Mijn mozaiekblog

Vandaag heb ik het mozaiekblog bijgewerkt. Wat eigenlijk inhoud dat ik opgezocht heb waar en wat het allemaal precies te vinden is. Dat is erg handig voor degene die het misschien ook eens willen gaan bezoeken. Ook probeer ik weer nog meer foto's bij te plaatsen.

Mijn mozaiekwerken vind ik niet tussen het blog passen en dus doe ik er op dit blog nog wat van mijn werken bij. Moet wel even goed zoeken dat ik niet sommige 2x plaats. De meeste zijn vanuit mijn begin periode.

Een nieuw blog erbij!

Jaja, deze dame heeft eindelijk haar vele foto's van mozaiekwerken vastgelegd op een blog.
Het is in mijn ogen een genot om te bekijken. Zo komen er eeuwen oude marmeren vloerpatronen in voor, Byzantijnse kunst (veel al smalti, het glas dat nog volgens oud procede gemaakt wordt), maar ook moderne werken van schilderijen en beelden van grote kunstenaars die vertaald zijn in mozaiek.
Hoe je er moet komen? Hiernaast staat een linkje boven mijn foto of je drukt gewoon op http://miranda-mozaiek.blogspot.com/ zo kom je er ook. Veel plezier ermee, wie weet wordt er hiermee nog inspiratie opgedaan.

PS: Werken die gemaakt zijn op school in Wilrijk (B), heb ik niet toegevoegd. Wanneer een van jullie, oud mede-studenten, er bezwaar tegen heeft dat werk gepubliceerd wordt op internet via mijn blog, laat dit dat weten. Ik wil alleen werk met jullie toestemming plaatsen.

Heerlijk weer die zon

Na een vrij donkere maand voor hier met veel koude dagen, is het vandaag lekker weer aan het worden. Het zonnetje lacht, de lucht is blauw..........
Hierdoor krijgen we weer wat extra energie. Iedereen is weer naar school en werken en ik wandel een beetje in de omgeving te genieten van het prachtige weer. Ondanks het maar 14 graden is, maar zo goed als geen wind, kun je toch makkelijk met een vest buiten lopen.
De vogels fluiten en hoog in de lucht vliegen de roofvogels op zoek naar een prooi. Het is hier erg rustig. Je ziet hier amper beweging in de straat.

Na het straatje op en terug naar beneden hebben gelopen, 30 minuten, ga ik nog wat kappen op mijn hakblok. Ik heb me voorgenomen eerst al mijn half afgemaakte werken te voltooien, voor al eer ik iets nieuws ga beginnen. Dus mijn echte fijne artwerk zal dus nog even op zich laten wachten. Ik heb vandaag staalkaarten aangevraagd bij een on-line bedrijf, want wie weet zit er een opdracht in het verschiet. Ik ben nl. uitgenodigd voor een lunch waarin ik misschien iets te horen krijg. Ik vind het keispannend. Vooral ook wat ze zo al van me willen. Ik hoor er meer over eind van de week. Dus dat wordt vervolgd.

Morgen mogen de kinderen om hun laatste van de drie Hepatitis A of B. In ieder geval diegene die ze in Nederland geven aan mensen die uit/naar Afrika komen/gaan, maar wij komen blijkbaar ook uit uit zo een land. Ze zien er als een berg tegen op, dus krijgen ze het morgenochtend te horen. Zo kunnen ze er langzaam aan wennen.

Nikkie haar schaatslessen zijn voorbij en ze geeft toch de voorkeur aan les van Sandra. En dus zullen we dat maar meer gaan doen. Want zo zegt ze: "Sandra kletst ook gewoon met me en de lessen is een beetje meer drillen en er is geen tijd voor een babbeltje. Ook niet met andere klasgenootjes".
En nu maar hopen dat de zomer snel gaat beginnen, want het is heerlijk met zo een voorjaarszonnetje.

Mijn mozaiek-ateliertje en een Koreaans koffie uitje

de werkplek

normaal glasmozaïek

de voorraadkast

marmer restanten

Nou eindelijk heb ik wat fotootjes gemaakt van mijn mozaïek- ateliertje. Zoals jullie zien is het een lekker plekje waarin ik eindelijk mijn favoriete bezigheid kan gaan uitoefenen. Alleen nu nog leren in te plannen, zodat ik dagelijks een beetje tijd kan over houden. Het is wel veel stiller dan in mijn oude klas, waar iedereen heerlijk kon werken en elkaar kon inspireren. Maar in alles zie ik nog steeds inspiratie. En zal proberen mijn passie uit te dragen aan het Amerikaanse volk.

