Vervolg .....

Ja, ik weet het. Ook ik heb jullie blogvrienden en vriendinnen erg gemist! Is het zo dat het bloggen zo een deel van je leven gaat worden .....
Maar de laatste weken hebben we ons weer in het Nederlandse leven gestort. Hoe snel raak je het weer niet gewoon. Al blijft het speciaal dat we bij al onze vrienden en familie gewoon net zo makkelijk weer aansluiten alsof we nooit weg zijn geweest. We vallen ook met onze neusjes in de boter, want wat een on- Nederlands weer hebben we toch. Sinds we er zijn hebben we nog maar amper regen gehad en dan ook nog eens weinig wind. Ook de kids genieten weer met volle teugen. Hebben beiden al verschillende feestjes en logeerpartijtjes achter de rug. En zijn vandaag voor het eerst op de fiets naar school.....op geleende fietsen van de moeders van hun vriend en vriendin! Die offeren hun fiets een dagje op aan die "stakkers van kinderen"....lachen toch! Sinds 2 nachtjes kamperen we al in ons huis. De container is wel al binnen maar horen hopelijk vandaag wanneer de bubs gebracht wordt. Inmiddels weer al wat dingen natuurlijk aangeschaft....een stofzuiger, wasmachine en droger. Vele schoonmaakartikelen en van die benodigdheden, want er moest toch weer gesopt worden. Inmiddels is manlief een plafond in de garage aan het maken, want het huis is toch wel kleiner dan we gedacht hadden... we moeten die kerstbomen toch immers kwijt! Hoe het eruit ziet? Nu een modern alleenstaand huis, vorm geo-driehoek, waar een lekker tuin rondom zit, maar alles rondom is grasveld en er staat een oude wilde kastanjeboom in de achtertuin waarvan er nog volop oude kastanjes en afgebroken takjes in de achtertuin liggen. Onze Sam geniet dan ook met volle teugen hiervan. Eindelijk eens vrij rennen.....en wat denk je, ons meneertje ia zo gewent zijn behoeftes in onze Amerikaanse tuin te doen....ook hier houdt hij het gewoon op. We lopen een uur met hem.....maar hij wacht gewoon weer tot we terug zijn. Ok sporadisch plast hij "buiten de deur", maar dat was meer omdat Prinsje, het hondje van mijn schoonzus en der familie dat voordeed. Ook is opa Piet inmiddels over, want ook die moest voor eind april uit zijn huis zijn. Kortom nog even en we kunnen weer verder leven.
En wat denk je....we hebben ook hier alweer geBBQt. Zaterdag was het hier warempel al dik 22 graden. Aan het quiltgebeuren heb ik zeer sporadisch wat gewerkt, genoot te veel van andere dingen. Maar ben toch echt van plan, als de boel weer aan kant is er mee verder te gaan. Heb toch niet voor niks al die mooie quiltlapjes aangeschaft. En ook hier ben ik al weer verleid. In Terneuzen vond ik dan ook nog een winkeltje met o.a. wat rekjes(4 stuks) met quiltlapjes. Twee stuks. Een witje en een zwart/witje....voor mijn Dear Jane's project.

Onze eerste week....

Onze laatste autorit in Virginia van Forest naar het vliegveld Dulles verliep niet echt zoals geplant. Als eerste reden we al vrij snel verkeerd... maar ach, een half uur vertraging probeerde manlief tijd in te halen door wat sneller te rijden en jawel hoor.....wiew,wiew,wiew, blauwe zwaailichten achter ons. Nee...zitten blijven en wachten totdat de agent ons raampje nadert. Raampje open en ja, waarom reden we zo hard? Vliegtuig halen...verkeerd gereden, moeten op tijd zijn ivm de hond...ja dat mag niet meneer...nee weten we, maar ja, toch proberen....ok voorkomen volgende maand, want 20 miles te hard gereden, dat mag niet hoor. Maar bel maar naar dit nummer...Enne niet meer speeden hoor! En dus na onze eerste en laatste boete in de States vervolgden we ons laatste ritje naar het vliegveld. Eenmaal aangekomen bleek dat ons hondehok voor deze vliegmaatschappij United niet goedgekeurd werd. En ja, na een half uur zoeken en $135,- minder voor een nieuw hok , nog eens $200,- voor Sam zijn ticket konden we dan toch verder reizen, maar nu zonder Sam, die was samen met onze koffers verdwenen. Deze keer mochten we ook maar 1 koffer mee nemen en konden voor de overige koffers $50,- stuks afrekenen. Kortom een duur dagje....Dan eindelijk konden we aan board.... en dat bleef maar duren.... vertraging door niet werkende tv schermen in het vliegtuig, ja heus, vertrokken we een uur later dan geplant....

