Alvast een beetje feesten...

Afgelopen dagen ben ik wat aan het borduren geslagen. Dat werkje was ook afgelopen weekeinde meegnomen en heb dan ook weer wat lettertjes erbij gemaakt. Snel gaat het niet, maar het resultaat wordt wel al leuk zo...

Maar ook ben ik begonnen aan deel 1 van The Pond House van Lynette Anderson. Zo leuk weer om aan iets nieuws te beginnen...

De gekregen lapjes van Dear-Jane liggen te wachten op een wasbeurtje, want ik werk altijd met al uitgewassen lapjes. Ook zijn er alweer wat tekeningen gemaakt, zodat zodra de lapjes gedroogd en gestreken zijn ik er weer aan kan beginnen.

Gisteravond zijn we alvast Nikkie's verjaardag gaan vieren samen met de Amerikano's, want behalve Nikkie (10 februari) is ook opa Adam Valentine(14 februari) bijna jarig. En aangezien opa op zijn verjaardag er niet zal zijn, maar ze nog wel van ons vast afscheid wilden nemen, werden we getrakteerd op een etentje bij TGI Fryday's. En lekker dat de spare ribs weer waren, net als hun overheerlijke brownie's en cheesecake!

Van onze vrienden kreeg ze vast een kleurrijk taartje.....

En aangezien ze vandaag weer vrij zijn van school vanwege de vroege ochtendsneeuw......vieren we vast vandaag een beetje feest.

Michael is vanmiddag hier om samen wat spelletjes te spelen, waaronder het nieuwe Buzz-spel wat Nikkie vast van Joey voor haar verjaardag gekregen heeft. En lol dat ze ermee hebben...

Een heerlijk weekeindje gehad.

Ondanks dat er zoveel sneeuw gevallen is..... vele huishoudens zonder stroom hebben gezeten....gelukkig niet bij onze vrienden......en ook niet bij ons thuis......hebben we een erg fijn en lang weekeinde gehad. Met het hele gezin logeerden we bij James, Michelle en Brandon en hun hond Buckets, zo een twintig minuten bij ons vandaan. Zoals jullie weten werd er sneeuw en ijzel verwacht.....en dat hebben we allemaal gekregen. Maar wat we erbij kregen was soms een erg fijn en fel schijnent zonnetje, die met zijn warmte telkens toch weer een hoop al deed wegsmelten zodat de hoogte nooit geen 75 cm bereikte. Gelukkig hoor, want wij vonden tot aan je knieen in de sneeuw zakken ver zat. Er veel sneeuw weggeruimd zowel door dit soort sneeuwschuivers als door dit soort machientjes........hetzij met een speciale sneeuwverwijder-machine of gewoon met het handje, nu ja en een sneeuwschuiver eraan. Vooral het laatste werd het meeste gedaan, want de sneeuw bleek op dag 1 te plakkerig te zijn en het bleef maar naar beneden komen, einde van die dag een werd het ijzel en vroor het terplekke vast aan de grond. Dag twee sneeuwde het met minivlokjes, vergeleken met de vorige dag, en met die ijzige ondergrond werkte het machientje ook niet echt handig.....de wielen kregen geen grip op het ijs. Maar de oprit is wel 5 keer schoongemaakt! En dat in een weekeindje....

Verder werd er gesleed, hier door Joey, maar ook door de meesten van ons. Ondergetekende die maakte de foto's ....en ondanks dat we een privehelling hadden, miste ik het skiliftje, hihihi. Zoals je kunt zien is het een lekker helling-kje en dus na 1 a twee keer klimmen en glijden was het ook alweer voorbij....en zeg eens eerlijk, in je eentje is er ook niks aan! Hieronder trouwens Jack in actie....

Nikkie vond dit leuker en minder eng.......de angst om iets te breken zit er bij haar toch in...Gaf Joey ook een sneeuwversie van een salto weg....

Men neme een aanloopje en spring, maak je dan zo klein mogelijk en draai ondertussen.....

Om vervolgens op je billen in de sneeuw terecht te komen....

En dat nog een aantal keer te herhalen.

We kregen lekkere Amerikaanse uitgebreide ontbijtjesWaarbij we wentelteefjes, vers fruit , gebakken bacon en ontbijtworstjes en een noten/fruitbroodje (door mij gemaakt) aten.
Verder speelden we spelletjes...... kaarten, de kolonisten van Catan, pool op de Amerikaanse biljarttafel en pingpong. Vooral onze Sam is dol op de laatste..... de balletjes mochten van hem er wel vaker naast geschoten worden, want als het hem te lang duurde ging hij tussen de speler en de tafel staan en probeerde hij ze toch zo te pakken!