Gisteren ben ik met Nikkie bij een Koreaanse familie op de koffie geweest en dat was wel een hele bijzondere ervaring moet ik zeggen.
De koffie is net als bij de Amerikanen, erg slap, zodat ik ze zelfs puur lust. Hahaha, wie mij kent weet dat ik in Nederland koffie dronk op een manier, die door velen raar of vreemd gevonden werd; 3/4 deel warme melk en een scheutje koffie.
Maar de Koreaanse koffie smaakte, al vrees ik dat Jack ze afschuwelijk zou vinden. In plaats van koekjes erbij, serveerden ze er bleekselderij met toastjes en mayonaise er bij. Maar oh, mijn oma zou gezegd hebben, dat wanneer het met liefde was klaargemaakt, het niet zou mis smaken, en dat deed het eigenlijk ook niet. En na de koffie kwam er een soort bepoederd en gedroogde dadel achtige vorm; zoete bonenpuree in een taai jasje. Smaakte zoet. Het deed mij een beetje denken aan Turkisch Delight. Ook wat plakkerig in de mond dus. En pannenkoekjes waarin de suiker al verwerkt zat. Lekker makkelijk en geen gemors.
Verder voelden we ons wel een beetje opgelaten, want op mijn vragen ontwijkend gereageerd en in het Koreaans gekletst. En Nikkie voelde het zelfde. Maar ach, we hebben het weer meegemaakt en zo ook de Koreaanse taal gehoord. De dames praten erg zachtjes en terughoudend. Ze kunnen toch al aardig Engels, vooral als je bedenkt dat hun taal erg op het Japans lijkt zowel in geschrift als in spraak. Zij leren ook nog Chinees en Japans op school, zoals wij Frans, Duits en Engels moeten leren. Hun huis is erg leeg ingericht, maar geen idee of dit standaard is. Wie weet mag ik nog eens in een ander Koreaans huis rondsnuffelen en dan mag ik vooral niet vergeten mijn schoenen uit te doen!

Wederom heimwee en toch weer verder gaan

Afgelopen dagen hebben zowel Nikkie als ik last van heimwee. We hadden onze vriendinnetjes gesproken en toen begon het weer fout te gaan. Je beseft dan hoezeer je ze weer mist, maar ook dat moet je leren een plekje te geven. Eigenlijk komt het telkens samen als je niet lekker in je vel zit. Je kent dat wel, zo een ziek en eenzaam gevoel. En j, dan val je in een dipje.
Maar na een lekkere jankpartij, deze keer met zijn 2en gaat het weer beter. Na een goede nachtrust gaat het weer beter.
Ik ben lekker aan het mozaieken geslagen en met een muziekje erbij is het goed vertoeven hoor, alleen zitten dan die huishoudelijke karwijtjes weer in de weg. De computer is mijn beste vriend en zonder dit ding had ik het nog veel zwaarder gehad.

Joey is fijn aan het springen en heeft de Baranie Flikflak onder de knie in 3 lessen en mag nu al mee gaan trainen met de wedstijdgroep. Wel moet ik hem insmeren met massageolie om zijn ontwrichtte rug weer terug ontspannen te krijgen.
Nikkie heeft weer een feestje zaterdag en vrijdag hebben ze een vrije dag (studiedag voor de leraren). En ook voorspellen ze voor vrijdag ijzel, dus zullen we niet ver buiten komen vrees ik. Vandaag is het weer een waaidag. Ja, deze is er weer. Maar nu met de vrieskou is het niet echt aangenaam buiten. Vandaag maar weer om boodschappen gaan en poetsen omdat ik het laatste aan het versloffen ben. Gisterenavond laat nog een broek voor Jack staan strijken(foutje, bedankt), want hij had niks meer? Zo erg was het niet maar hij wilde persee die broek aan.

Mijn mozaieklijst begint al 3 gevulde kanten te hebben en het beloofd een mooi geheel te worden. Als deze af is maak ik er wel een foto van.
Net nog even met mijn vader gechat en hoorde dat het met mijn oom alweer iets beter gaat. Beterschap ome Adrie. Deze man heeft een zware tijd achter de rug,een paar weken op de care gelegen, maar krabbelt langzaam maar zeker weer naar boven.
Ook wil ik iedereen bedanken voor de gestuurde kerstkaarten. Niet verwacht maar toch gekregen.
Ook beginnen er weer meer dingen aan de muur te komen te hangen waaronder:

Mijn schoonmoeders aquarellen. Ingelijst en al. We hadden ze al jaren liggen, maar je ken dit misschien wel, wel aan denken, maar telkens vergeten. En nu met zeeen van ruimte moest het gewoon gebeuren. Ze hangen op de ere gallerij. Zodra de voordeur wordt geopend stralen ze je tegemoet. Vertaald voor de gene die hier geweest zijn de gang naar Joey's kamer. Dus opa Piet ze hangen hoor!

En natuurlijk zijn ze al bewonderd door Cathy en Sandra.