en kwamen pas maandag om 8 uur in de ochtend aan in Brussel. Na de koffers wordt Sam weer bij ons gevoegd en ietwat suffig kijkt hij ons aan. Hij heeft het goed en rustig doorstaan wordt ons verteld. Ons geregelde busje met chauffeur stond al klaar en tegen 10 uur stonden we bij opa Piet in Terneuzen voor de deur. Na koffie met heerlijke Zeeuwse bollussen en meerdere familieleden, een paar uur extra slapen(ivm de gemiste nacht) en ons Nederlandse leven kan beginnen! Ook Sam slaapt wat en beseft nog niet echt wat er met hem is gebeurd. In de namiddag even naar Ellen en Jeff, die voor Sam zijn voer voor hier alvast gekocht hadden, want 1 maaltje eten mochten we maar meenemen voor hem. De rest zit voorlopig nog in het schip. 's Avonds zelfgemaakte frietjes, sla en appelmoes en frikandel speciaal(en lekker dat het was!) bij opa en oma waar later nog wat familie(mijn broer met zijn gezin) ons komt verwelkomen en daar staat onze Nederlandse auto al klaar.

Volgende dag moet er een hoop geregeld worden. Voorlopig even inwonen bij mijn schoonzus Anne-Marie, Karel en 3 kinderen en hun kleinere hond in Bergen op Zoom. Dan gaan inschrijven bij de gemeente Roosendaal en de school wordt geregeld, huurcontract van het huis is getekend waar we de 23ste deze maand inkunnen. Na de pasen kunnen de kids gaan beginnen. Nikkie mag naar de brugklas...voorlopig HAVO, en na een IQ test zal blijken wat ze zal gaan vervolgen. Joey wordt geadviseerd om HAVO 4 en 5 te doen vanaf volgend jaar. Dit ivm zijn leeftijd want bij vervolgen van VWO zijn ze bang dat hij het het te snel beu zal worden. Want hij heeft die stof nodig voor de examens. Balen maar ook hij beseft dat het ook hier weer niet anders blijkt te kunnen...Maar ook worden de Grootjes bezocht, waar de shoarma-geur ons al tegemoet komt. Lekker bijkletsen en al gauw voelt het weer aan of we nooit weggeweest zijn. We genieten!

Volgende dag weer terug naar Terneuzen, opa Piet gaan helpen. Die is bezig zijn nieuwe flatje in orde aan het maken. De heren werken daar terwijl de dames zijn huis weer wat poetsen na onze invasie. Sam verkende ondertussen zijn eerste wandelingen in Nederland. We zien dat hij heel voorzichtig zijn nieuwe omgeving ondekt. Het gras is zacht hier, niet van dat stugge gras net als in Spanje en Amerika. Maakt veel kennis met loslopende hondjes hier die toch best wel eng(denkt hij dan) zijn. Veel auto's, fietsen, brommers en wandelaars die ineens allemaal zo dicht rondom je komen en in grote getalen aanwezig zijn, is ook best eng in Sams ogen. Maar langzaam gaat het steeds beter en we lachen heerlijk om zijn reacties. Ook zo dat hij lekker in opa zijn tuintje op dat o zo zachte gras ligt....hmmm lekker snuffen aan al die vreemde geurtjes ...terwijl er dan ineens een vlieg rond zijn oren vliegt....hij spingt op en rent snel in huis....eh eng hoor! Ook staat hij heel vreemd te kijken naar een mevrouw die naast haar volgeladen fiets loopt.....nou da's wel een vreemd beest....je ziet het hem denken...... ojee, batterij is leeg. Lees maar vast, en wordt weer wel vervolgd!