En zo samen met Buckets genoot ook hij erg veel van zijn uitje. Samen renden en speelden ze door de sneeuw. Probeerden samen zoveel mogelijk sneeuwballen te vangen.....Knauwden ze aan de vele speeltjes die Buckets rijk is, maar Sam heeft geholpen weer wat plaats hierin te maken. Sommige speeltjes knauwde zo lekker weg..... en dan nadien een heerlijk dutje doen hetzij op zijn eigen bedje ......of lekker samen bij een van de kinderen
Wel alles in de gaten houden hoor!

En dan zondag na het middaguur rijden we via de gelukkig schone wegen weer naar huis. Onderweg zien we dat de parkeerplaatsen van de high-school niet zijn schoongemaakt. Ook ons straatje blijkt schoongemaakt te zijn. Maar de sneeuw en ijs van de weg ligt bij ons dus voor aan de oprit geschoven.....nee niet van de hele straat, maar gewoon alles wordt aan de kant geduwd en iedereen krijgt zijn portie. Ja, en daar kom je met de auto gewoon niet door. Dus stappen we daar uit en lopen we met Sam en de weekeindtassen naar het huis. Jack doet er wel een paar uur over om die weer schoon te krijgen en ondertussen is ook de was weer gewassen en gedroogd.
Het zonnetje scheen vandaag zo fel dat Jack dus ietwat verbrand is in zijn gezicht.... En hoorden we dat de scholen morgen nog gesloten zullen zijn!

Ik las net even bij Natasja van http://ourlifeoverseas.blogspot.com/, zij wonen in Alexandria, in de buurt van Washington......aan hun foto's en haar berichten te zien hebben wij het echt niet zo slecht gehad....

En dan is er sneeuw

Zoals jullie weten is het weer hier slecht. Het sneeuwde al vanaf afgelopen nacht.Vanmorgen tegen half 11 lag er dan ook al weer een 10 cm ( en we hadden tegen 7 de oprit nog schoongemaakt)voordat we op weg gingen richting onze vrienden. Dikke vlokken, dicht op elkaar en amper zicht... Onze straat uitrijden naar boven was volle snelheid gas.... en dan nog maar amper vooruit komen, maar we hebben het gered. Langzamer dan anders moeten we rijden vandaag want het sneeuwt zo hard en veel dat de sneeuwschuivers het niet bijgewerkt krijgen. Zonder problemen bereiken we hun en al gauw helpen we de oprit schoonmaken. James is nog aan het werk maar overal stoppen winkels en kantoren al voor het middaguur hun deuren. Het komt er echt met bakken uit. Wel een 40 tal centimeters zijn er vanmorgen gevallen en wat verder op de middag is het een uurtje droog.....en dan komt er ijzel aan, waarvan er nu ook al weer een laag van 10 cm ligt! Hoe die ijslag verwijdert zal moeten gaan worden is een zorg voor morgen, maar de mogelijkheid wordt nu groter dat we zonder stroom gaan zitten...., want veel elekticiteitskabels hangen hier nog boven de grond. Het is trouwens geleden van ongeveer 1925 dat het zo erg gesneeuwd heeft hier! Benieuwd hoe de wereld er morgen uit zal zien......Ergens vannacht wordt de volgende grote sneeuwbui verwacht.En foto's maken ging niet echt, het zicht was erg slecht en de sneeuw maakte het niet echt makkelijk. Wij gaan in ieder geval slapen....trusten!

De 5e van de maand: Dear Jane

Afgelopen maand heb ik eindelijk toch weer lekker gewerkt aan mijn Dear Jane quilt-in-wording, samen met mijn DJ blogvriendinnen, daar had ik al over verteld, maar het showen mag pas vandaag.Maar liefst vijf stuks heb ik er gemaakt.......

Hier boven met een lapje van het schoonzusje Monique....

nee het valt best wel mee,

ik heb immers meer om handen gehad.

Dit is een van Shirley(Zipje en Zopje) der restanten ....

Lijkt toch al weer wat niet? Op naar de andere DJ maaksters.

Al you need is love......

