graden C. En dat terwijl we vorige week om die zelfde tijd nog 70 F of 20C.......ja de verschillen zijn voelbaar. Maar desondanks voelt het zonder een zuchtje wind en een strakke zon aan de hemel heerlijk fris aan. En dus maken Sam en ik ons op voor een lekkere wandeling in de inmiddels alweer wat warmere ochtend zon.

Daar is tie dan......

2009-09-29T10:04:00.005-04:00

Trommel de trommel...... Roffel de roffel.....Boem kets.......Tada:

Nog wel even dit.....mijn half dagje werd een half nachtje......want ja na eerst een uur flink te liggen draaien en keren had ik het weer gezien.......slapen lukt nu even niet......en wat is er dan leuker om het bijna af kerst quiltje af te maken! Net tegen zessen kreeg ik een dipje en na wederom 2 uur bijgetankt te hebben zijn de laatste paar steekjes rondom het boordje gegaan. En hier is het label erbij . Want als Zeeuws Meisje mag ik mijn afkomst niet verlochenen. En nu mag de kerst gerust beginnen. Greetings uit Virginia.

2009-09-28T11:29:00.006-04:00

Afgelopen vrijdag en zaterdag regende het zo ongeveer constant. Vooral op de zaterdag hoosde het. Tjonge jonge.....letterlijk met bakken tegelijk. En dus weer om mij Wish quilt proberen af te maken. Want ondanks dat ik behoorlijk wat tijd er weer in gestoken heb, ben ik er net niet geraakt. Mijn hele vel ligt zo ongeveer gelift van mijn middenvinger van het vele geprik erin. Maar denk dat ik nu nog een paar uur nodig heb om de rand vast te maken. Want ook dat wil ik met het handje doen. Even gauw meekijken dan....

In de namiddag kwamen de Engels vrienden weer en aten we een gezonde salade vol met groente/fruit en nootjes en uitgebakken bacon met een sinaasappel-mosterd dressing met tonijnsteak. Voor de kids een shoarma en pepperonie pizza en allemaal ijs met aardbeitjes toe. En eindigden we de gezellige avond met een partijtje kaarten.

En ook heb ik eindelijk de sterretjes aan mijn vierkante blokjes genaaid met een rand natuurlijk. Manlief is erg tevreden over het resultaat en vind deze roze/rood/grijs/zwart combi de mooiste tot nu toe......nou ja, het is toch erg lief dat hij meeleeft niet....want zeg nou eerlijk.....ieder zijn ding. Nu ben ik net op tijd klaar, want laat nu gister de volgende reeks gebruiksaanwijzingen op de yahoo-site staan. Dus mag ik ook daar weer verder mee. Overgens die andere is de orginele.

En zoals je kan zien moet ik ik nog wel een randje of wat doen.

Oja onze gezondheid gaat steeds meer vooruit. Bedankt allemaal voor het medeleven, dat doet een mens goed! Sam lijkt geen na(ald)delen van de schranspartij te hebben. Hij is vrolijk en zo nu en dan lekker uitgelaten. Maar na een lekkere wandeling of zijn dagelijkse kluifje heeft hij na zijn bakje water nog maar zin in een ding......lekker liggen op zijn kussen of de grond om vervolgens heerlijk naar dromenland te vertrekken.

En mijn borduursel .......

Een oude vriendin komt langs....

2009-09-25T17:34:00.004-04:00

Nou ja, bij gebrek aan oude vriendinnen hier moet ik lieve Jane( of terwijl Dear Jane)toch zo benoemen. Wat weten jullie nog vorige herfst raakte ik zo geboeid van der werkjes dat ik dit toch ook eens wilden gaan proberen. Nu ging dat geruime tijd goed tot ik plots 2 blokjes niet meer in elkaar wist te krijgen. En dus belande mijn vriendin overal elders over de wereld behalve bij mij. Totdat ik gister weer zo lekker met het siggie bezig was( gemaakt naar een van die Dear Jane blokjes). Hmmmm, dat is toch weer wel leuk. Vervolgens weer een patroontje overgetekend op het freezerpapier om het vervolgens uit te knippen. Stofjes zoeken tussen mijn zwart/witjes voorraad en hup, ik ga er weer voor! Dus eindelijk is er weer een nieuwe bij. Het begin is gemaakt.

O ja, en na zo een super benauwde dag is het vandaag heel wat aangenaamer. Na de zon is het vannacht begonnen met regen. Maar nog steeds heerlijk zacht weer. En dus heben Sam en ik vandaag wel drie keer het loopje naar boven gehad. Zo genieten, onder het parapluutje, zonder een zuchtje wind en toch nog 20 graden. En met de gezondheid gaan we langzaam vooruit. Wel ben ik regelmatig hees, en verdenk daar de puf weer van. Heb ik al vaker gehad, maar de rest van d gezinsleden vinden het wel lekker zo nu en dan. Kan ze niet zeuren over kamers opruimen en zo. Maar dan schrijf ik toch briefjes......ik ben zo maar niet afgeschreven!