Ingepakt en wegwezen...

Na 4 dagen pakken en inladen is ons huis leeg en schoongemaakt.....en nee het is nog niet verkocht. Wel is de auto woensdag verkocht en rijden we de laatste paar dagen in een huurauto. Inmiddels staat er in Nederland alweer een auto voor ons klaar, dankzij ons pap, zodat we niet zonder zullen zitten. De kinderen hebben afscheid genomen van hun school, tumbeling en vrienden.....en dat viel weer niet mee. Nog slechts twee dagen blijven er voor ons over hier. Morgenochtend rijden we vol geladen richting in 4 uur richting Wachington Dulles om daar eerst nog 4 uur te mogen wachten i.v.m. Sam. Hij wordt dan samen met de koffers ingeladen en mag dan 8 uur in zo'n dichte bench naast de koffers liggen.......een voordeel is het. Voor hem begint de avond en nacht....Hopelijk kan hij dan een beetje slapen.. zodat ook hij klaar is voor een nieuwe start in Nederland. Ben dan ook zo benieuwd hoedat hij het zal reageren op de toch totaal andere wereld.....liefs van ons allen en tot gauw! Miranda

Afscheid nemen ...

Afgelopen weekeinde hadden we een afscheidsfeestje georganiseerd door onze Amerikaanse vrienden. Het weer werkte lekker mee gelukkig en dus werd alles buiten gedaan. Van en Amerikaanse BBQ compleet met hotdogs met chili, burgers on the grill, mais in kolven en in taartvorm en veel chips en wel drie taarten met onze naam op. Verder hadden ze allerlei spelletjes klaargezet, waar door de jeugd goed gebruik van werd gemaakt. De temperaturen waren al boven de 20 graden en dus liepen er al velen met een korte broek en t-shirten. Gelukkig hielden we ons allemaal goed!
En vanaf vandaag zijn ze begonnen met inpakken. Met 6 man sterk hopen ze de boel in te pakken deze week. Ze vermoeden donderdag as hiermee klaar te zijn. Zelf vertrekken we zondag as in de namiddag hier samen met onze hond vanaf Washington Dulles en hopen maandag ochtend in Brussel te landen....

En we hebben een huis!

Pfff, wat een pak van ons hart. Want jullie moeten weten dat er amper huize te huur staan in onze nieuwe woonplaats. Op vele ervan deden we pogingen, maar of het was net verhuurd. Of de huurder wilde in ieder geval nog een maandje langer het huis huren, of was uit de verhuur genomen omdat het verkocht was. En dat gebeurde echt niet een keer. Maar nu hebben we er in ieder geval een! En wel daar waar we wilden. Je kunt je voorstellen dat we blij zijn en vrees dat er voorlopig weinig meer van het bloggen meer terecht zal komen. Maar wie weet. In ieder geval allemaal heel erg bedankt voor jullie medeleven, hulp en steun. Lieve knuffels van ons.

Daar zijn we weer....

Afgelopen zateravond hebben we manlief weer opgehaald van het vliegveld. Moe maar voldaan kwam hij aan na een lange reis met veel wachttijd en meer dan 24 uur onderweg te zijn geweest. Helaas weten we nog steeds niks want pas begin volgende week horen we weer iets meer. Dat is het nadeel van solliciteren.....het wachten. Maar gelukkig heeft hij wel een goed gevoel erover. Nu maar hopen dat de nieuwe baas er ook zo over denkt! Wij zijn in ieder geval weer blij samen te zijn. Mijn 2e Pond House blok zit in elkaar... met als resultaat een vinger vol putjes en kloofjes....jawel heb ik mijn vingerhoedje gebruikt.....maar op de een op ander manier gebruik ik dan gewoon een andere vinger.....stom he. Dus ben ik maar vast de volgende blokken aan het voorbereiden. Dat valt niet mee trouwens. Want om daarbij passende lapjes te vinden.... de een te afwijkend van kleur, of een te veel zelfde soort motiefje, te licht, te donker, weer een ruitje.....kortom alle lapjes de kast uit getrokken. Maar echt zeker er van ben ik nog niet.