Niets is belangrijker dan dat! We kunnen immers niet leven zonder af en toe eens een aai over de bol, een arm om je heen, oppeppertjes in de vorm van een telefoontje, een mailtje, een reactie op het blog of gewoon wat medeleven. Daarvoor zijn we jullie allemaal erg dankbaar! Want in dit soort tijden, is het net zo noodzakelijk als lucht...... vandaar dat mijn hartjeskrans bij ons al hangt en ons al de liefde toestraalt...

We kijken weer wat zonniger naar de toekomst,

al werkt het weer momenteel niet echt mee, want er is slecht weer op komst!

Vanaf morgen wordt er een sneeuwbui van een aantal dagen verwacht .......en de voorspellingen wijzen erop dat er 75 cm sneeuw zal komen vallen..... HELP...... We zijn in iedergeval weer uitgenodigd bij onze Amerikaanse vrienden. Zodat we samen de tijd kunnen doden. De foto's hieronder zijn trouwens net gemaakt.

En zoals je op de onderste foto kan zien doet het zonnetje toch echt wel zijn stinkende best. Afgelopen nacht is er weer een cm of twee sneeuw bijgevallen.

Een voordeel zit er aan dit soort weer. En dat is lekker prutsen met lapjes. Vandaar dat ik nu ook eindelijk weer bezig ben met het afmaken met Fay's lapje, met dit als het tot nu toe het resultaat. Geen idee tot wat het zal leiden.....

Het volgende berichtje zal een up-dat worden van de Dear Jane blokjes, maar mochen jullie geen berichtje krijgen zal er waasrchijnlijk een leiding geknapt zijn vanwege de vele sneeuw of zo. Maar proberen zal ik het!

Creatief bezig zijn...

Wat een stralende dag was het vandaag en gister. De sneeuw smelt al lekker weg, want het lijkt alweer een stuk lager te liggen en zien we water van de schoongemaakte oprit komen.

Terwijl Nikkie en Joey zowel vandaag als morgen alweer sneeuw vrij zijn(morgenochtend vroeg wordt er weer sneeuw verwacht). En er wordt hard gewerkt hier. Nikkie toetert er lekker op los, Joey, Nikkie en Sam spelen in de sneeuw. Manlief struint nog steeds het internet af en doet zo af en toe kleine klusjes tussendoor. En eindelijk kan ik weer aan wat tijd besteden aan mijn quiltwerkjes. Er is weer een klein mini-quiltje klaar. Joehoe! Februari heeft dus ook een van de oude werkjes weggewerkt. Deze wordt voor Michelle. Zij spaart beren en nergens heb ik zo een uitgebreidde berencollectie gezien.

Toen ik haar dit werkje dan ook showde was er er helemaal weg van. Samen met haar hebben we de achtergrondstof gekozen....

Vervolg....

Donderdag:

Inmiddels zijn we wat verder. Zijn met onze gevoelens allemaal door een rollercoaster gegaan. Van naar in zak in as zitten en oncontroleerbare handelingen doen, omdat je ineens niet meer kan logisch denken zijn we door onze Amerikaanse en Engelse vrienden ons hier erg goed opgevangen. Iedereen probeert ons te helpen waar ze kunnen. Wat inhoud dat ze van maaltijden bereiden tot helpen het huis op orde te krijgen voor de verkoop en ons geestelijke bijstand verlenen. Zelf vrienden van de vrienden willen ons belangeloos helpen, nadat ze van de situatie gehoord hebben. Wat ons errug goed doet overgens, net als jullie reacties overgens. Want behalve onze familie en vrienden in Nederland hebben ook een aantal blogvriendinnen ons persoonlijk benaderd om ook te helpen uitkijken naar een baan. Hartverwarmend, echt waar!!!! Wat er voor zorgt dat we weer wat vertouwen in om een toekomst hebben. Dit wil echter niet zeggen dat we er al zijn, dus blijf vooral helpen met het geen wat men kan.

Ook de kinderen beginnen het te beseffen en Nikkie heeft moeite om nu, ze sinds de laatste 2 maanden eindelijk weer goede vriendinnetjes heeft ze weer te moeten verliezen. Logisch trouwens. Joey heeft nu het gevoel dat hij liever morgen dan over een maand weg wil. Maar ach, gelukkig hoeft dat nu ook weer niet. Zo lang hij nog kan gaat hij nog steeds lekker springen op de trampoline en kan zo even zijn zorgen vergeten.

En onze Sam merkt ook echt wel dat het baasje er ineens hele dagen is. Die geniet dat er nu veel vaker met hem gewandeld of gespeeld wordt.