Zondagmiddag gingen we met Sam(onze hond) naar zijn vriendinnetje Lexy. Zij gaf een "hondenfeestje". Alle 15 hondjes vanuit haar straat waren uitgenodigd en onze Sam. De mensen mochten ook mee komen. Wij zouden wat eerder zijn zodat de twee alvast een beetje hun energie kwijt waren. Want dat ze er zin in hadden, dat blijkt wel als je ziet hoe ze vol verwachting keken naar hun naderende soortgenootjes. Er kwamen toch 9 hondjes tesamen. Van model mini tot model groot. De eerste was Oreo, genoemd naar het bekende koekje hier. Koko, een mix tussen een tekkel en een pitbull was nummer twee. Vervolgens kwam Daisy, de kleinste van het stel, die duidelijk ook erg intressant was volgens Sam. Wat een lekker pittig meiske was dat toch. Laat je voorkant ook eens zien miss Daisy. Ze liet zich echt niet ondersneeuwen door al de grote honden. Nu is ze wel wat gewent hoor, want ze heeft nog drie soorgenoten uit haar gezin meegenomen. Haar zus Lily, welke net iets groter was dan haar liep ook al zo lekker op het gemak naar de beestenboel toe. En toen kwam de jongste van de 3 hondenzusjes Angel.

En die zusjes hadden ook nog een broer ......
Ook hij bleek Oreo te heten. En zo hadden we een chocolade en een vanilie versie van de koekjes. De enige heren die begroetten elkaar en zonder probleem werd er gespeeld. En als laatste kwam onze Southern Belle. Zij was enigzins bang. Zette de haren op de rug eens een paar keer recht, maar al gauw had ook zij in de gaten dat er niks was om bang voor te zijn. En al gauw rende ook zij meer en genoot van al die vriendjes en vriendinnetjes.

Ik weet overgens niet wie er het meest genoten heeft. Want zowel wij baasjes als honden genoten van dat speeluurtje. Er werden foto's gemaakt, wel zo een slordige 300 bij elkaar.Maar ook geposeerd ....geheel vrijwillig natuurlijk.Maar ook naar close-up foto's was intresse....Geen bijtende honden of overbezorgde baasjes. Hooguit bijten op een houtje. Gewoon lekker spelen..... of rennen met elkaar.... Er werd gehuppeld..... Vader en moedertje gespeeld...

Net echt een gezinnetjes zo.

Maar ook werd er meerdere malen gezwommen........ door die van ons dan, als enige overgens! En vervolgens uitgeschud...Was denk ik meer afkoelen.... van al dat rennen met zo een winterjas aan krijg je het warm hoor. Want zoals jullie zien was het al heerlijk voorjaarsweer hier. Met temperaturen van rond de 18 graden! Kortom een heerlijke middag. Bedankt Cathy en Michael voor dit voor Lexy(en Sam en al de andere hondjes) te hebben geregeld. Hoop dat ik niet al te veel hondenfoto's gesjowd heb want er is nog iets wat ik jullie wil vertellen.

En dan.....trommel de trommel.....trrrrrrrrrrrrr...... letten jullie even op! Jullie geduim, kaarsjes en gebeden hebben hun vruchten afgeworpen.

Manlief heeft een baan!