Maar nu moeten jullie niet denken dat ik niet meer aan mijn lapjes denk hoor. Echt wel! Want midden in onze persoonlijke "aardbeving" ontving ik van Betty, een van de orgainsatoren van de Dear Jane's meets on the blog, enkele zwart wit lapjes tesamen met een echt Nederlands kaartje, als stimulatie. Meiden ik ga ondank wat er toch trouw aan proberen meedoen hoor! Want ik heb de smaak te pakken. Helaas door dit hele gebeuren zijn de siggy's en pakjes pas gister op de post gegaan. Maar het is in ieder geval nu echt onderweg.

En ook kreeg ik nog een van Willeke de la Chambre helemaal uit Sneek. Het leuke is dat ik ooit lang geleden daar een weekeindje geweest ben zij was ooit in Zeeuws Vlaanderen op verschillende plekken vakantie heeft gehouden.

Vrijdag:

Vanmorgen kwam de makelaar foto's nemen van zowat elke kamer, hier de naai-ateliertje, zo ongeveer en het huis in het geheel en ze was ervan onder de indruk .....want het zag er strak en schoon uit, de betonnen vloer in mij hakkamer is vervangen door een pracht van een tegelvloertje. Kamers zien er ruimtelijk en uitnodigend uit ...... , zowel voor jong als voor oud. Nu nog wachten op een bord in de tuin en de kopers!(Inmiddels staat het eral.)

Inmiddels weet ik ook dat ik niet allergies ben voor Sam en dus nemen we hem mee naar Nederland. Maandag komt er een verhuisboer kijken ......om te kijken hoeveel containers er nodig zullen zijn. Dan wachten op de offerte....

Jack zit zo ongeveer van 's morgens vroeg tot 's avonds laat het internet af te struinen op zoek naar werk, liefs in midden of zuid Nederland of in het Nederlands sprekende gedeelte van Belgie. En dat begint zijn vruchten af te werpen. De eerste gesprekken zijn al gevoerd......en hopen dat er maar snel een baan uit mag rollen. Verder is hij vandaag om zijn laatste persoonlijke spullen gegaan, en mocht gelukkig onofficieel afscheid nemen van zijn team. Wat erg fijn was, maar ook erg emotioneel. Niemand van het team begrijpt er iets van .......net als wij overgens......

En dan komt er de zoektocht naar een huis aan de beurt..... Kortom voorlopig zijn mijn dagen nog goed gevuld met het op en top netjes maken van het huis en hoop ik dat de kijkers zich gauw laten zien.

Na de middag kwam de post en wederom een pakketje en wel weer van Katrien. Ik kan je vertellen dat dat precies op de juiste tijd binnenkwam. .... dan ook helemaal blij maak ik het open. Oooooo, lekkere Belgische Chocolaai, een o zo schattig speldenkussentje, ben der meteen helemaal verliefd op! En prachtige zwart/wit lapkes voor mij Dear Jane-tje. Allemaal lapjes die ik nog niet heb! Geweldig, ik krijg er meteen de kriebels van! En een notitieblokjes met vlindertjes..

En uit een andere envelopje kwam er nog een siggy. Zo een lievertje met dat muisje! Deze mevrouw was kompleet verrast dat ze een Nederlandse brief terug kreeg , hahahaha.

Zaterdag:

Nikkie is gaan logeren bij vriendinnetje Samantha. Ze wordt daar ook zo goed opgevangen en helpen haar ook door ze af te leiden.

Nadat we gisteravond een gezellig avondje hadden bij onze Amerikaans vrienden werden we overvallen door de hevige sneeuwval! Zo erg dat we terugkeerden en daar verplicht overnacht hebben. Vanmorgenvroeg ligt er al een halve laars en een uur later een bijna volledige. Lijkt eruit te zien dat we ingesneeuwd zitten....voorlopig! In ieder geval hebben we al veel sneeuw proberen weg te ruimen, maar het is een begin zonder einde..... De gevoels temperatuur was overdag -20 C, in het echt was het -9, maar met de wind die uit de besneeuwde Appalachen komende en de bijna constante sneeuwval, bleef het koud. Gelukkig zaten we allemaal lekker warm binnen later op de middag, en konden we allemaal ontspannen spelletjes spelen.

Einde avontuur.....