Yes! Per 1 april en wel in Bergen op Zoom. Nu moeten we dus al de bliksem op zoek naar een huur huis liefst in Roosendaal, zodat de kinderen dan weer terug in hun oude woonplaats zijn, waar ze de weg immers nog kennen. Dus mocht er iemand nog iets weten.....op korte termijn.....houden wij ons aanbevolen! Via de plugoo kan je gewoon je berichtje intypen. Ook al ben ik off-line, de berichtjes komen binnen hoor!

De 5e van de maand....

betekent weer het showen van de Dear Jane lapjes. Ik ga lekker vooruit. Moet ook zeggen dat ik deze manier veel relaxter vindt gaan dan een rij per maand! En wat een stimulans om die gekregen zwartjes erin te verwerken. Zo zitten er lapjes in van Shirley(Zipje en Zopje)

Maar ach zeg, dat viel niet mee om die mini lapjes in het middelste vierkant recht te krijgen. Het witte vierkant meet slechts 5 bij 5 cm! Na een paar opnieuw geprobeerde rechte lijnen hield ik het voor gezien... en denk maar dat het nu de charme is van het echte handwerk!

Deze hieronder zijn gemaakt van de zwarte "Betty" lapjes

en deze hierboven was me trouwens niet gelukt zonder die aanwijzingen van "that quilt"

en bij hieronder heb ik wat speciale lijm gebruikt die weer weggewassen wordt. Da's me toch handig zo nu en dan!

en die van hieronder is een bolleke en blommekes van Katrien.

Enne enkel van de witte lapjes waren van Monique!

Maar denk nu niet dat ik zelf geen lapjes meer voor heb. Nee, deze bijvoorbeeld is gemaakt uit 4 verschillende lapjes. Zelfs grijs is erin verwerkt, omdat het middelste lapje ook al grijze strepen vertoonde...En ook hier zijn de kleinste witte lapjes niet groter dan 1/2 bij 1 cm.....en ben dan ook behoorlijk trots op mezelf dat het er zo mooi is uit gekomen!

Deze laatste heet trouwens Jane's tranen...., zie je ook hier en daar het woordje sniff op het lapje staan. Puur toeval, hahaha! Kortom 10 stuks deze maand. En hoeveel ik er nu nog moet maken vraag je je af? Nog 10 rijen, waarvan er 3 rijen buitenkant zijn. Dus 10 keer 13 plus 3 hoeken is 133 stuks. Ben voorlopig dus nog onder de pannen met deze quilt.

Wil je kijken bij andere Dear Jane maaksters? Hieronder komt een lijstje:

http://www.prinsart.web-log.nl/

http://quiltendewilma.web-log.nl/mijn hobbyblog/

http://petraprins.web-log.nl/mijn_weblog/

http://watiserloos.blogspot.com/

http://connysquilts.blogspot.com/

http://christinespoppenhuis.web-log.nl/

http://www.kijkdaaris.web-log.nl/

http://quiltdjoojs.web-log.nl/

http://guusjes.blogspot.com/

En dan is er ook nog zij

http://quiltsandsiggies.web-log.nl/quilts_and_siggies/

Zij maakt hem ook, al doet ze niet mee met de 5e van de maand

En weer sneeuwt het.....

Vandaag ben ik lekker bezig. Allerlei lapjes passeren de revue. Want zo knip ik alvast weer 2 Dear Jane blokjes en maak er een van. Deel 2 van de Pond house ligt ook geknipt. Ook maar even de vleugeltjes aangenaaid aan de blackbird. En het is nog maar half twee in de middag. Zo de boven weer even stofzuigen en soppen en vanavond kan ik dan beginnen met het appliceren ......en dat terwijl de sneeuw weer naar beneden dwarrelt. Ik geloof niet dat het blijft liggen. Maar een uur later ziet het gras alweer wit. Gelukkig hadden deze morgen nog lekker gespeeld en gewandeld overgens.Want lekker rennen (wel aan een 20 yard touw hoor)achter een speeltje of een sneeuwbal is momenteel erg in bij hem!

Manlief zijn gesprekken verlopen goed tot zover (voor zijn gevoel) en hopelijk mag er iets positiefs uitkomen binnenkort. Wat zou dat heerlijk zijn!

Nieuw boek!

Afgelopen dagen stonden in het teken van manliefs naderende vertrek naar Nederland. Inmiddels is hij veilig en wel geland, al is wel zijn koffer niet aanwezig. Deze wordt nagestuurd. Nu maar hopen dat hij succes mag boeken deze week met een baan. Duimen!!!!! Het afscheid hielden we erg kort, het is ook zo lastig als het te lang gaat duren! En om mezelf weer op te fleuren ging ik nog even naar het quiltwinkeltje www. TrinityQuilts.com in het oude schoolgebouwtje. Daar had ik nog een volle stempelkaart van, die toch $25,- waard is. En met iets bij te leggen heb ik er dit van gekocht. Een boek vol met leuke maaksels, een wazig hoesje voor een schrift meerdere speldenkussens, kussenhoezen, vele appliceer-wandquiltjes , en een kleedje gemaakt met wol. Is dit geen schatje....weet iemand trouwens of hier cursussen van te volgen zijn in Belgie of Nederland? Hier in de States zie ik die in Carlifornia.....wat net zover vliegen trouwens is als Nederland vanaf hier.Kortom dingen die ik zowel voor mezelf of als cadeautjes kan maken. Verder komt er weinig uit handen. Ben weer wat boeken aan het lezen en ligt er wel een dear Jane lapje binnen handbereik. Deze bevat vele super kleine stukjes van 1/2 bij 1 cm. En om hier niet echt gek van te worden doe ik elke dag een mini stukje, zodat het leuk blijft. Hier ben ik dus al drie dagen aan bezig. Want dat heb ik wel al geleerd!

Aflopen vrijdag nog nasi, loempias' en sate met pindasaus en kroepoek gemaakt. Samen met onze Engelse vrienden genoten we er weer erg van. Als verrassing bracht ze me een bosje tulpen mee...... "om al vast weer wat aan de Nederlandse gewoontes te wennen". Lief he! Het was weer erg lekker! Wel jammer dat je na een halve dag in de keuken gestaan heb, het gewoon in een half uur weggegeten is.....

Deel 1 van The pond house....

Vandaag is het flutweer. Zware bewolking die al tegen negenen zijn natte sneeuw laat vallen. Uren lang. Bleeee.....ik heb dan ook zo een kou gevoel de hele dag ondanks dat de kachel lekker brandt, ik een hemd draag, en eroverheen een leuk truitje, doe ik al snel nog een extra vestje aan en vervolgens manliefs dikke fleecetrui. Kijk zolang je bezig ben met poetsen, dan gaat het nog wel. Wandelen met de hond ook, als je tenminste door kan lopen.

Maar als ik na het hele huis weer dik in orde te hebben gebracht voor de tweede keer kijkers, en wij wat boodschapjes gedaan hebben in die tijd, begin ik het dan toch echt koud te krijgen terwijl ik zit te prutsen met mijn lapjes. Dus al gauw ligt mijn Wish quiltje over de beentjes. Maar ook de rest heeft er zichtbaar last van. Mijn mede huisgenoten klagen voelen het dus ook en enkele trekken ook meerdere lagen aan en ik laat de kaarsen branden voor wat extra warmte. Vrees dat we het vocht en de wind niet echt meer gewend zijn.......

Maar mijn bloemenstrook van het "pondjes huis" is zo goed als klaar. Maar ik zal ik niet zijn, als er weer niet mijn favoriete zwart/wit erin verwerkt had. Dus vogeltje werd vertekend naar een heuse " black bird" en het met het wit, zijn dus wat bloemetjes gemaakt.

Ook het rode lapje(tweede van links hieronder), van Katrien gekregen, wordt erin verwerkt. Black birdie kreeg een zwart glazen oog en morgen ga ik bij daglicht weer opzoek naar nog een lapje voor de vleugels. En het resultaat dan tot zover ....tata....

Hangt die niet kleurig zo tussen de zwart/witjes?