Lieve lezers,

Aan onze avonturen in Amerika komt nu abrupt een einde, we worden genoodzaakt om zo snel mogelijk wederom terug naar Nederland te komen, daar hij alleen voor deze functie binnen mocht komen. Want ondanks dat hij hier verschillende banen aangeboden heeft gekregen mochten we deze aanbiedingen niet aannemen. En zijn we nu dus op zoek naar een baan en huis.... Mocht er iemand iets weten : Jack is een plant-, productie- of kwaliteits- manager. En kan dus al vrij snel beginnen.

Het zou heel fijn zijn mochten jullie allemaal meekijken naar vacatures. Lieve lezers, erg bedankt voor alle reacties van afgelopen jaren, want zonder jullie had ik dit nooit gered om de verhalen steeds maar weer aan elkaar te breien.

Tuurlijk kom ik zodra ik wat tijd vind bij jullie medebloggers langs en wie weet dat ik eens terug in Nederland of Belgie, jullie eens in levende lijven zal ontmoeten.

De schietpartij in Appomatix

Zoals velen waarschijnlijk al gehoord hebben is hier vorige week in Appomatix, wat slecht een half uur hier vandaan ligt, een schietpartij geweest waarbij 8 doden zijn gevallen. Waarom ....., vanwege waanideeen van de schutter, die dacht dat zijn zus zijn stuk land wilde gaan afnemen. Want door een fout in afwerking, bleek dat de erfenis van zijn opa( die al jaren hem verteld had dat dat voor hem zou zijn) op zowel zijn zus als die van hem te staan. Zuslief met der man en kind hadden het net terug recht gezet en wilden hem dat vertellen. Maar om de een of andere reden dacht hij dat het tegenovergestelde gebeurt was, met als gevolg...... De pakketdienst had zeer veel pakketjes met minutie de laatste tijd daar afgegeven, maar ivm het jachtseizoen werd hier geen aandacht aan besteed. Met als gevolg 8 doden, waaronder blijkt nu :de dochter, schoonzoon en kleindochter van een van de dames die dagelijks werkt in een van de quiltwinkels.
Zij waren slachtoffer van dit drama .......onbekende van de dader of zijn familie, maar gewoon op het verkeerde tijdstip op de verkeerde plek ..... A.s donderdag worden ze begraven en wordt er door de quiltwinkel een inzamelingsactie gehouden om wat financiele steun en gewone steun, maar ook worden er om lapjes gevraagd, 5 inch groot, waarop je zelf een tekst of iets anders wat je zelf wil maken die tesamen met $1,-, die hun ten nagedachtenis aan de moeder/oma te geven. Mocht er iemand op willen reageren laat waar weten, dan stuur ik de gegevens wel door.

Afgelopen donderdag ging ik samen met Cathy in de koude ijzige regen weer eens sinds lang geleden lunchen. Maar daarvoor gingen we shoppen bij The Old Way, een winkel vol "oude" meubelen waarin quilten, poppen, kraaien en schapen, kaarsen en meer van dat geneuzel gedecoreerd wordt. De quilten hier bestaan uit veelal in thee gekleurde lapjes, die met alleen vierkanten en driehoekjes een basispatroon vormen. Kortom lekker struinen in een geurende schemerige winkel. Normaal wil je zoveel dingen uit zo een winkel, maar bij het zien van de prijzen, zeg ik meestal, nou dat kan ik zelf stukken goedkoper.......al maak ik het nooit(herkenbaar). En ineens zag ik haar zitten, een rood raggebolletje ......, liefde op het eerste gezicht. Wat een lievertje en had nu zo iets van, die wil ik! En ja hoor, prijs was redelijk $20,- en dus mocht ze mee! Eenmaal thuis had ze zich al een lekkere stoel aangemeten. Al is die mij iets te wit, dus wie weet maak ik daar nog eens een leuk passend hoesje voor.

Maar al gauw hoorden we via de telefoon dat de kinderen twee uur eerder uit zouden zijn, dus als een speer gingen we lunchen. De fish and chips waren weer als vanouds, en eenmaal weer thuis zagen we pas hoe koud het weer was. De regen ijzelde gelukkig hier niet op de weg, maar de bomen kregen wel hun ijsjasjes aan. En de kinderen waren dus ook vrijdag vrij, al was er hier gaan ijs meer te bekennen.... Samen met hun vrienden speelden ze de hele middag spelletjes, de boffers. Ik deed ondertussen de was, stijk en nog veel meer!

Oja, wegens persoonlijke redenen op het thuisfront, heb ik mezelf helaas even van de siggylijst gehaald. Alles wat nog binnenkomt de komende week en de benaderende mensen ontvangen er nog een van mij. De rest zal even moeten blijven liggen.......